Het evangelie volgens Johannes (Deel Drie)

Terwijl we doorgaan met Lessen uit het Evangelie volgens Johannes, beginnen we de laatste dagen van Jezus’ aardse bediening te nade-ren. De Geest der Profetie vertelt ons: “Het zou goed voor ons zijn, om iedere dag een rustig uur te besteden aan het overdenken van het leven van Christus. We moeten het punt voor punt nagaan en onze verbeelding over ieder toneel laten gaan, vooral over de laatste dagen van Zijn leven. Wanneer wij nadenken over Zijn offer voor ons, zal ons vertrouwen in Hem vaster worden, onze liefde zal levendiger worden en wij zullen meer vervuld worden van Zijn Geest. Wanneer we ten slotte verlost willen worden, moeten we de les leren van be-rouw en vernedering aan de voet van het kruis.” –

De apostel spreekt over de ware Logos als zijnde Jezus Christus, de geïncarneerde uitdrukking van goddelijke wijsheid, goddelijke wil en goddelijke kracht, door wie de weg van verlossing werd geopend en geopenbaard aan alle mensen. Jezus wordt aangeduid als de Schepper van alle dingen, de bron van het leven, het licht van de wereld, de levende manifestatie van de geest van de Vader. De wil van God ‘dat zij allen tot bekering komen’ (2 Petrus 3:9), wordt door het werk van de Heilige Geest ook naar voren gebracht door Johannes, die ons vervolgens naar Gethsémané leidt, waar het lot van het menselijke geslacht werd beslist.

Het lijkt, dat één van de hoofddoelen van het boek was om christelijke gelovigen, die verspreid waren, die geen persoonlijk contact met Jezus hadden gehad en heidense ideeën aan het overnemen waren, te helpen om de ware Logos, het ware Licht, te ontmoeten. Een ander belangrijk doel van het schrijven van Johannes was om de christenen in het algemeen voor te bereiden op enkele van de gevaren, die de gemeente aan het einde van de eeuw bedreigden: De oorspronkelijke godsvrucht nam af (Openbaring 2:4) en de liefde voor de wereld kreeg steeds meer invloed onder het volk van God (1 Johannes 2:15). Ketterijen zoals het gnosticisme drongen de kudde binnen. Het gnosticisme ontkende, dat Christus werkelijk geïncarneerd was en de menselijke natuur had aangenomen. De Gnostici leerden, dat mensen Christus niet werkelijk hadden gezien, dat wat zij hadden gezien slechts een verschijning was. Daarom was de waarheid, die in Johannes 1:14 werd geopenbaard, bijzonder belangrijk in die dagen. Een ander gevaar, dat de gemeente bedreigde, was vervolging door de Ro-meinse autoriteiten.

Er is geen twijfel, dat het boek van Johannes een grote hulp was voor de vroege christelijke gemeente. Het is door de eeuwen heen een grote hulp geweest voor de volgelingen van Christus, en het is vandaag de dag een grote hulp voor ons.

Moge de leiding van de Geest van God zowel aan leraren als aan studenten worden verleend, terwijl we doorgaan met deze reeks lessen!

De Generale Conferentie, Sabbat School Afdeling