Getuigen aan de wereld

“De apostel Petrus begreep de onderlinge verhouding van geest en lichaam, en verhief waarschuwend zijn stem tot zijn broeders: ‘Geliefden, ik vermaan u als bijwoners en vreemdelingen, dat gij u onthoudt van de vleselijke begeerten, die strijd voeren tegen uw ziel’. Velen beschouwen deze tekst als een waarschuwing uitsluitend tegen losbandigheid; maar zij heeft een wijdere betekenis. Zij verbiedt elk schadelijk toegeven aan eetlust of hartstocht. Alle eetlust, die ontaardt, wordt tot een begeerte, die strijd voert. Eetlust is ons voor een goede reden gegeven, niet om tot dienaar van de dood te worden door te worden verdraaid en zo te ontaarden in ‘begeerten, die strijd voeren tegen de ziel’…

De macht van de verleiding om aan eetlust toe te geven kan slechts worden afgemeten aan de onuitsprekelijke zielsangst van onze Verlosser tijdens dat lange vasten in de woestijn. Hij wist, dat het toegeven aan een ontaarde eetlust het waarnemingsvermogen van de mens zó zou doen afsterven, dat heilige zaken niet langer kunnen worden onderscheiden… Als de macht van het toegeven aan eetzucht zo sterk over het menselijk geslacht heerste, dat de verheven Zoon van God, een vasten van bijna zes weken moest doorstaan om die macht te breken, wat een taak ligt er dan voor de christen! Toch kan hij de overwinning behalen, hoe zwaar ook de worsteling. Met de hulp van die goddelijke macht… kan ook deze een volslagen succes behalen in zijn strijd met het kwade, en uiteindelijk de overwinnaarskroon dragen in het koninkrijk van God.” –Adviezen over Dieet en Voeding, blz. 149.