Les 12: De laatste oproep

“In Openbaring 17 lezen wij, dat de vrouw (Babylon) 'was gehuld in purper en scharlaken en rijk versierd met goud, edelgesteente en paarlen, en zij had in haar hand een gouden beker, vol gruwelen en de onreinheden …. En op haar voorhoofd was een naam geschreven: een geheimenis, het grote Babylon, moeder van de hoeren’… Rome is de macht, die zoveel eeuwen achtereen een despotische heerschappij heeft gevoerd over de koningen van de christelijke wereld. Het purper en scharlaken, het goud, de edelstenen en de parels geven een duidelijk beeld van de pracht en koninklijke praal, die de hoogmoedige paus van Rome ten toon spreidt. Van geen enkele andere macht kan men met het volste recht zeggen, dat zij 'dronken is van het bloed der heiligen' als juist van de kerk, die de volgelingen van Christus zo wreed heeft vervolgd. Babylon wordt er ook van beschuldigd in een onwettige verhouding met 'de koningen der aarde' te hebben geleefd. Door van God af te wijken en een verbintenis met de heidenen aan te gaan, is de Joodse gemeente een hoer geworden. In Rome, dat zichzelf op gelijkaardige wijze heeft verdorven door het zoeken van steun bij wereldlijke machten, hoort hetzelfde oordeel over zich uitspreken.” –De Grote Strijd, blz. 357.

“De boodschappen van de drie engelen moeten samengaan en hun drievoudig licht aan de wereld brengen. In de Openbaring zegt Johannes: 'Ik zag een andere engel, die grote macht had, nederdalen uit de hemel, en de aarde werd door zijn lichtglans verlicht' (zie Openbaring 18:2-5). Dit stelt het brengen van de laatste en drievoudige waarschuwingsboodschap aan de wereld voor.” –Bijbelkommentaar, blz. 685-686.

“De gemeente is de schatkamer van de rijkdommen van Christus’ genade; en door de gemeente zal ten slotte de laatste en volle uitstorting van Gods liefde openbaar gemaakt worden, zelfs aan ‘de overheden en machten in de hemelse gewesten’.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 9.

"Wanneer de karaktervorming wordt verwaarloosd, als het verfraaien van de ziel ontbreekt, als de eenvoud van godsvrucht wordt veracht, eisen trots en liefde voor vertoon fraaie kerkgebouwen, prachtige versieringen en indrukwekkende diensten. Maar in dit alles wordt God niet geëerd. Hij stelt Zijn kerk niet op prijs wegens haar uitwendige voorrechten, maar wegens de oprechte vroomheid, die haar onderscheidt van de wereld. Hij stelt haar op prijs naarmate hun groei van haar leden in het kennen van Christus, naarmate hun groei in geestelijk opzicht." –Profeten en Koningen, blz. 344.

“De heerlijkheid van Gods eigenschappen komt tot uiting in Zijn karakter. Iedere bladzijde van de Heilige Schrift is verlicht door Zijn glans. De gerechtigheid van Christus is als een zuivere, witte parel, zonder enig gebrek of enige vlek. Geen enkel menselijk werk kan de grote en kostbare gave van God verbeteren.” –Lessen uit het leven van Alledag, blz. 65.

“Dit karakter werd geopenbaard in het leven van Christus. Om door Zijn eigen voorbeeld de zonde in het vlees te kunnen veroordelen, nam Hij de gelijkenis van het zondige vlees aan. Voortdurend aanschouwde Hij het karakter van God; voortdurend openbaarde Hij dit karakter aan de wereld. Christus verlangt ernaar, dat Zijn volgelingen ditzelfde karakter openbaren in hun leven.” –God's Amazing Grace, blz. 322.

"Er werd aan de engel grote macht en heerlijkheid verleend, en toen hij afdaalde, werd de aarde verlicht door zijn heerlijkheid. Het licht, dat deze engel met zich voerde, drong overal door, en hij riep krachtiglijk, met een grote stem, …. De boodschap van de val van Babylon, gelijk die gegeven werd door de tweede engel, wordt herhaald, met de verdere aanduiding van het bederf, dat sedert 1844 in de kerken is binnengeslopen." –Eerste Geschriften, blz. 332.

“De boodschap van de tweede engel van Openbaring 14 werd voor het eerst in de zomer van 1844 verkondigd en was toen in het bijzonder van toepassing op de kerken in de Verenigde Staten, waar de waarschuwing voor het oordeel op zeer grote schaal was verkondigd, maar door de meesten was verworpen, en waar de afval in de kerken het snelst was geweest. De boodschap van de tweede engel ging echter niet volledig in vervulling in 1844. In de kerken was er toen een moreel verval, omdat ze hadden geweigerd het licht van de Advent boodschap aan te nemen. Toch was dit zedenverval niet volledig. Omdat ze volhardden in hun afwijzing van de waarheid voor deze tijd, zijn ze steeds dieper gezonken. Toch kan men nog niet zeggen: ‘Babylon is gevallen, omdat zij al de volken van de wijn van de hartstocht harer hoererij heeft doen drinken’. Dit is nog niet met alle volken gebeurd. De geest van aanpassing aan de wereld en de onverschilligheid tegenover de beslissende waarheid voor onze tijd bestaan en hebben terrein gewonnen in de protestantse kerken in alle landen van de christelijke wereld; en deze kerken vallen ook onder het plechtige en vreselijke oordeel van de tweede engel. Maar de afval heeft zijn dieptepunt nog niet bereikt. De Bijbel zegt, dat vóór de wederkomst van Christus, Satan ‘met allerlei krachten, tekenen en bedrieglijke wonderen, en met allerlei verlokkende ongerechtigheid' zal werken. Zij, die 'de liefde tot de waarheid niet aanvaard hebben, waardoor zij hadden kunnen behouden worden', zullen een dwaling ontvangen, ‘die bewerkt, dat zij de leugen geloven'. (2 Thessalonicensen 2:9-11). Pas wanneer deze voorwaarde is vervuld en in de hele christelijke wereld de eenheid van de kerk volledig is bereikt, zal Babylon helemaal vallen. Deze verandering vindt geleidelijk plaats en de volledige vervulling van Openbaring 14:8 ligt nog in de toekomst.” –De Grote Strijd, blz. 365. Sabbat Bijbel Lessen, Jaargang 102, nr. 2 65

“Openbaring 18 heeft betrekking op de tijd, wanneer de kerk door de verwerping van de drievoudige waarschuwing van Openbaring 14:6-12, de voorwaarde zal hebben vervuld, die door de tweede engel is voorzegd, en Gods volk, dat nog in Babylon is, zal worden opgeroepen om er definitief mee te breken. Dit is de laatste boodschap, die ooit aan de wereld zal worden gebracht; en ze zal haar doel niet missen. Wanneer zij, die 'de waarheid niet geloofd hebben, doch een welgevallen hebben gehad in de ongerechtigheid' (2 Thessalonicensen 2:12), zullen worden overgegeven aan de dwaling, en de leugen zullen geloven, zal het licht van de waarheid schijnen in harten van allen, die bereid zijn het te ontvangen, en al de kinderen van God, die in Babylon zijn, zullen gevolg geven aan de oproep: 'Gaat uit van haar, Mijn volk' (Openbaring 18:4).” –De Grote Strijd, blz. 366.

“Ondanks de geestelijke duisternis en vervreemding van God, die voorkomen in de kerken, waaruit Babylon bestaat, kan men nog altijd een zeer grote groep ware volgelingen van Christus in al die kerken vinden. Er zijn velen onder hen, die de bijzondere waarheid voor deze tijd nog nooit hebben gehoord. Velen zijn ontevreden over hun geestelijke toestand en verlangen naar meer licht. Ze zoeken tevergeefs naar het beeld van Christus in de kerken, waartoe ze behoren. Naarmate deze kerken steeds verder van de waarheid afdwalen en zich steeds meer bij de wereld aansluiten, zal het verschil tussen de twee groepen groter worden en zal het tot een scheiding komen. Er zal een ogenblik komen, dat zij, die God in de eerste plaats liefhebben, niet langer in contact kunnen blijven met degenen 'met meer liefde voor genot dan voor God; die met een schijn van godsvrucht de kracht daarvan verloochend hebben'.” –De Grote Strijd, blz. 365-366.

“Het licht, dat de wachtenden bescheen, drong overal door, en diegenen in de kerken, die enig licht hadden, en die de drie boodschappen niet gehoord en verworpen hadden, gehoorzaamden de roepstem, en verlieten de gevallen kerken.” –Eerste Geschriften, blz. 333.

“Het achttiende hoofdstuk van Openbaring laat zien, hoe belangrijk het is om de waarheid niet in afgemeten termen te presenteren, maar met stoutmoedigheid en kracht… Er is te veel om de hete brij heen gedraaid bij de verkondiging van de boodschap van de derde engel.” —Evangelism, blz. 230.

"God bedoelde, dat de wachters zouden opstaan en met eensgezinde stemmen een vastberaden boodschap zouden uitzenden, waarbij de bazuin een bepaald geluid zou geven, zodat de mensen allemaal naar hun plicht zouden springen en hun deel zouden doen in het grote werk. Dan zou het sterke, heldere licht van die andere engel, die met grote kracht uit de hemel neerdaalt, de aarde met zijn heerlijkheid hebben vervuld. We lopen jaren achter; en zij, die in blindheid stonden en de voortgang van juist de boodschap die God bedoelde, vanuit de bijeenkomst in Minneapolis als een brandende lamp, moeten hun hart voor God verootmoedigen en zien en begrijpen hoe het werk is belemmerd door hun blindheid van geest en hardheid van hart." –The Ellen G. White 1888 Materials, blz. 1070.

“Een andere engel voegt zijn stem bij de derde engel, en de aarde wordt verlicht met zijn heerlijkheid. Het licht neemt toe en schijnt naar alle volken der aarde. Het zal uitgaan als een brandend licht. Het zal vergezeld gaan van grote kracht, totdat zijn gouden stralen op iedere tong, ieder volk en iedere natie op het hele aardoppervlak zijn gevallen. Laat mij u vragen: Wat doet u om u op dit werk voor te bereiden? Bouwt u voor de eeuwigheid? U moet bedenken dat deze engel het volk vertegenwoordigt dat deze boodschap aan de wereld moet brengen. Behoort u tot dat volk?” –The Review and Herald, 18 augustus 1885.