Les 11: De drie engelen

“God kiest als Zijn afgevaardigden onder de mensen geen engelen, die nooit gevallen zijn, maar menselijke wezens, mensen met dezelfde zwakheden als degenen, die zij willen redden … En aan mannen en vrouwen is het heilige pand toevertrouwd om ‘de onnaspeurlijke rijkdom van Christus’ bekend te maken. (Efeze 3:8).” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 102.

“Wij moeten samenwerken met de hemelse engelen bij het tonen van Christus aan de wereld… want de mens moet het verbindingsmiddel zijn om met de mens in contact te komen. Wanneer we ons in algehele toewijding aan Christus geven, verheugen de engelen zich, daar zij door middel van onze stemmen mogen spreken om Gods liefde te openbaren.” –De Wens der Eeuwen, blz. 248-249.

“De engelen worden afgebeeld als vliegend in het midden van de hemel, terwijl ze een waarschuwende boodschap aan de wereld verkondigen… Niemand hoort de stem van deze engelen, want ze zijn een symbool om het volk van God te vertegenwoordigen, dat in harmonie werkt met het universum van de hemel.” –Selected Messages, boek 2, blz. 387.

“De eerste engel van Openbaring 14 voorzegde een grote godsdienstige opwekking tijdens de verkondiging van Christus' spoedige wederkomst… Het vliegen van de engel 'in het midden des hemels', de 'luide stem' waarmee deze waarschuwingsboodschap wordt uitgesproken, en de verkondiging ‘aan hen, die op de aarde gezeten zijn’, ‘aan alle volk en stam, en taal en natie’, wijzen op de snelheid, waarmee deze beweging zich zou uitbreiden en op haar wereldomvattend karakter.” –De Grote Strijd, blz. 332.

“Aan William Miller en zijn medewerkers was het gegund de waarschuwingsboodschap in Amerika te verkondigen. Dit land werd het middelpunt van de grote Adventbeweging. In dit land ging de profetie van de eerste engel op de meest directe manier in vervulling. De geschriften van Miller en zijn medewerkers werden naar verafgelegen landen gezonden. Naar alle plaatsen der wereld, waar zendelingen waren doorgedrongen, werd het goede nieuws van Christus' spoedige wederkomst gestuurd. Overal werd de boodschap van het eeuwige evangelie verspreid: 'Vreest God en geeft Hem eer, want de ure van Zijn oordeel is gekomen.' De verklaring van de profetieën, waaruit bleek, dat Christus in de lente van 1844 zou terugkomen, maakte diepe indruk op de mensen. De boodschap werd van de ene staat naar de andere gebracht, en wekte overal grote belangstelling. Velen waren ervan overtuigd, dat de argumenten op grond van de profetische tijdperken juist waren; ze gaven hun eigen standpunten op en namen de waarheid met blijdschap aan. Sommige predikanten gaven hun sektarische opvattingen en gevoelens op, deden afstand van hun salaris, verlieten hun kerken en sloten zich aan bij hen, die de wederkomst van Christus verkondigden. Maar er waren betrekkelijk weinig predikanten, die deze boodschap wilden aannemen; en daarom werd dit werk aan eenvoudige leken toevertrouwd… De toestand van een goddeloze kerk en van een wereld, die zich aan de goddeloosheid had overgegeven, drukte zwaar op het gemoed van de trouwe wachters, en ze verdroegen gewillig zware arbeid, ontberingen en lijden, om mensen te kunnen oproepen tot berouw ter zaligheid. Hoewel Satan tegenwerkte, ging het werk steeds vooruit, en werd de Advent boodschap door vele duizenden aangenomen.” –De Grote Strijd, blz. 343-344. Sabbat Bijbel Lessen, Jaargang 102, nr. 2 59

"’Wat is deze wijn?’ Haar valse leerstellingen. Ze heeft de wereld een valse sabbat gegeven in plaats van de Sabbat van het vierde gebod, en heeft de onwaarheid herhaald, die Satan Eva in Eden voor het eerst vertelde: de natuurlijke onsterfelijkheid van de ziel. Vele verwante dwalingen heeft ze wijd en zijd verspreid, 'lerende leringen, die geboden van mensen zijn' (Matthéüs 15:9)." –Selected Messages, boek 2, blz. 118.

“Babylon heeft giftige leerstellingen aangewakkerd, de wijn van dwaling. Deze wijn van dwaling bestaat uit valse leerstellingen, zoals de natuurlijke onsterfelijkheid van de ziel, de eeuwige kwelling van de goddelozen, de ontkenning van het voorbestaan van Christus vóór Zijn geboorte in Bethlehem, en het bepleiten en verheerlijken van de eerste dag van de week boven Gods heilige en geheiligde dag. Deze en soortgelijke dwalingen worden door de verschillende kerken aan de wereld gepresenteerd, en zo worden de Schriften vervuld die zeggen: 'Want alle volken hebben gedronken van de wijn van de toorn van haar hoererij'.” –Testimonies to Ministers, blz. 61-62.

“In de zomer van 1844, halverwege de tijd die men aanvankelijk had bepaald als het einde van de 2300 avonden en morgens en de herfst van hetzelfde jaar tot waar men later meende, dat die periode reikte, werd de boodschap verkondigd met de woorden van de Schrift: ‘Zie, de Bruidegom komt!’ De ontdekking, dat het decreet van Artaxerxes om Jeruzalem te herbouwen, het beginpunt voor de periode van de 2300 avonden en morgens, was ingegaan in de herfst van het jaar 457 v.Chr., en niet in het voorjaar zoals men eerst dacht, riep deze beweging in het leven. Van de herfst van het jaar 457 v. Chr. gerekend, eindigden de 2300 jaren in de herfst van 1844.” –De Grote Strijd, blz. 373.

"Toen de kerken weigerden de boodschap van de eerste engel aan te nemen, verwierpen zij het licht uit de hemel, en waren Gode niet langer welgevallig. Zij vertrouwden op hun eigen kracht, en door zich tegen de eerste boodschap te kanten, plaatsten ze zichzelven daar, waar zij het licht van de boodschap van de tweede engel niet konden zien. Maar Gods geliefden, die verdrukt waren, namen de boodschap aan: 'Babylon is gevallen' en verlieten de kerken." –Eerste Geschriften, blz. 283.

“De boodschap van de derde engel bevat de ergste bedreiging, die ooit aan sterfelijke wezens is gericht. Het moet een verschrikkelijke zonde zijn, want Gods gramschap wordt onvermengd, dus zonder genade, uitgestort. De mensen moeten op de hoogte worden gebracht van dit belangrijke onderwerp. De waarschuwing tegen deze zonde moet aan de wereld worden gebracht vóór God met Zijn oordelen komt, zodat iedereen kan weten, waarom deze straf wordt opgelegd en ook de kans krijgt om aan de toorn te ontkomen… De profetie zegt, dat ze ‘met luider stem’ wordt verkondigd door een engel, die vliegt ‘in het midden des hemels’ en dat ze de aandacht van de hele wereld zal trekken.” –De Grote Strijd, blz. 417.

“Zij, die God aanbidden zullen speciaal gekenmerkt worden door hun standpunt ten opzichte van het vierde gebod, omdat dit het teken is van Gods scheppende macht en het getuigenis van Zijn aanspraak op de eerbied en het eerbetoon van de mens… In het verloop van de strijd zal het hele christendom verdeeld worden in twee grote groepen, zij die de geboden van God bewaren en het geloof van Jezus, en zij die het beest en zijn beeld aanbidden en zijn merkteken ontvangen. Hoewel gemeente en staat hun kracht zullen verenigen om allen, ‘de kleinen en de groten, de rijken en de armen, de vrijen en de slaven', te dwingen het merkteken van het beest te aanvaarden, zal het volk van God dat toch niet aanvaarden. (Openbaring 13:16).” –Getuigenissen voor de Gemeente 9, blz. 21, 22.

“Tijdens een bijeenkomst in Dorchester, Massachusetts, in november 1848, kreeg ik inzicht in de verkondiging van de verzegelingsboodschap en in de plicht van de broeders om het licht, dat op ons pad scheen, te publiceren. Nadat ik uit het visioen was gekomen, zei ik tegen mijn man: 'Ik heb een boodschap voor je. Je moet beginnen met het drukken van een klein papiertje en het naar de mensen sturen. Laat het in het begin klein zijn; maar naarmate de mensen het lezen, zullen ze je middelen sturen om het te drukken, en het zal vanaf het begin een succes zijn. Vanaf dit kleine begin werd mij getoond, dat het als stromen van licht waren, die zich helder over de wereld verspreidden'.” –Life Sketches, blz. 125. Sabbat Bijbel Lessen, Jaargang 102, nr. 2 61

"God verkoos om Zijn volk om middernacht te verlossen. Terwijl de goddelozen rondom hen aan het spotten waren, verscheen plotseling de zon, in zijn volle kracht schijnende, en de maan stond stil. De goddelozen blikten met verbazing op dit toneel, terwijl de heiligen met stille vreugde de tekenen van hun verlossing beschouwden. Tekenen en wonderen volgden elkander snel op. Alles scheen uit zijn natuurlijke loop gekeerd te zijn. De stromen hielden op te vloeien. Donkere, zware wolken kwamen op, en stootten tegen elkander. Maar er was één heldere plek van voortdurende glorie, waaruit Gods stem klonk, gelijk de stem van vele wateren, die de hemel en de aarde deed schudden. Er was een machtige aardbeving. De graven werden geopend, en degenen, die in het geloof gestorven waren, tijdens de verkondiging van de boodschap van de derde engel, en de Sabbat gehouden hadden, kwamen verheerlijkt uit hun bed van stof tevoorschijn om het verbond des vredes aan te horen, dat God zou sluiten met hen, die Zijn wet gehouden hadden." –Eerste Geschriften, blz. 340-341.

“Ik zag engelen haastig door de hemel heen en weer snellen. Een engel met een schrijvers-inktkoker aan zijn lenden keerde van de aarde terug, en meldde Jezus, dat zijn werk volbracht was, en dat de heiligen geteld en verzegeld waren. Toen zag ik Jezus, die dienst verricht had vóór de ark, waarin de tien geboden zijn, het wierookvat wegwerpen. Hij hief Zijn handen omhoog, en sprak met luider stem: 'Het is volbracht’.” –Eerste Geschriften, blz. 334.