Les 3: Voorbereiding in hoop

“Als de waarheid van God ons karakter niet heeft veranderd naar het beeld van Christus, is al onze beleden kennis van Hem en de waarheid niets meer dan een klinkend metaal en een rinkelende cimbaal. (Zie Jesaja 1:10-20). Laten allen, die beweren de geboden van God te houden, deze zaak goed bekijken en zien, of er geen redenen zijn, waarom zij niet meer van de uitstorting van de Heilige Geest ontvangen. Hoevelen hebben hun ziel verheven tot ijdelheid! Zij denken, dat zij verheven zijn in de gunst van God, maar zij verwaarlozen de behoeftigen, zij zijn doof voor de roep van de verdrukten en spreken scherpe, snijdende woorden tot hen, die een totaal andere behandeling nodig hebben. Zo beledigen zij God dagelijks door hun hardheid van hart… Laat ieder lid van de gemeente zijn hart nauwkeurig onderzoeken en zijn handelwijze onderzoeken om te zien, of deze in overeenstemming zijn met de geest en het werk van Jezus; want zo niet, wat kan hij dan zeggen, wanneer hij voor de Rechter van de hele aarde staat?... Christus heeft Zijn belang geïdentificeerd met dat van de lijdende mensheid; en zolang Hij verwaarloosd wordt in de persoon van Zijn beproefden, zullen al onze bijeenkomsten, al onze geplande vergaderingen, al het mechanisme dat in werking wordt gesteld om de zaak van God te bevorderen, van weinig nut zijn. ‘Dit had u moeten doen, en het andere niet nalaten’. ‘U bent gewogen en te licht bevonden’.” –The Review and Herald, 4 augustus 1891.

“De laatste jaren van het gedoemde rijk van Israël werden gekenmerkt door geweld en bloedvergieten, zoals niet eerder was gezien, zelfs niet in de ergste tijden van twist en onrust onder het huis van Achab. Gedurende meer dan twee eeuwen hadden de heersers van het tienstammenrijk wind gezaaid; nu oogstten ze storm… Zij, die als getuigen van goddelijke genade voor de volkeren der aarde hadden moeten staan; handelden ‘trouweloos tegen de Heer’ en met elkaar. (Hoséa 5:7) … Enkelen van de leiders in Israël waren zich pijnlijk bewust, dat ze hun gezag verloren hadden, en verlangden, dat ze het zouden terugkrijgen. Maar in plaats van de gebruiken, waardoor het rijk was verzwakt, los te laten, volhardden ze in ongerechtigheid en stelden zich gerust met de gedachte, dat ze, als de gelegenheid daartoe kwam, politieke macht zouden krijgen, die ze begeerden door zich te verbinden met de heidenen.“ –Profeten en Koningen, blz. 175.

“De zondaars kregen heel wat kansen zich te bekeren. In het uur van hun diepste afval en grootste nood betekende Gods boodschap voor hen een van vergiffenis en hoop.” –Profeten en Koningen, blz. 177.

“Ik doe een beroep op onze broeders om te ontwaken. De geestelijke vermogens zullen verzwakken en afsterven, als zij niet gebruikt worden om zielen voor Christus te winnen. Welke verontschuldiging kan worden aangevoerd, wanneer wij nalaten om het grote werk te volbrengen, waarvoor Christus Zijn leven gaf? Wij kunnen ons niet veroorloven de weinige dagen, die wij hier op aarde hebben, te verbeuzelen en door te brengen met nietsdoen. Wij moeten onze ziel voor God verootmoedigen, opdat elk hart de waarheid moge indrinken, die in het leven een hervorming zal bewerkstelligen, die de wereld ervan zal overtuigen, dat dit inderdaad de waarheid van God is. Laat ons leven met Christus verborgen zijn in God. Alleen wanneer wij de Heer als kleine kinderen zoeken, wanneer wij niet langer aanmerkingen maken op onze broeders en zusters, en op degenen, die trachten de verantwoordelijkheid voor het werk trouw te dragen, en wanneer wij trachten ons eigen hart recht voor God te krijgen, dan kan Hij ons tot verheerlijking van Zijn naam gebruiken.” –Getuigenissen voor de Gemeente 9, blz. 105.

“Het is waar, dat in de tijd van het einde, wanneer Gods werk op aarde zal worden afgesloten, de ernstige pogingen door toegewijde gelovigen onder leiding van de Heilige Geest gedaan, vergezeld zullen gaan van bijzondere tekenen van goddelijke genade. Onder het zinnebeeld van de vroege en de spade regen, die in oosterse landen valt ten tijde van zaaiing en oogst, voorspelden de Hebreeuwse profeten de gave van geestelijke genade in buitengewone mate op Gods gemeente. De uitstorting van de Geest in de dagen der apostelen was het begin van de vroege regen, en glorierijk was het resultaat. Tot het einde der tijd zal de Geest bij de ware gemeente vertoeven. Maar tegen het einde van de oogst op aarde is een speciale uitstorting van genade beloofd om de gemeente op de komst van de Zoon des mensen voor te bereiden. Deze uitstorting van de Geest wordt met het vallen van de spade regen vergeleken. Om deze verhoogde kracht des Geestes moeten de christenen hun gebeden tot de God van de oogst opzenden, ‘ten tijde van de late regen’.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 39-40.

“Ik zag ook, dat velen niet beseffen, wat zij moeten worden om voor Gods aangezicht te kunnen leven zonder, dat er een hogepriester in het heiligdom is gedurende de tijd der benauwdheid. Zij, die het zegel van de levende God ontvangen, en beschermd zullen worden in de tijd der benauwdheid, moeten het beeld van Jezus volkomen weerspiegelen. Ik zag, dat velen de voorbereiding, die zo zeer nodig is, verwaarloosden en rekenden op de tijd der ‘verkoeling’ en de ‘spade regen’ om hen geschikt te maken om te staan in de dag des Heren, en voor Zijn aangezicht te leven. O, hoe velen heb ik in de tijd der benauwdheid zonder beschutting gezien! Zij hadden de nodige voorbereiding verzuimd; derhalve konden zij de verkoeling niet ontvangen, die allen moeten hebben om hen geschikt te maken om voor het aangezicht van een heilige God te leven. Zij, die weigeren om door de profeten gevormd te worden, en die hun zielen niet reinigen door de gehele waarheid te gehoorzamen, en gaarne geloven, dat hun toestand veel beter is, dan die wezenlijk is, zullen komen tot de tijd, waarin de plagen uitgegoten worden, en dan inzien, dat zij uitgehouwen en gevormd hadden moeten worden voor het gebouw. Maar dan zal er geen tijd zijn om dit te doen, en geen Middelaar om hun zaak te bepleiten voor de Vader… (Zie Openbaring 22:11). Ik zag, dat niemand deel kan nemen aan de ‘verkoeling’, tenzij hij eerst de overwinning behaald heeft over iedere lievelingszonde, over hoogmoed, zelfzucht, liefde tot de wereld, en over ieder verkeerd woord en iedere verkeerde daad.” –Eerste Geschriften, blz. 76-77.

“Er zijn mensen, die zich godvruchtig voordoen, die door hun eigen voorbeeld de zondaar de hand boven het hoofd houden. Ze negeren Gods geboden door de overleveringen van mensen te verkiezen, en doen Gods wet te niet, terwijl ze de afval in de hand werken. De verontschuldigingen, die ze aanvoeren, zijn slap en zwak en zullen ondergang brengen over henzelf en anderen… Op hen, die het werk van herders over de kudde op zich genomen hebben, zullen de zwaarste oordelen vallen, omdat zij aan de mensen fabeltjes in plaats van de waarheid hebben voorgehouden. Kinderen zullen opstaan en hun ouders vervloeken. Gemeenteleden, die het licht hebben gezien en die overtuigd zijn, maar die voor hun zaligheid hebben vertrouwd op de predikant, zullen op de jongste dag tot de ontdekking komen, dat niemand anders de losprijs voor hun overtreding kan voldoen. Een vreselijke kreet zal worden gehoord: ‘Ik ben verloren, voor eeuwig verloren’. Velen zullen het gevoel hebben, dat ze de predikanten, die leugens hebben verkondigd en de waarheid hebben veroordeeld, in stukken zouden kunnen scheuren. De zuivere waarheid voor deze tijd eist de hervorming van het leven, maar zij scheiden zich af van de liefde voor de waarheid, en van hen kan worden gezegd: ‘O, Israël, gij hebt uzelf vernietigd’. De Heere zendt een boodschap aan Zijn volk: ‘De bazuin aan de mond! Als een arend komt het tegen het huis des Heren! Omdat zij Zijn verbond hebben overtreden en tegen Mijn wet hebben gerebelleerd’.” –Bijbelkommentaar, blz. 252.

“De tien stammen van Israël zouden nu de vruchten plukken van de afval, die vorm had aangenomen door de oprichting van de vreemde altaren in Bethel en Dan.” – Profeten en Koningen, blz. 178.

“De ongelovige wereld … heeft de waarheden van Gods woord veracht en vertrapt. Ze hebben zich overgegeven aan extravagante kleding en hun leven doorgebracht in vrolijkheid en plezier. Ze hebben voor de wind gezaaid; ze moeten de storm oogsten. In de tijd van nood en verwarring van de volken zullen er velen zijn, die zich niet volledig hebben overgegeven aan de verdorven invloeden van de wereld en de dienst van Satan, die zich voor God zullen vernederen en zich met heel hun hart tot Hem zullen wenden en aanvaarding en vergeving zullen vinden. Degenen onder de Sabbatvierders, die geen enkel offer willen brengen, maar zich overgeven aan de invloed van de wereld, moeten getoetst en beproefd worden. De gevaren van de laatste dagen zijn om ons heen en de jongeren staan voor een beproeving, die ze niet hebben verwacht. Ze zullen in de meest benauwende verwarring worden gebracht. De oprechtheid van hun geloof zal worden bewezen. Ze beweren uit te zien naar de komst van de Zoon des mensen, toch zijn sommigen van hen een ellendig voorbeeld geweest voor ongelovigen… Een dag van hartverscheurende angst staat voor ons. Mij werd getoond dat er duidelijke getuigenissen moeten worden afgelegd, en dat zij, die tot de Heer om hulp komen, zullen Zijn zegen ontvangen.” –Testimonies for the Church, vol. 1, blz. 268-270.

“Zal aan Gods waarschuwingen zonder neer voorbij worden gegaan? Zullen de kansen om te dienen niet worden benut? Zal de spot van de wereld, de trots van het verstand en het instemmen met menselijke gebruiken en tradities, volgelingen van Christus ervan weerhouden Hem te dienen? Zullen zij Gods woord verwerpen, zoals de Joodse leiders Christus hebben verworpen? De resultaten van Israëls zonde staan ons voor ogen. Zal de gemeente van nu deze waarschuwing ter harte nemen?” –Lessen uit het Leven van Alledag, blz. 187.