Les 2: Een tijd van afrekening

“Toen het volk van Israël daarom door het aanbidden van Baäl en Asjera eer bewees aan de krachten der natuur, verbraken zij hun verbinding met alles wat verheffend en veredelend is, en werden een gemakkelijke prooi voor de verleiding.” –Profeten en Koningen, blz. 176.

“Maar ‘de middagglans van het pausdom was het middernachtelijk duister van de wereld’. (J. A, Wylie, The History of Protestantism, b. 1, hfdst. 4). De Heilige Schrift was zo goed als onbekend, niet alleen bij het volk, maar ook bij de priesters. Zoals de Farizeeën van vroeger haatten de roomse leiders het licht, dat hun zonden zou openbaren. Daar Gods wet, de maatstaf van gerechtigheid, opzij was geschoven, hadden ze onbegrensde macht en gaven ze zich over aan een ongebreidelde goddeloosheid. Bedrog, hebzucht en losbandigheid heersten overal. De mensen deinsden voor geen enkele misdaad terug, waardoor ze rijkdom of een goede positie konden verwerven. In de paleizen van pausen en prelaten deden zich de laagste uitspattingen voor. Enkele van de regerende pausen maakten zich schuldig aan zulke weerzinwekkende misdaden, dat wereldlijke machthebbers deze kerkelijke waardigheidsbekleders probeerden af te zetten, omdat deze monsters te gemeen waren om te worden geduld. Eeuwenlang werd in Europa geen vooruitgang geboekt op het gebied van wetenschap, kunst of beschaving. De christenheid was het slachtoffer geworden van morele en intellectuele verlamming. De toestand van de wereld onder Rooms-katholieke heerschappij was een verschrikkelijke en treffende vervulling van de woorden van de profeet Hoséa … (Zie Hoséa 4:6, 1-2). Dat waren de gevolgen van het verbieden van Gods Woord.” –De Grote Strijd, blz. 56-57.

“De ongerechtigheid in Israël gedurende de laatste halve eeuw vóór de Assyrische ballingschap was gelijk aan die in de dagen van Noach, en aan elke tijd, waarin de mensen God hebben verworpen, om zich geheel over te geven aan het doen van het kwaad. Het plaatsen van de natuur boven de God der natuur, de aanbidding van het schepsel boven de Schepper heeft altijd de grootste zonden tot gevolg gehad… Toen de beveiliging van de ziel werd afgebroken, hadden de misleide aanbidders geen afweer meer tegen de zonde en gaven zich over aan de zondige hartstochten van het menselijk hart.” –Profeten en Koningen, blz. 176.

“Christus zag heel duidelijk, hoe de maatschappelijke toestand in de toekomst zou zijn. Hij zag, dat genotzucht mannen en vrouwen zou beheersen. Hoe zit het met de huwelijksrelatie nu? Is die niet verdorven en ontheiligd, net zoals in Noachs tijd? Echtscheiding na echtscheiding wordt in de dagelijkse kranten vermeld. Dit is het huwelijk, waar Christus over spreekt, wanneer Hij zegt, dat ze vóór de zondvloed ‘trouwden en ten huwelijk werden gegeven’.” –Manuscript Releases, vol. 7, blz. 56.

“Deze zonde, hoererij, was wijdverbreid onder het oude Israël, wat de duidelijke manifestatie van Gods ongenoegen met zich meebracht. Gods oordelen volgden kort op hun afschuwelijke zonde. Duizenden van hen vielen en hun verontreinigde lichamen werden in de woestijn achtergelaten.” –A Solemn Appeal, blz. 142.

“De Heer gaf Zijn volk geboden, zodat ze door gehoorzaamheid hun fysieke, mentale en morele gezondheid zouden behouden. Ze moesten leven door gehoorzaamheid; maar de dood is het zekere gevolg van ongehoorzaamheid aan Gods wet.” – Fundamentals of Christian Education, blz. 413.

“Hij, die kiest voor een koers van ongehoorzaamheid aan Gods wet, bepaalt zijn toekomstige bestemming; hij zaait naar het vlees, verdient het loon der zonde, zelfs eeuwige vernietiging, het tegenovergestelde van eeuwig leven. Onderwerping aan God en gehoorzaamheid aan Zijn heilige wet brengen het zekere resultaat. ‘Dit is het eeuwige leven, dat zij U, de enige ware God, en Jezus Christus, die Gij gezonden hebt, mogen kennen’.” –Fundamentals of Christian Education, blz. 376.

“Gods woorden aan het oude Israël hebben een ernstige waarschuwing voor de gemeente en haar leiders in deze tijd. Van Israël had de Heer gezegd: ‘Al schrijf Ik hun tienduizendvoudig Mijn wetten voor; toch worden deze geacht als van een vreemde’ (Hoséa 8:12). En tot de priesters en leraars zegt Hij: ‘Mijn volk gaat te gronde door het gebrek aan kennis. Omdat gij de kennis verworpen hebt, verwerp Ik u, … daar gij de wet van uw God vergeten hebt, zal Ik ook uw zonen vergeten’ (Hoséa 4:6). Zal aan Gods waarschuwingen zonder neer voorbij worden gegaan? Zullen de kansen om te dienen niet worden benut? Zal de spot van de wereld, de trots van het verstand en het instemmen met menselijke gebruiken en tradities, volgelingen van Christus ervan weerhouden Hem te dienen? Zullen zij Gods woord verwerpen, zoals de Joodse leiders Christus hebben verworpen? De resultaten van Israëls zonde staan ons voor ogen. Zal de gemeente van nu deze waarschuwing ter harte nemen?” –Lessen uit het Leven van Alledag, blz. 187.

“Het is gevaarlijk woorden van twijfel uit te spreken, en gevaarlijk om aan het goddelijk licht te twijfelen en er kritiek op uit te oefenen. De gewoonte van het ondoordacht en oneerbiedig kritiek uitoefenen heeft een terugwerkende invloed op het karakter, doordat het ongeloof en oneerbiedigheid voedt. Menig mens, die heeft toegegeven aan die gewoonte, is daarmede doorgegaan, onbewust van het gevaar, totdat hij bereid was het werk van de Heilige Geest te bekritiseren en te verwerpen.” –De Wens der Eeuwen, blz. 273.

“Het is door de Heilige Geest, dat God inwerkt op het menselijk hart; en wanneer de mens moedwillig de Geest afwijst en zegt, dat het Satan is, snijdt zo iemand zich af van het kanaal, waardoor God met hem kan communiceren. Door het bewijs te ontkennen,s dat God hun heeft gegeven, doven zij het licht, dat in hun hart heeft geschenen, en als gevolg daarvan worden zij in duisternis achtergelaten… Mensen, die deze zonde begaan hebben, kunnen gedurende enige tijd Gods kinderen lijken te zijn, maar wanneer zich omstandigheden voordoen, die hun karakter verder moeten ontwikkelen en die laten zien welke instelling zij hebben, zal duidelijk worden, dat zij zich op het grondgebied van de vijand bevinden, en onder zijn zwarte banier staan. Mijn broeder, de Geest nodigt u nu uit. Ga met uw gehele hart naar Jezus. Bekeer u van uw zonden, belijd ze voor God, laat alle ongerechtigheid los, en u mag al Zijn beloften op uzelf toepassen. ‘Wendt u tot Mij en laat u verlossen’, is Zijn genadige uitnodiging.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 515.

“Het volk van God is niet voorbereid op de angstaanjagende, beproevende taferelen vóór ons, niet bereid om zuiver van kwaad en begeerte te staan te midden van de gevaren en verdorvenheid van deze ontaarde tijd. Ze dragen de wapenrusting van gerechtigheid niet en zijn niet voorbereid op de strijd tegen de heersende ongerechtigheid. Velen gehoorzamen de geboden van God niet, toch belijden zij dat wel. Als ze trouw zouden zijn aan al Gods voorschriften, zouden ze een kracht bezitten, die de harten van de ongelovigen zou overtuigen.” –Testimonies for the Church, vol. 2, blz. 446-447.

“Degenen die godsvrucht belijden, maar niet geheiligd zijn door de waarheid die zij belijden, zullen hun handelwijze, waarvan zij weten dat die hatelijk is voor God, niet wezenlijk veranderen, omdat zij niet onderworpen worden aan de beproeving van individuele berisping voor hun zonden. Zij zien, door de getuigenissen van anderen, hun eigen geval getrouw voor zich gebracht. Zij koesteren hetzelfde kwaad. Door hun weg van zonde voort te zetten, overtreden zij hun geweten, verharden zij hun hart en verharden zij hun nek, net alsof het getuigenis rechtstreeks tot hen was gebracht. Door hun zonden door te geven en te weigeren ze weg te doen en hun fouten te corrigeren door nederige belijdenis, berouw en vernedering, kiezen zij hun eigen weg, en worden daaraan overgegeven, en uiteindelijk door Satan naar zijn wil gevangengenomen. Zij kunnen behoorlijk stoutmoedig worden, omdat zij in staat zijn hun zonden voor anderen te verbergen en omdat Gods oordelen niet op een zichtbare manier over hen komen. Zij kunnen ogenschijnlijk welvarend zijn in deze wereld. Ze kunnen arme, kortzichtige stervelingen misleiden en als voorbeeld van vroomheid worden beschouwd, terwijl ze in hun zonden leven. Maar God kan niet worden misleid.“ –Testimonies for the Church, vol. 2, blz. 447-448.

“Mij is getoond, dat het ongeloof in de Getuigenissen geleidelijk is toegenomen naarmate het volk van God is afgegleden. Het vindt in alle gelederen plaats, over het gehele veld. Slechts weinigen weten wat onze gemeenten te wachten staat. Ik zag, dat wij nu onder de goddelijke verdraagzaamheid leven, maar niemand kan zeggen, hoe lang dit nog zal duren. Niemand weet, hoe groot de genade is, die ons is bewezen. Slechts weinigen zijn God van harte toegewijd. Er zijn slechts weinigen die, evenals de sterren in een stormachtige nacht, hier en daar door de wolken schijnen.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 67.

“Zelfs één verkeerde karaktertrek, één zondig verlangen, dat wordt gekoesterd, zal uiteindelijk alle kracht van het evangelie ongedaan maken. De overheersing van een zondig verlangen toont de misleiding van de ziel. Iedere keer, als wordt toegegeven aan dat zondige verlangen, wordt de weerzin van de ziel tegen God versterkt. De pijn van de plicht en het genot van de zonde vormen de draad, waarmee Satan de mensen verstrikt. Zij, die liever zouden sterven dan een verkeerde daad te verrichten, zijn de enigen, die getrouw bevonden zullen worden.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 49-50.

“God leidt Zijn volk stap voor stap verder. Hij brengt ze op verschillende punten, die er op berekend zijn om aan het licht te brengen, wat er in hun hart is. Sommigen volharden op één punt, maar vallen bij het volgende. Op elk verder gelegen punt wordt het hart getest en een weinig zwaarder beproefd. Wanneer het belijdende volk Gods ervaart, dat hun harten dit recht op zijn doel afgaande werk tegenstaan, moet dit hen overtuigen, dat zij iets moeten doen om dat te overwinnen, willen ze niet uitgespuwd worden uit de mond des Heeren. In dat verband zei de engel: ‘God zal dat beproevingswerk steeds nauwer en nauwer doorvoeren en een iegelijk van Zijn volk toetsen’. Sommigen zijn bereid op één punt in te willigen; maar God brengt hen bij een volgend punt, en dat schrikt hen af en zij trekken zich terug, omdat ze vinden, dat dit lijnrecht ingaat tegen een of andere gekoesterde zonde. Hier komen ze nu in de gelegenheid om te zien, wat er in hun hart is, dat Jezus uitbant. Zij waarderen iets hoger dan de waarheid, en hun harten zijn niet bereid om Jezus te ontvangen. Zij worden persoonlijk op de lange duur getoetst en beproefd om te constateren, of ze hun afgoden willen wegdoen, en de raadgeving van de Waarachtige Getuige willen opvolgen. Indien er zijn, die zich niet willen laten reinigen door gehoorzaamheid aan de waarheid, en door hun zelfzucht, hun hovaardij, en boze driften te overwinnen, dan hebben de engelen Gods de opdracht: ‘Zij worden aan hun afgoden overgelaten, laat ze maar los’, en dezen gaan door met hun werk, en laten dezulken met hun niet onderworpen boze karaktertrekken over in de handen van de boze engelen. Zij, die zich bij elk punt ontvankelijk tonen, en overwinnen, wat dit ook moge kosten, hebben de raadgeving van de waarachtige Getuige opgevolgd, en zij zullen de spade regen ontvangen en zo klaargemaakt worden voor hun opneming in de hemel.“ –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 1, blz. 64-65.