Les 13: Maleáchi’s laatste oproep

“Velen hebben zich overgegeven aan nodeloze uitgaven, enkel en alleen om hun gevoelens, hun smaak, hun oog te bevredigen, terwijl het werk het geld, dat ze uitgaven, zo goed kon gebruiken, terwijl sommige dienstknechten Gods armelijk gekleed gingen, en door gebrek aan middelen in hun werk werden gedwarsboomd. De engel zei: ‘Hun tijd om zo te doen, zal spoedig voorbij zijn. Hun werken tonen aan, dat het eigen-ik hun afgod is, en dat zij daaraan alles opofferen’. Het eigen-ik moet bevredigd worden; hun aard is: ‘Ben ik mijns broeders hoeder?’ Velen hebben waarschuwing op waarschuwing gekregen, maar ze hebben er geen acht op geslagen. Het eigen-ik is het brandpunt van alles, en hiervoor moet alles buigen.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 1, blz. 28.

“Ga na, hoe u het geluk van de ander kunt vergroten. Laat er wederkerige liefde zijn, wederkerige verdraagzaamheid. Dan zal het huwelijk, in plaats van het einde van de liefde te zijn, juist het begin van de ware liefde blijken.” –De Weg tot Gezondheid, blz. 301.

“Door het reinigen van de tempel kondigde Jezus aan, dat Hij gezonden was als de Messias, en dat Hij Zijn werk aanving… De voorhoven van de tempel in Jeruzalem, die vol waren van het rumoer van onheilig zakendoen, gaven maar al te juist een voorstelling van het hart, dat bezoedeld was door de aanwezigheid van zinnelijke hartstochten en onheilige gedachten. Door de tempel te reinigen van kopers en verkopers, verklaarde Jezus, dat Hij gekomen was om het hart te reinigen van de bezoedeling der zonde, van aardse verlangens, de zelfzuchtige begeerten en slechte gewoonten, die de ziel verontreinigen.” –De Wens der Eeuwen, blz. 125.

“God zou willen, dat Zijn dienstknechten bekend werden met het zedelijk mechanisme van hun eigen hart. Om dit te bewerkstelligen, laat Hij vaak toe, dat ze komen te staan in het vuur der beproeving, opdat ze gelouterd zullen worden… De loutering van Gods volk kan niet geschieden zonder dat het hun leed doet. God laat het vuur der beproeving toe om het vuil te verteren, om het waardeloze te scheiden van het waardevolle, opdat het zuivere metaal in al zijn glans zal blinken. Hij brengt ons van het ene vuur in het andere en toetst ons op onze juiste waarde. Wanneer we deze beproevingen niet kunnen doorstaan, hoe zal het dan met ons zijn in de tijd der benauwdheid? Wanneer voorspoed of tegenstand valsheid, hovaardij of zelfzucht in onze harten bloot legt, wat zullen we dan doen, wanneer God het werk van een iegelijk als met vuur beproeft en de geheimen van alle harten openbaart?” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 1, blz. 490.

“Wij moeten bewust besluiten om God met onze middelen te eren, en vervolgens moeten wij niet toelaten, dat ook maar iets ons verleidt Hem te beroven van de tienden en de gaven, die Hem toekomen. Wij moeten verstandig, systematisch en aanhoudend zijn in onze vrijgevigheid aan mensen, en onze uitingen van dankbaarheid tot God voor Zijn goedheid voor ons. Dit is een te heilige plicht om aan het toeval over te laten, of beheerst te worden door impulsen en gevoelens. Wij moeten regelmatig iets reserveren voor Gods werk, zodat Hij niet beroofd wordt van het deel, dat Hij opeist. Wanneer wij God beroven, beroven wij ook onszelf. Wij geven de hemelse schat op om meer van deze aarde te hebben. Dit is een verlies, dat wij onszelf niet kunnen veroorloven. Als wij zo leven, dat wij de zegen van God kunnen ontvangen, zal Zijn weldadige hand met ons zijn in onze aardse zaken, maar als Zijn hand tegen ons is, kan Hij al onze plannen verijdelen, en sneller verstrooien dan wij bijeen kunnen brengen.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 220-221.

“Onze liefdadigheid op het sterfbed is niet wat Christus van Zijn volgelingen verlangt; het kan geen excuus zijn voor de zelfzucht tijdens het leven. Zij, die hun bezittingen tot op het laatst vasthouden, geven het over aan de dood in plaats van aan het werk. Verliezen vinden regelmatig plaats. Banken gaan failliet en eigendommen worden op verschillende manieren geconsumeerd. Velen nemen zich voor iets te doen, maar stellen het uit, en Satan doet zijn best te verhinderen, dat de middelen in de schatkamer komen. Het gaat verloren, voordat het aan God wordt teruggegeven, en Satan jubelt daarover. Als u goed wilt doen met uw middelen, doe het dan meteen om te voorkomen, dat Satan ze in handen krijgt en het werk van God op deze wijze gehinderd wordt. Vele malen, als de Heer de weg voor de broeders opent om hun middelen in te zetten ter bevordering van Zijn werk, komen Satans handlangers met een onderneming, waarmee zij de broeders overtuigen daarmee hun middelen te kunnen verdubbelen. Zij gaan erop in, hun geld wordt geïnvesteerd, en het werk, en ook zijzelf, krijgen nooit een cent te zien.“ –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 128.

“Er is een ‘gedenkboek’ voor God geschreven, waarin de goede werken staan opgetekend van ‘hen, die ‘de HEERE vrezen en Zijn Naam in ere houden’. (Maleáchi 3:16). Hun woorden van geloof, en hun daden van liefde staan in de hemel opgetekend. Ook Nehemia verwijst daarnaar, wanneer hij zegt: ‘Gedenk mij, mijn God, hierom en wis de weldaden niet uit, die ik aan het huis van mijn God en aan Zijn instellingen bewezen heb’ (Nehemia 13:14). In Gods gedenkboek staat elke goede daad voor eeuwig opgetekend. Elke verleiding die is weerstaan, elk kwaad dat is overwonnen, elk woord van medeleven, dat is uitgesproken, wordt er getrouw in opgenomen. Elk offer, alle moeite en verdriet, die men terwille van Christus heeft doorstaan, zijn opgeschreven.” –De Grote Strijd, blz 444.

“Wanneer harten meeleven met harten, die belast zijn door ontmoediging en verdriet, wanneer de hand uitreikt naar de behoeftigen, wanneer de naakten gekleed worden, de vreemdeling verwelkomd wordt op een plaats in uw huiskamer en een plaats in uw hart, dan komen engelen heel dichtbij en wordt er in de hemel op een antwoordende toon gereageerd. Elke daad van gerechtigheid, barmhartigheid en welwillendheid maakt een melodie in de hemel. De Vader aanschouwt vanaf Zijn troon degenen, die deze daden van barmhartigheid verrichten en rekent hen tot Zijn kostbaarste schatten.” –Testimonies for the Church, vol. 2, blz. 25.

“ ‘Daar verkondigt de hemel Zijn gerechtigheid, want God is Rechter’ (Psalm 50:6). Deze heilige wet, de uitdrukking van Gods rechtvaardigheid, die te midden van donder en bliksem op de berg Sinaï werd afgekondigd als de enige levensgids, wordt nu aan de mensen voorgehouden als de enige rechtsnorm in het oordeel. De hand slaat de tafelen open. Dan ziet men de geboden van de Decaloog, met een vurige pen geschreven. De woorden zijn zó duidelijk, dat iedereen ze kan lezen. Het geheugen van iedereen is alert, de duisternis van bijgeloof en ketterij wordt uit elke geest gebannen, en Gods tien woorden, beknopt, allesomvattend en gezaghebbend, worden aan alle mensen voorgehouden. De ontzetting en wanhoop van hen, die Gods heilige geboden hebben overtreden, is onbeschrijfelijk. God heeft hun Zijn wet gegeven, zij hebben de kans gehad hun karakter daaraan te toetsen en hun gebreken te ontdekken, toen ze nog tot inkeer konden komen. Maar ze hebben de geboden verworpen om op goede voet met de wereld te kunnen leven, en hebben anderen die ook laten overtreden. Ze wilden Gods volk dwingen Zijn Sabbat te ontheiligen. Nu worden ze veroordeeld door de wet, die ze hebben veracht. Ze zien met verbijstering in, dat ze geen enkele verontschuldiging kunnen aanvoeren… Wanneer het te laat is, zullen ze de ware aard van hun valse sabbat ontdekken en zullen ze tot de vaststelling komen, dat ze op zand hebben gebouwd. Het zal dan tot hen doordringen, dat ze al die tijd tegen God hebben gestreden. Kerkelijke leiders hebben de mensen in het verderf gestort, terwijl ze beweerden, dat ze hen naar de poorten van het paradijs brachten.“ –De Grote Strijd, blz. 589-590.

“Aardse gezindheid en zelfzucht brengen de scheiding met God teweeg. De boodschappen uit de hemel zijn van een zodanige aard, dat ze verzet oproepen. De getrouwe getuigen voor Christus en de waarheid zullen de zonde bestraffen. Hun woorden zullen zijn als een hamer, die het stenen hart breekt, als een vuur dat afval verteert. Er is een voortdurende behoefte aan oprechte, vastberaden waarschuwende boodschappen. God zoekt mensen, die plichtsgetrouw zijn. Op het juiste tijdstip zendt Hij Zijn getrouwe boodschappers om een werk te doen zoals dat van Elia.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 206.

“Pas wanneer de ouders zelf de wet van God volgen met een volkomen hart, zullen ze in staat zijn hun kinderen na hen te bevelen. In dit opzicht is een hervorming noodzakelijk, een diepgaande reformatie. Ouders moeten zich veranderen; predikanten moeten zich veranderen; God moet in hun gezinnen gevonden worden. Als ze een verandering willen zien optreden, moet Zijn woord in hun gezinnen gevonden worden en het moet er hun raadgever worden. Ze moeten hun kinderen onderwijzen, dat het de stem van God is, die ze horen, en dat deze stem onvoorwaardelijk gehoorzaamd moet worden. Ze moeten volhardend hun kinderen onderrichten, vriendelijk en onvermoeid duidelijk maken, hoe ze moeten leven om Gode welgevallig te zijn. Kinderen uit zulk een gezin zijn in staat de drogredenen van het ongeloof tegemoet te treden. Ze hebben de Bijbel aanvaard als de basis voor hun geloof en ze bezitten een grondslag, die door het opkomend tij van het ongeloof niet weggespoeld kan worden.” –Patriarchen en Profeten, blz. 115-116.

“Een wel geordend christelijk gezin is een krachtig argument ten gunste van de waarheid van de christelijke godsdienst, een argument waar de ongelovige niets tegen kan inbrengen… Als de gezinnen van belijdende christenen een juiste godsdienstige vorming hadden, zouden ze een machtige invloed ten goede uitoefenen. Ze zouden inderdaad het ‘licht der wereld’ zijn.” –Patriarchen en Profeten, blz. 116-117.