Les 4: Jezus in de tempel

“Van iedere Jood werd geëist, dat hij ieder jaar een halve sikkel betaalde als ‘een zoengeld voor zijn leven’… Bovendien werden er grote bedragen gebracht als vrijwillige offeranden, om in de schatkist te worden gestort. En het was vereist, dat iedere vreemde munt gewisseld zou worden voor een munt, die de tempelsikkel heette, en die werd aangenomen voor de dienst van het heiligdom. Het wisselen van het geld gaf gelegenheid tot bedrog en afpersing, en het was uitgegroeid tot een schandelijk bedrijf, dat een bron van inkomsten voor de priesters vormde.

De verkopers vroegen buitensporig hoge prijzen voor de dieren, die verkocht werden, en deelden de winst met de priesters en oversten, die zich op deze wijze verrijkten ten koste van het volk.” –

“Een groot aantal offeranden werd gebracht in de tijd van het Pascha, en de verkoop in de tempel was zeer groot. De verwarring, die daaruit voortkwam, deed meer denken aan een rumoerige veemarkt dan aan de heilige tempel Gods. Men kon er luisteren naar het loven en bieden, naar het geloei van het vee, het blaten der schapen, het koeren van de duiven, en dit alles was vermengd met het rinkelen van munten en met boze onderhandelingen. De verwarring was zó groot, dat de tempelgangers gestoord werden en de woorden, die gericht waren aan de Allerhoogste, verloren gingen in het lawaai, dat de tempel binnendrong.” –

“Toen de Heere nederdaalde op de berg Sinaï, werd de plaats geheiligd door Zijn tegenwoordigheid… Zo leerden ze de les dat, waar God Zijn tegenwoordigheid openbaart, de plaats heilig is.” –

“Toen Jezus naar de tempel kwam, aanschouwde Hij dat hele toneel. Hij zag de oneerlijke zaken, die gedaan werden. Hij zag de ellende van de armen, die meenden, dat er zonder bloedstorting geen vergeving voor hun zonden kon zijn. Hij zag de buitenhof van Zijn tempel veranderd in een plaats van onheilig zakendoen. Het heilige gebied was één grote koopmansbeurs geworden.” –

“Terwijl Hij langzaam de trappen afdaalt en de zweep van touw, die hij bijeengebonden heeft, toen Hij de ruimte binnenkwam, opheft, geeft Hij de groep onderhandelaars bevel het gebied van de tempel te verlaten. Met een vuur en strengheid, die Hij nooit eerder aan de dag heeft gelegd, werpt Hij de tafels van de geldwisselaars omver. De munten vallen met veel gerinkel op het marmeren plaveisel. Niemand durft te blijven staan om zijn op oneerlijke wijze verkregen winst te verzamelen. Jezus slaat hen niet met de zweep van touw, maar in Zijn hand schijnt die eenvoudige gesel even verschrikkelijk als een vlammend zwaard. Tempeldienaars, berekenende priesters, handelaars en vee verkopers haasten zich samen met hun schapen en runderen weg van die plaats, met alleen nog in hun hart de gedachte te ontkomen aan de veroordeling van Zijn aanwezigheid.” –

“De voorhoven van de tempel in Jeruzalem, die vol waren van het rumoer van onheilig zakendoen, gaven maar al te juist een voorstelling van het hart, dat bezoedeld was door de aanwezigheid van zinnelijke hartstochten en onheilige gedachten. Door de tempel te reinigen van kopers en verkopers, verklaarde Jezus, dat Hij gekomen was om het hart te reinigen van de bezoedeling der zonde, van aardse verlangens, de zelfzuchtige begeerten en slechte gewoonten, die de ziel verontreinigen.” –

“Die tempel, die was opgericht als woonplaats van de goddelijke Aanwezigheid, was bedoeld als een aanschouwelijke les voor Israël en voor de wereld. Van eeuwigheid af was het Gods bedoeling, dat elk geschapen wezen, vanaf de heerlijke, heilige seraf tot de mens toe, een tempel zou zijn, waarin de Schepper zou wonen.” –

“Door de zonde was de mensheid niet langer een tempel voor God. Verduisterd en bezoedeld door het boze, openbaarde het hart van de mens niet langer de heerlijkheid van de Goddelijke. Maar door de vleeswording van de Zoon van God is het doel van de Hemel bereikt. God woont in het mensdom, en door de reddende genade wordt het hart van de mens opnieuw Zijn tempel.” –

“Als wij geloven, dat het einde van alle dingen nabij is, hoedanig hoort gij dan te zijn in heilige wandel en godsvrucht?

Iedere ziel, die de waarheid echt gelooft, zal zich overeenkomstig gedragen. Iedereen zal oprecht zijn en serieus, en onvermoeibaar in zijn inzet om zielen voor Christus te winnen. Als de waarheid eerst diep geplant is in hun eigen ziel, zullen zij die ook willen planten in het hart van anderen. De waarheid wordt in alle opzichten te veel buiten het leven gehouden. Breng haar in het binnenste van de zielentempel, geef haar een plaats op de troon van het hart, en laat haar het leven beheersen. Het woord van God moet bestudeerd en gehoorzaamd worden, dan zal het hart rust en vrede en vreugde vinden, en men zal op de hemel gericht zijn, maar wanneer de waarheid buiten het leven wordt gehouden, dan wordt het hart niet verwarmd door het gloeiende vuur van Gods goedheid.

De godsdienst van Jezus wordt door velen gereserveerd voor bepaalde dagen of bijzondere gelegenheden, en daarbuiten wordt ze opzij gelegd en genegeerd. De duurzame principes van de waarheid zijn niet enkel voor een paar uur op Sabbat, of voor enkele daden van liefdadigheid, maar ze moeten in het hart aanwezig zijn, waar ze het karakter kunnen verfijnen en heiligen.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 446.

“Niemand kan uit zichzelf de boze menigte, die bezit heeft genomen van het hart, uitwerpen.” –

“Jakob was schuldig aan een grote zonde in zijn gedrag jegens Ezau; maar hij had berouw gehad. Zijn overtreding werd vergeven en zijn zonde uitgewist; daarom kon hij de openbaring van Gods tegenwoordigheid doorstaan. Doch steeds wanneer de mensen voor God kwamen, terwijl zij opzettelijk de zonde koesterden, werden ze vernietigd. Bij de tweede komst van Christus zullen de goddelozen verteerd worden ‘door de adem Zijns monds’ en vernietigd ‘door Zijn verschijning, als Hij komt’ (2 Thessalonicensen 2:8). Het licht van de heerlijkheid van God, dat leven geeft aan de rechtvaardigen, zal de goddelozen doden.

In de tijd van Johannes de Doper stond Christus op het punt te verschijnen als Degene, Die het karakter van God zou openbaren. Alleen al Zijn aanwezigheid zou aan de mensen hun zonden openbaar maken. Alleen wanneer ze gewillig waren om van de zonde gereinigd te worden, konden ze gemeenschap met Hem hebben. Alleen de reinen van hart konden in Zijn tegenwoordigheid vertoeven.” –

“Alleen Christus kan de tempel der ziel reinigen. Maar Hij zal niet met geweld binnendringen. Hij komt niet in het hart als in de oude tempel; maar Hij zegt: ‘Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. Indien iemand naar Mijn stem hoort en de deur opent, Ik zal bij hem binnenkomen’ (Openbaring 3:20). Hij zal niet alleen maar voor één dag komen; want Hij zegt: ‘Ik zal onder hen wonen en wandelen; … en zij zullen Mijn volk zijn’. ‘Hij zal onze ongerechtigheden vertreden. Ja, Gij zult al onze zonden werpen in de diepten der zee’ (2 Korinthe 6:16; Micha 7:19). Zijn tegenwoordigheid zal de ziel reinigen en heiligen, opdat ze een heilige tempel mag zijn voor de Heere, en ‘een woonstede Gods in de Geest’ (Efeze 2:21–22.” –

“Terwijl Jezus dienst doet in het heiligdom hierboven, dient Hij door Zijn Geest nog steeds de gemeente op aarde.” –

“Gods tempel had daarom als heilig beschouwd moeten worden. Maar in het streven naar winst verloor men dit alles uit het oog.

De priesters en oversten waren geroepen om de vertegenwoordigers van God bij het volk te zijn; zij hadden de verkeerde gebruiken in de voorhof van de tempel moeten tegengaan. Zij hadden het volk een voorbeeld behoren te geven van onkreukbaarheid en mededogen.” –

“Het is maar al te waar, dat eerbied voor het huis van God bijna verdwenen is. Geheiligde dingen en plaatsen onderscheidt men niet meer; en er is geen waardering voor het heilige en verhevene… God heeft aan Zijn oude volk regels gegeven voor volmaakte en nauwkeurige orde. Is Zijn karakter veranderd? Is Hij niet de grote en machtige God, die de hemel der hemelen regeert? Zouden wij niet beter af zijn, als wij eens wat vaker de aanwijzingen zouden lezen, die God Zelf aan de Hebreeën gegeven heeft, zodat wij, op wie het licht van de heerlijke waarheid schijnt, hun eerbied voor het huis van God kunnen navolgen?” ­–Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 405.

“Ik roep iedereen op, die beweert een zoon van God te zijn, om deze grote waarheid nooit te vergeten, dat we de Geest van God in ons nodig hebben om de hemel te bereiken, en het werk van Christus zonder ons recht te geven op de onsterfelijke erfenis.” –Testimonies to Ministers, blz. 442.