Les 5: Levende stenen

“Bij het bouwen van de tempel van Salomo werden de stenen volledig in de steengroeve voorbereid, zodat wanneer ze werden gebracht … de werklieden deze alleen maar op hun plaats hoefden te zetten…

Er mocht geen instrument op de steen worden gebruikt, toen deze naar de bouwplaats werd gebracht. Eén steen met een onregelmatige vorm werd uit de steengroeve gebracht om te gebruiken voor het fundament van de tempel. Maar de arbeiders konden er geen plaats voor vinden… Daar lag hij ongebruikt, en de arbeiders liepen er omheen of struikelden erover, zeer geïrriteerd door de aanwezigheid ervan. Lang bleef deze een afgewezen steen. Maar toen de bouwers bij het leggen van de hoeksteen kwamen, zochten ze lange tijd tevergeefs naar een steen van voldoende grootte en sterkte… om het grote gewicht te dragen dat erop zou rusten. Als ze een onverstandige keuze zouden maken van een steen voor deze belangrijke plek, zou de veiligheid van het hele gebouw in gevaar komen…

De aandacht van de bouwers werd uiteindelijk getrokken door deze grote steen en ze onderzochten hem nauwkeurig. Deze had alle beproevingen al doorstaan… De steen werd aanvaard, naar de toegewezen positie gebracht en bleek precies te passen.” –The Spirit of Prophecy, vol. 3, blz. 36-37.

“Petrus was beslist en ijverig in zijn optreden, moedig en onbuigzaam; en Christus zag in hem materiaal, dat van veel waarde voor de Gemeente kon zijn.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 1, blz. 589.

“Petrus was niet de rots, waarop de kerk gebouwd werd. De poorten van het dodenrijk overweldigden hem, toen hij zijn Meester onder vloeken en bezweringen verloochende. De gemeente is gebouwd op de Ene, Welke de poorten van het dodenrijk niet konden overweldigen.” –De Wens der Eeuwen, blz. 358.

“Christus verwees niet naar Petrus als de rots, waarop hij zijn gemeente zou grondvesten. Zijn uitdrukking ‘deze rots’ had betrekking op Hemzelf als het fundament van de christelijke gemeente. In Jesaja 28:16 wordt dezelfde verwijzing gemaakt… Het is dezelfde steen, waarnaar verwezen wordt in Lukas 20:17-18… Ook in Markus 12:10-11…

Deze teksten bewijzen onomstotelijk, dat Christus de rots is, waarop de gemeente is gebouwd.” –The Spirit of Prophecy, vol. 2, blz. 272-273.

“Jakobus presideerde de raadsvergadering (zie Handelingen hoofdstuk 15), en zijn uiteindelijke beslissing luidde: ‘Daarom ben ik van oordeel, dat men hen, die zich uit de heidenen tot God bekeren, niet verder moet lastig vallen’.

Hiermee eindigde de discussie. Bij dit voorval zien we een weerlegging van het dogma der Rooms-Katholieke Kerk, dat Petrus het hoofd der gemeente was… Niets in het leven van Petrus geeft recht tot de bewering, dat hij als de plaatsvervanger van de Allerhoogste boven zijn broeders was verheven.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 144.

“Wanneer het woord des levens wordt gesproken, laat dan uw antwoord des harten getuigen, dat u de boodschap als van de hemel gezonden aanvaardt. Dit klinkt heel ouderwets, dat weet ik; maar het zal een Gode gebracht dankoffer zijn voor het brood des levens gegeven aan de hongerende ziel. Dit antwoord op de inspiratie van de Heilige Geest zal uw eigen ziel versterken en tevens een bemoediging zijn voor anderen. Het zal een bewijs leveren, dat er in Gods gebouw levende stenen zijn, die licht afstralen.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 3, blz. 31.

“De Heer zond in Zijn grote barmhartigheid een uiterst waardevolle boodschap naar Zijn volk via de ouderlingen Waggoner en Jones (op de Generale Conferentie van de ZDA, gehouden in 1888 in Minneapolis). Deze boodschap moest de verheven Verlosser, het offer voor de zonden van de hele wereld, opvallender voor de wereld brengen. Het presenteerde rechtvaardiging door geloof in de Borg; het nodigde de mensen uit om de gerechtigheid van Christus te ontvangen, die tot uiting komt in gehoorzaamheid aan alle geboden van God. Velen hadden Jezus uit het oog verloren. Ze moesten hun ogen gericht houden op Zijn goddelijke persoon, Zijn verdiensten en Zijn onveranderlijke liefde.” –Testimonies to Ministers, blz. 91-92.

“Sommigen hebben haat gecultiveerd tegen de mannen, die God heeft opgedragen om een speciale boodschap aan de wereld te brengen. Ze begonnen dit satanische werk in Minneapolis. Toen ze daarna de demonstratie van de Heilige Geest zagen en voelden, die getuigde, dat de boodschap van God was, haatten ze deze des te meer, omdat het een getuigenis tegen hen was. Ze zouden hun hart niet vernederen tot berouw.” –Testimonies to Ministers, blz. 79-80.

“Mij werd de lage toestand van Gods volk getoond… zij waren van Hem afgeweken en lauw geworden. Zij bezitten de theorie van de waarheid, maar missen de reddende kracht ervan.” –Testimonies for the Church, vol. 1, blz. 210.

“De boodschap aan de gemeente van Laodicéa is van toepassing op onze toestand. Hoe duidelijk wordt de positie afgebeeld van degenen, die denken, dat zij alle waarheid hebben, die trots zijn op hun kennis van het Woord van God, terwijl de heiligende kracht ervan in hun leven niet is gevoeld.” –Faith and Works, blz. 82-83.

“Nu moeten we samenwerken met deze mannen, die echt verstandig zijn… Deze ruwe stenen brengen we, indien mogelijk, naar de werkplaats van God, waar ze zullen worden gehouwen en bewerkt, en alle ruwe randen zullen worden verwijderd, en ze zullen worden gepolijst onder de goddelijke hand, totdat ze kostbare stenen zullen maken in de tempel van God en zullen levende stenen zijn, die licht uitstralen. Zo kunnen zij groeien in een heilige tempel voor God.” –Evangelism, blz. 573.

“De Heer zal geen harteloos dienen aanvaarden, een reeks ceremonies die werkelijk zonder Christus zijn. Zijn kinderen moeten levendige stenen zijn in Gods gebouw. Als allen zichzelf onvoorwaardelijk aan God zouden geven, als ze zouden ophouden met studeren en plannen maken voor hun vermaak, voor excursies en plezierige omgang, en de woorden zouden bestuderen, … zouden ze nooit hongeren of dorsten naar opwinding of verandering. Als het voor ons ware belang is om geestelijk te zijn en als de redding van ons volk afhangt van het vastzitten aan de Eeuwige Rots, zouden we dan niet beter bezig kunnen zijn met het zoeken naar datgene, wat het hele gebouw aan de hoeksteen zal houden, zodat we niet verward en verdraaid raken in ons geloof.” –Fundamentals of Christian Education, blz. 461-462.

“Brandoffers en slachtoffers waren in het verleden voor God niet aannemelijk, tenzij de gave geofferd werd in de rechte geest. Samuël zei: ‘… Zie, gehoorzamen is beter dan slachtoffer, opmerken dan het vette der rammen’. Al het geld op aarde kan de zegen Gods niet kopen, en u ook niet éénmaal de overwinning geven.

Velen zouden gaarne elk offer, wat het ook is, willen brengen, behalve dat ene, dat ze moesten brengen, namelijk zich geheel en al overgeven, hun wil onderwerpen aan de wil van God.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 1, blz. 489.

“Hij, wiens geest verlicht wordt door het openen van Gods woord voor zijn begrip, zal zijn verantwoording jegens God en jegens de wereld beseffen, en hij zal het gevoel hebben, dat zijn talenten ontwikkeld moeten worden op een manier, die de allerbeste resultaten zal opleveren; want hij moet ‘de lof verkondigen’ van Hem, die hem ‘uit de duisternis heeft geroepen tot Zijn wonderbaar licht’ (1 Petrus 2:9). Terwijl hij groeit in genade en in kennis van de Heer Jezus Christus, zal hij zijn eigen onvolmaaktheden beseffen, zal hij zijn werkelijke onwetendheid voelen, en zal hij voortdurend proberen zijn geestelijke vermogens te behouden en op de proef te stellen, zodat hij een verstandige christen kan worden.” –Counsels to Parents, Teachers and Students, blz. 37.

“God heeft een volk, dat het merkteken van het beest niet aan hun rechterhand of aan hun voorhoofd wil ontvangen. God heeft een plaats voor Zijn volk om in deze wereld te vervullen, om licht te weerkaatsen.” –The Review and Herald, 15 april 1890.