Les 5: Het is zaliger te geven dan te ontvangen

“Zij, die zelfzuchtig hun middelen inhouden, behoeven zich niet te verbazen, als Gods hand hun bezittingen verstrooit. Wat aan de vooruitgang van Gods werk en zaak gewijd moest zijn, maar ingehouden wordt, kan op verschillende manieren worden weggenomen. God zal hen door Zijn oordelen bezoeken. Heel wat verliezen zullen aanhoudend plaatsvinden. God kan de middelen, die Hij aan Zijn rentmeesters heeft geleend, verstrooien, als ze weigeren deze tot Zijn eer te gebruiken. Sommigen kennen wellicht helemaal geen verliezen om hen eraan te herinneren, dat ze in hun plicht tekort schieten, maar wellicht zijn hun gevallen des te hopelozer.” –Bijbelkommentaar, blz. 295-296.

“Zij, die de weg moeten bereiden voor de tweede komst van Christus, worden vertegenwoordigd door de getrouwe Elia, zoals Johannes kwam in de geest van Elia om de weg te bereiden voor de eerste komst van Christus.” –Testimonies for the Church, vol . 3, blz. 62.

“Er had geen grotere beproeving dan deze van haar geloof gevraagd kunnen worden. Tot nu toe had de weduwe alle vreemdelingen vriendelijk en gastvrij behandeld. Ondanks alle lijden, dat voor haar en haar kind het gevolg zou kunnen zijn, voldeed ze vol vertrouwen in de God van Israël, die in al haar behoeften kon voorzien, aan het verzoek van Elia, en bood het hoofd aan deze zware beproeving van gastvrijheid…

De weduwe te Sarefat deelde haar bete broods met Elia, en als dank werden haar leven en het leven van haar zoon gespaard.” –Profeten en Koningen, blz. 82.

“God geeft aan hen, opdat zij aan anderen kunnen geven.” –The Signs of the Times, 31 oktober 1900.

“De Heer stelt Zijn volk soms op de proef met voorspoed in tijdelijke zaken. Maar het is Zijn bedoeling, dat ze een goed gebruik zullen maken van Zijn gaven. Hun bezit, hun tijd, hun kracht en hun kansen zijn allemaal van God. Voor al deze zegeningen moeten ze verantwoording afleggen aan de Gever. Terwijl gebrek en armoede worden gezien onder onze broeders en zusters, en we hun verlichting onthouden, wanneer in onze eigen behoeften wordt voorzien, negeren we een duidelijke plicht, die in het woord van God wordt geopenbaard. Hij geeft ons overvloedig, zodat wij aan anderen kunnen geven. Het is liefdadigheid, die egoïsme overwint en de ziel veredelt en zuivert. Sommigen misbruiken de talenten, die God hun gegeven heeft; zij sluiten hun ogen, opdat zij de noden van Zijn zaak niet zullen zien en zij wenden hun oren af, opdat zij Zijn stem niet zullen horen, die hun hun plicht toont om de hongerigen te voeden en de naakten te kleden. Sommigen, die belijden kinderen van God te zijn, lijken erop gebrand hun middelen in de wereld te investeren, opdat het niet in gaven en offers aan de Gever zal terugkomen. Ze vergeten hun goddelijke opdracht, en als ze doorgaan met het volgen van de ingevingen van hun zelfzuchtige hart, en kostbare tijd en middelen besteden aan het bevredigen van hun trots, zal God tegenslagen sturen en zullen ze een knellend gebrek voelen vanwege hun ondankbaarheid. Hij zal Zijn talenten toevertrouwen aan trouwere rentmeesters, die Zijn aanspraken op hen zullen erkennen.” –Testimonies for the Church, vol. 4, blz. 619-620.

“Sommigen hadden hun naasten niet eerlijk behandeld, en zij hebben deze zonden beleden en daarna hun naaste schadeloos gesteld. Gedurende de daaropvolgende week maakten sommigen, die God benadeeld hadden, en zich als gevolg daarvan van Hem hadden afgescheiden, een start met het terugbetalen van, wat zij Hem hadden onthouden. Een broeder had gedurende twee jaar geen tienden betaald. Hij gaf zijn briefje aan de secretaris van de conferentie, voor de tienden die hij had achtergehouden, plus de rente daarover, voor een totaalbedrag van $571,50. Ik dank de Heer, dat hij de moed kon opbrengen om dit te doen. Iemand anders gaf een bedrag van $300. Een man, die zo ver van God was afgedwaald, dat er weinig hoop gekoesterd werd, dat hij zijn voeten ooit nog op het pad der gerechtigheid zou zetten, gaf een schuldbekentenis af voor $1000.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 522.

“Zou Gods plan gevolgd zijn, dan zouden nu gelden in Zijn schathuis stromen; en fondsen beschikbaar zijn om zendelingen in staat te stellen nieuwe velden te betreden, en arbeiders zouden samenwerken met de zendelingen ten einde de banier der waarheid op te richten in de duistere plaatsen der aarde.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 3, blz. 36.

“Sommigen zijn ontevreden en hebben gezegd: “Ik wil mijn tienden niet langer betalen, want ik stel geen vertrouwen in de wijze, waarop de dingen in het hart van het werk beheerd worden.” Maar wilt u dan God beroven, omdat u denkt, dat het werk niet goed geleid wordt? Leg uw klachten, duidelijk en open, in de juiste geest, voor aan de aangewezen personen. Zend verzoeken in, zodat de dingen verbeterd en in orde gebracht worden; maar onttrek u niet aan het werk van God en toon niet uw ontrouw, omdat anderen niet juist handelen.” –Getuigenissen voor de Gemeente 9, blz. 241.

“De tiende is heilig, door God aan Zichzelf voorbehouden. De tienden moeten in Zijn schatkamer gebracht worden om de predikanten in hun werk te onderhouden. God is lang beroofd, omdat er mensen zijn, die niet beseffen, dat de tienden Gods toegewezen aandeel vormen.” –Getuigenissen voor de Gemeente 9, blz. 241.

“Maar men begaat een grote vergissing, wanneer men de tienden niet gebruikt voor het doel, waarvoor ze bestemd zijn, de ondersteuning van de predikanten. Er behoren op dit moment honderd bekwame arbeiders op het arbeidsveld te zijn, waar er nu slechts één is.” –Getuigenissen voor de Gemeente 9, blz. 240-241.

“De Heere schiep elke boom in het Paradijs, aangenaam voor de ogen en goed als voedsel, en Hij vroeg Adam en Eva van Zijn milddadigheid vrijelijk te genieten. Maar Hij maakte één uitzondering. Van de boom der kennis des goeds en des kwaads mochten zij niet eten. Deze boom stelde God apart als een voortdurende herinnering, dat Hij de eigenaar van alles is. Zo stelde Hij hen in de gelegenheid hun geloof te tonen en op Hem te vertrouwen door hun volmaakte gehoorzaamheid aan Zijn geboden.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 3, blz. 35.

“De tiende is van de Heer, en degenen, die zich ermee bemoeien, zullen gestraft worden met het verlies van hun hemelse schat, tenzij zij berouw hebben. Laat het werk niet langer verborgen blijven, want de tiende is omgeleid naar andere kanalen dan die, waarnaar de Heer heeft gezegd, dat het zou moeten gaan. Voor deze andere werkzaamheden moet een voorziening worden getroffen. Ze moeten worden onderhouden, maar niet van de tienden. God is niet veranderd; de tiende moet nog worden gebruikt voor de ondersteuning van de bediening. Het openen van nieuwe velden vereist meer doeltreffendheid in de bediening dan we nu hebben, en er moeten middelen in de schatkist zijn.” –Gospel Workers, blz. 227-228.

“Hij (God) plaatst Zijn goederen in de handen van mensen, maar eist, dat een tiende trouw afgezonderd zal worden voor Zijn werk. Hij wil, dat dit gedeelte gelegd zal worden in Zijn schathuis. Het moet Hem gebracht worden als Hem toebehorend; het is geheiligd en moet gebruikt worden voor geheiligde doeleinden, ter ondersteuning van hen, die de boodschap der zaligheid uitdragen tot aan de einden der wereld. Hij reserveert dit gedeelte, opdat de geldelijke middelen steeds in Zijn schathuis mogen vloeien en dat het licht der waarheid gebracht mag worden aan hen, die nabij en aan hen, die veraf zijn. Door dit gebod trouw te gehoorzamen, erkennen wij, dat alles God toebehoort.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 3, blz. 35.

“Ik heb een zeer duidelijke, afdoende boodschap voor ons volk ontvangen. Er is mij opgedragen te zeggen, dat zij fout handelen door tienden voor verschillende doeleinden te gebruiken, die, hoewel op zich goed, niet aan het doel beantwoorden, waarvoor de Heere gezegd heeft de tienden te willen gebruiken. Zij, die op deze wijze de tienden gebruikt hebben, zijn afgeweken van de voorschriften, die de Heere gemaakt heeft. God zal hen voor deze dingen oordelen.” –Getuigenissen voor de Gemeente 9, blz. 240.

“Hij (God) plaatst Zijn goederen in de handen van mensen, maar eist, dat een tiende trouw afgezonderd zal worden voor Zijn werk…

En heeft de Heere niet het recht dit van ons te vragen? Schonk Hij niet Zijn eniggeboren Zoon, omdat Hij ons liefhad en ons van de dood wilde redden? En moeten daarom niet onze dankoffers in Zijn schathuis vloeien en daaruit genomen worden om op aarde Zijn Koninkrijk te bevorderen? Gezien God de eigenaar van al onze goederen is, behoren wij dan niet uit dankbaarheid tegenover Hem onze vrijwillige gaven en dankoffers te brengen, aldus erkennende, dat Hij de eigenaar is van ziel, lichaam, geest en goed? Zou Gods plan gevolgd zijn, dan zouden nu gelden in Zijn schathuis stromen, en fondsen beschikbaar zijn om zendelingen in staat te stellen nieuwe velden te betreden, en arbeiders zouden samenwerken met de zendelingen ten einde de banier der waarheid op te richten in de duistere plaatsen der aarde.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 3, blz. 35-36.

“De Hebreeën moesten ruim een vierde deel van hun inkomsten geven voor godsdienstige en liefdadige doeleinden. Men zou verwachten, dat zulk een zware belasting op het bezit van het volk hen tot de bedelstaf brengen zou; maar de getrouwe waarneming van deze geboden was juist een van de voorwaarden voor hun welvaart.” –Patriarchen en Profeten, blz. 477.