Les 9: De Sabbat van het Nieuwe Testament

“Wat is het bewijs van bekering? ‘Indien gij Mij liefhebt, zo bewaart Mijn geboden’ (Johannes 14:15). ‘Indien gij Mij liefhebt, laat uw liefde dan niet louter zijn als het veronderstelde gevoel van verbinding tussen mensen. Echte liefde ligt in het bewaren van Mijn geboden’. De liefde, die bereidwillige gehoorzaamheid zal opleveren, is geen wispelturig iets, maar een sterk, vaststaand principe, geopenbaard in woord en daad.” –Manuscript Releases, vol. 10, blz. 291. “Jezus bracht een oneindig offer. Niets minder dan het leven van Gods geliefde Zoon zou voldoende zijn om de zware schuld te betalen, die we hadden opgelopen door de wet van God te overtreden. Hij nam onze natuur op Zich en werd zonde voor ons, opdat wij ‘vergeving van zonden uit het verleden’ zouden hebben en door Zijn goddelijke kracht en genade de rechtvaardige vereisten van de wet zouden kunnen vervullen. Wie het standpunt inneemt, dat het er niet toe doet, of we de geboden van God onderhouden of niet, kent Christus niet. Jezus zegt: ‘Ik heb de geboden van Mijn Vader onderhouden en blijf in Zijn liefde’, en zij, die Jezus volgen, zullen doen, zoals Hij heeft gedaan.” –The Review and Herald, 6 maart 1888. B. Wat moeten we doen met Zijn voorbeeld? 1 Petrus 2:21; 1 Johannes 2:6.

“Dat was een Sabbat om nooit te vergeten voor de bedroefde discipelen, en ook voor de priesters, oversten, Schriftgeleerden, en voor het volk. Bij zonsondergang op de avond van de voorbereidingsdag klonken de trompeten, wat beduidde, dat de Sabbat was begonnen. Het pascha werd gevierd, zoals dat eeuwenlang gedaan was, terwijl Hij, op Wie dit alles heen wees, door verdorven handen was gedood en in het graf van Jozef lag.” –De Wens der Eeuwen, blz. 680. “Eindelijk kon Jezus rusten. De lange dag van schande en marteling was ten einde. Terwijl de laatste stralen van de ondergaande zon de Sabbat inluidden, lag de zoon van God in de rust van Jozefs graf. Zijn werk volbracht, Zijn handen in vrede gevouwen, rustte Hij gedurende de heilige uren van de Sabbatdag… Nu rustte Jezus van het verlossingswerk; en hoewel er smart was te midden van degenen, die hem op aarde lief hadden, was er vreugde in de hemel. In de ogen van de hemelse wezens was de belofte voor de toekomst heerlijk. Een herstelde schepping, een verlost mensdom, dat na de zonde te hebben overwonnen, nooit meer zou kunnen vallen, dit, het resultaat van het voltooide werk van Christus, zagen God en de engelen. De dag, waarop Jezus rustte, is met dit toneel voor altijd verbonden. Want Zijn ’werk is volkomen’ en ’al wat God doet is voor eeuwig’ (Deuteronomium 32:4; Prediker 3:14). Wanneer er een ’wederoprichting van alle dingen, waarvan God gesproken heeft bij monde van Zijn heilige profeten, van oudsher’ (Handelingen 3:21), zijn zal, dan zal de Sabbat der schepping, de dag, waarop Jezus in het graf van Jozef rustte, nog een dag van rust en vreugde zijn. Hemel en aarde zullen zich verenigen in lofgezang, wanneer ’van Sabbat tot Sabbat’ (Jesaja 66:23) de geredde volken in vreugdevolle aanbidding zullen buigen voor God en het Lam.” –De Wens der Eeuwen, blz. 675. B. Waarom waren de gelovigen niet klaar met de voorbereiding van het lichaam van Christus op deze eerste Sabbat na de kruisiging? Lukas 23:56; Markus 15:42-47.

“De discipelen rustten op de Sabbatdag, treurende over de dood van hun Heer, terwijl Jezus, de Koning der heerlijkheid, in het graf lag.” –Eerste Geschriften, blz. 213. C. Wanneer gingen ze door met het plan om hun taak te voltooien? Markus 16:1-2.

“Hij, Die de Sabbat had gemaakt, heeft die niet teniet gedaan door hem aan het kruis te nagelen. De Sabbat werd niet van nul en gener waarde bij Zijn dood. Veertig jaar na Zijn kruisiging zou Hij nog steeds worden geheiligd. Veertig jaar lang moesten de discipelen bidden, dat hun vlucht niet op een Sabbat zou vallen.” –De Wens der Eeuwen, blz. 551. “Christus heeft de Sabbat gemaakt en Hij heeft hem nooit afgeschaft. De Sabbat werd niet van nul en gener waarde gemaakt door de kruisiging, zoals velen beweren. De dood van Christus aan het kruis is een onweerlegbaar argument ten gunste van het onveranderlijke karakter van elk voorschrift van Gods heilige wet… Als het hoofd van de menselijke familie leefde Hij elk voorschrift, elke jota, elke tittel van de wet na. Hij leefde in menselijkheid het leven, dat Hij van Zijn volgelingen verlangt, en daarom is er voor niemand een excuus om er niet in te slagen de standaard van volmaaktheid te bereiken.” –The Review and Herald, 20 december 1898. B. Wat was de vaste gewoonte van de apostelen op de Bijbelse zevende dag Sabbat? Handelingen 18:1-4.

“Toen hij (Paulus) klaar was en de Joden de synagoge hadden verlaten, draalden de heidenen en smeekten, dat dezelfde woorden de volgende Sabbatdag tot hen mochten worden gesproken. De apostelen zorgden voor een grote belangstelling in de plaats, zowel bij Joden als bij heidenen. Ze moedigden de gelovigen en bekeerlingen aan om vast te staan in hun geloof en te volharden in de genade van God. De belangstelling om de woorden van de apostelen te horen was zo groot, dat de hele stad de volgende Sabbatdag bijeenkwam.” –Sketches from the Life of Paul, blz. 48-49. C. Wat kunnen we leren van de praktijk van Paulus, toen er geen synagoge was in een plaats, die hij bezocht? Handelingen 16:12-13.

“We moeten onze kinderen niet leren, dat zij niet gelukkig moeten zijn op de Sabbat, dat het verkeerd is buiten te wandelen. O nee. Christus heeft Zijn discipelen op de Sabbat geleid naar de oevers van het meer en hen daar onderwezen. Zijn toespraken op de Sabbat werden niet altijd binnen vier muren gehouden.” –Hoe Leid Ik Mijn Kind, blz. 631.

“Christus rustte in het graf op de Sabbatdag, en toen heilige wezens van zowel Hemel als aarde opgewonden waren op de ochtend van de eerste dag van de week, stond Hij op uit het graf om Zijn werk van het onderwijzen van Zijn discipelen te hervatten. Maar dit feit heiligt de eerste dag van de week niet en maakt er geen Sabbat van.” –Spirit of Prophecy, vol. 3, blz. 204. B. Hoe laat het opzijzetten van iemands offergaven thuis zien, dat de eerste dag niet was ingesteld als een speciale dag van aanbidding? 1 Korinthe 16:1-2. Toont het breken van het brood aan, dat een specifieke dag of nacht is aangewezen als een speciale dag van wekelijkse aanbidding? Handelingen 2:42, 46.

“Het feit, dat hun geliefde leraar op het punt stond te vertrekken, had een groter gezelschap bijeengeroepen dan normaal. Ze kwamen bijeen in een bovenkamer op de derde verdieping, de koelste en aangenaamste plaats voor zo’n bijeenkomst op die warme lenteavond. De nachten waren toen donker, maar er brandden veel lichten in de kamer. Paulus’ geest was onder de indruk van een gevoel van de gevaren, die hem te wachten stonden, en de onzekerheid van het opnieuw ontmoeten van zijn broeders; hij moest zaken van groot belang en belangrijkheid aan hen voorleggen; en in de oprechtheid van zijn liefde en bezorgdheid voor hen preekte hij tot middernacht.” –Sketches from the Life of Paul, blz. 196-197. D. Welke dag is feitelijk de dag des Heren, en hoe belangrijk is het voor ons om dit te beseffen? Openbaring 1:10; Markus 2:28; Jesaja 58:13.

“Als het licht van de waarheid aan u is gepresenteerd, de Sabbat van het vierde gebod is geopenbaard, en is aangetoond, dat er geen basis in het Woord van God is voor de zondagsviering, en u toch vasthoudt aan de valse Sabbat en weigert heilig te houden de Sabbat, die God ‘Mijn heilige dag’ noemt, ontvangt u het merkteken van het beest. Wanneer vindt dit plaats? Wanneer u het decreet gehoorzaamt, dat u gebiedt om op zondag niet te werken en God te aanbidden, terwijl u weet, dat er geen woord in de Bijbel staat, dat de zondag anders is dan een gewone werkdag, stemt u ermee in het merkteken van het beest te ontvangen, en het zegel van God te weigeren.” –Evangelism, blz. 235.

“’Het belang van de Sabbat als het gedenkteken van de Schepping ligt in het feit, dat het ons altijd aan de ware reden van onze Godsaanbidding herinnert’. God is de Schepper en wij Zijn schepselen… God heeft de Sabbat in het paradijs ingesteld om de mensen altijd aan deze waarheid te herinneren. Zolang wij God moeten dienen, omdat Hij onze Schepper is, net zolang zal de Sabbat ook het symbool en gedenkteken daarvan zijn. Als alle mensen altijd de Sabbat hadden gevierd, zouden zij hun Schepper ook altijd hebben aanbeden en zouden er nooit afgodendienaars, godloochenaars of ongelovigen zijn geweest. Het heiligen van de Sabbat is een teken van trouw aan de ware God, ‘Hij, die de hemel en de aarde en de zee en de waterbronnen gemaakt heeft’. Het is dan ook logisch, dat de boodschap, die de mensen leert, dat ze God moeten aanbidden en Zijn geboden moeten onderhouden vooral de nadruk zal leggen op het houden van het vierde gebod.” –De Grote Strijd, blz. 407-408. B. Hoe is het een gedenkteken van onze persoonlijke verlossing? Deuteronomium 5:15. Hoe vindt deze verandering van het hart plaats? Ezechiël 36:26-27; Psalm 51:12.

“God hecht waarde aan liefdedienst. Wanneer die ontbreekt, is enkel de sleur van vormen een gruwel voor Hem. Zo is het ook met de Sabbat. Die was bestemd om de mens in gemeenschap met God te brengen; maar toen de geest in beslag werd genomen door vermoeiende godsdienstige gebruiken, werd de Sabbat van zijn doel beroofd. Het zuiver uiterlijk vieren van de Sabbat werd een aanfluiting.” –De Wens der Eeuwen, blz. 238.