Les 7: De Verborgenheid van het Evangelie

“Mannen met bekwaamheid hebben een leven lang van studie en gebed gewijd aan het onderzoeken van de Schriften, en toch zijn er veel gedeelten van de Bijbel, die niet volledig zijn onderzocht. Sommige passages uit de Schrift zullen nooit volkomen begrepen worden, totdat Christus ze in het toekomstige leven zal uitleggen. Er zijn verborgenheden, die moeten worden ontrafeld, uitspraken die de menselijke geest niet kan harmoniseren. En de vijand zal proberen onenigheid op te wekken over deze punten, die beter onbesproken kunnen blijven.” –Gospel Workers, blz. 312.

“De geest, waarin u tot het onderzoek van de Schriften komt, zal het karakter van de assistent aan uw zijde bepalen. Engelen uit de wereld van licht zullen bij degenen zijn, die in nederigheid van hart goddelijke leiding zoeken. Maar als de Bijbel wordt geopend met oneerbiedigheid, met een gevoel van zelfgenoegzaamheid, als het hart gevuld is met vooroordeel, dan staat Satan naast u, en hij zal de duidelijke uitspraken van Gods woord in een vervormd licht plaatsen.” –Testimonies to Ministers, blz. 108.

“Maar voor Paulus was het kruis het enige voorwerp van het hoogste belang. Sinds hij zijn loopbaan als vervolger van de volgelingen van de gekruisigde Nazarener had beëindigd, had hij nooit opgehouden te roemen in het kruis. In die tijd was hem een openbaring van Gods oneindige liefde gegeven, zoals deze zich openbaarde in de dood van Christus. Een wonderbare omwenteling had in zijn leven plaatsgevonden, die al zijn plannen en doelstellingen in overeenstemming met de hemel bracht. Vanaf dat ogenblik was hij een nieuw mens in Christus. Hij wist uit persoonlijke ervaring dat, wanneer een zondaar eenmaal de liefde des Vaders aanschouwt, zoals deze in het offer van Zijn Zoon tot uitdrukking komt, en zich openstelt voor goddelijke invloed, een verandering des harten plaatsvindt en Christus voortaan alles en in allen is.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 181.

“Het kruis van Christus is helemaal bedekt met smaad en schande, maar het is de hoop des levens en verheerlijking voor de mens. Niemand kan de verborgenheid van de godsvrucht begrijpen, zolang hij zich schaamt om het kruis van Christus te dragen. Niemand zal in staat zijn om de zegeningen te onderscheiden en te waarderen, die Christus voor de mens heeft verworven tegen oneindige kosten voor Hemzelf, tenzij ze bereid zijn om vreugdevol aardse schatten op te offeren om Zijn volgelingen te worden. Elke zelfverloochening en elk offer, dat voor Christus wordt gebracht, verrijkt de gever, en elk lijden en elke smaad, die voor Zijn dierbare naam wordt verduurd, vergroot de uiteindelijke vreugde en onsterfelijke beloning in het koninkrijk der heerlijkheid.” –Confrontation, blz. 93.

“Zonder de leiding van de Heilige Geest zullen wij voortdurend gevaar lopen de Schriften te verdraaien of ze verkeerd uit te leggen. Er wordt veel in de Bijbel gelezen, zonder enig nut, en in veel gevallen veroorzaakt het ook nog schade. Wanneer het woord van God wordt geopend zonder eerbied en zonder gebed; wanneer de gedachten en de genegenheid niet op God zijn gericht, of niet in harmonie zijn met Zijn wil, blijft het verstand gehuld in twijfel, en tijdens het bestuderen van de Bijbel neemt de twijfel alleen maar toe. De vijand neemt bezit van de gedachten en hij suggereert interpretaties, die niet juist zijn.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 573-574.

“Veel predikanten beweren, dat Christus door Zijn dood de wet heeft afgeschaft en dat de mensen voortaan de eisen van Gods wet niet meer hoeven na te komen. Sommigen zeggen, dat Gods wet een verschrikkelijk juk is en stellen de slavernij van de wet tegenover de vrijheid, die het evangelie schenkt.

Maar dat was niet het standpunt van de profeten en apostelen over Gods heilige wet.David zei: ‘Dan zal ik wandelen op ruime baan, want ik zoek uw bevelen’ (Psalm 119:45). De apostel Jacobus, die na de dood van Christus schreef, noemde de Tien Geboden ‘de koninklijke wet’ en ‘de volmaakte wet, die der vrijheid’ (Jakobus 2:8; 1:25). De ziener van Patmos sprak een halve eeuw na Christus’ dood een zegen uit: ‘Zalig zijn zij, die Zijn geboden doen, opdat hun macht zij aan de boom des levens, en zij door de poorten mogen ingaan in de stad’ (Openbaring 22:14).” –De Grote Strijd, blz. 432.

“Wanneer iemand zich aan Christus overgeeft, wordt de geest onder controle van de wet gebracht; maar het is de koninklijke wet, die vrijheid brengt aan iedere gevangene. Door één met Christus te worden, wordt de mens vrij. Onderwerping aan de wil van Christus betekent herstel tot het volmaakte menszijn.” –De Weg tot Gezondheid, blz. 101.

“De eerste vier van de tien geboden worden samengevat in het ene grote voorschrift: ’Gij zult de Here, Uw God, liefhebben met geheel uw hart.’ De laatste worden samengevat in het andere: ‘Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf’. Deze beide geboden zijn een uitdrukking van het beginsel der liefde. Men kan niet het eerste houden en het tweede breken, noch kan men het tweede houden, terwijl het eerste wordt verbroken. Wanneer God zijn rechtmatige plaats inneemt op de troon van het hart, zal de juiste plaats aan de naaste worden gegeven. Wij zullen hem liefhebben als onszelf. En alleen wanneer wij God liefhebben boven alles, is het mogelijk onze naaste onpartijdig lief te hebben…

Aldus leerde Christus Zijn toehoorders, dat de wet van God niet uit vele verschillende geboden bestaat, waarvan sommige meer gewicht hebben, terwijl andere van weinig belang zijn en ongestraft kunnen worden verwaarloosd. Onze Here stelt de eerste vier en de laatste zes geboden voor als een goddelijk geheel, en leert, dat liefde tot God getoond moet worden door gehoorzaamheid aan al Zijn geboden.” –De Wens der Eeuwen, blz. 528.

“Allen zullen geoordeeld worden naar het licht, dat hun werd geschonken. De Here zendt Zijn boden uit met een heilsboodschap en Hij zal de hoorders verantwoordelijk stellen voor de wijze, waarop zij naar de woorden van deze dienaren hebben gehandeld. Allen, die in oprechtheid naar de waarheid zoeken, zullen bij het licht van Gods Woord een nauwkeurig onderzoek instellen naar de hun verkondigde leerstellingen.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 173.

“In Zijn leringen liet Christus zien, hoe verreikend de beginselen van de wet zijn, die vanaf de Sinaï gesproken werd. Hij maakte een levende toepassing van die wet, waarvan de principes voor altijd de grote standaard van gerechtigheid blijven, de standaard waarnaar allen geoordeeld zullen worden op die grote dag, wanneer het gericht zal plaats nemen en de boeken zullen worden geopend.” –Selected Messages, bk. 1, blz. 211.

“Gods wet is de maatstaf, waaraan het karakter en het leven van de mensen in het oordeel zullen worden getoetst. De Prediker zegt: ‘Vrees God en onderhoud Zijn geboden, want dit geldt voor alle mensen. Want God zal elke daad doen komen in het gericht over al het verborgene’ (Prediker 12:13-14). De apostel Jakobus vermaant de broeders: ‘Spreekt zó en handelt zó als mensen past, die door de wet der vrijheid zullen geoordeeld worden’ (Jakobus 2:12).” –De Grote Strijd, blz. 445.

“Wanneer het gericht zal plaats nemen, en de boeken geopend zullen worden, en een ieder geoordeeld zal worden volgens de dingen, die in de boeken geschreven zijn, dan zullen de stenen tafelen, die door God verborgen zijn tot die dag, aan de wereld worden voorgesteld als de standaard van gerechtigheid. Dan zullen mannen en vrouwen zien, dat gehoorzaamheid aan de volmaakte wet van God de eerste vereiste voor hun redding is. Niemand zal een excuus vinden voor de zonde. Volgens de rechtvaardige beginselen van die wet zullen mensen hun straf van leven of dood ontvangen.” –Selected Messages, bk. 1, blz. 225.

“De eerste stap naar de verzoening met God is het besef, dat men zondig is. ‘De zonde is wetteloosheid’. ‘Wet doet zonde kennen’ (1 Johannes 3:4; Romeinen 3:20). Om zijn schuld in te zien, moet de zondaar zijn karakter toetsen aan Gods belangrijkste maatstaf van gerechtigheid. Het is een spiegel, die de volmaaktheid van een rechtvaardig karakter toont en de zondaar in staat stelt de tekortkomingen in zijn eigen karakter te ontdekken.” –De Grote Strijd, blz. 433.

“De vraag is mij gesteld over de wet in Gelaten. Welke wet is de tuchtmeester om ons tot Christus te brengen? Mij antwoord is: Beide, zowel de ceremoniële als de zedenwet der tien geboden.

Christus was het fundament van het gehele Joodse stelsel. De dood van Abel was het gevolg van het feit, dat Kaïn weigerde om Gods plan in de school van gehoorzaamheid te aanvaarden, gered te worden door het bloed van Jezus Christus, dat werd voorgesteld door de slachtoffers, die op Christus heenwezen. Kaïn weigerde het bloed te vergieten, dat een zinnebeeld was van het bloed van Christus, dat voor de wereld vergoten zou worden. Deze hele ceremonie was door God voorbereid en Christus werd het fundament van het hele stelsel. Dit is het begin van het werk van de wet als tuchtmeester om zondige mensen tot nadenken over Christus te brengen.” –Bijbelkommentaar, blz. 527.