Les 6: De Eeuwige Wet van God

“Zij (de Joodse leiders) jaagden ernaar een schijn van heiligheid te bewaren, maar ze verwaarloosden de heiligheid der harten. Hoewel ze ijveraars waren naar de letter der wet, deden ze voortdurend de geest van dezelfde wet geweld aan. Hun grote behoefte was juist die verandering, waarover Christus tot Nicodémus gesproken had, een nieuwe, zedelijke geboorte, een reiniging van zonden, en een vernieuwing van kennis en heiligheid.” –De Wens der Eeuwen, blz. 137.

“Noch de Heiland noch Zijn volgelingen verbraken het Sabbatgebod. Christus was een levend getuigenis van de wet. Geen overtreding van de heilige voorschriften daarvan werd in Zijn leven gevonden. Terwijl Hij neerzag op een heel volk van getuigen, die een gelegenheid zochten om Hem te veroordelen, kon Hij onbetwist zeggen: ’Wie van u overtuigd Mij van zonde?’ (Johannes 8:46)” –De Wens der Eeuwen, blz. 239.

“Het was geen kans, maar een plan dat de Verlosser van de wereld Zijn kroon zal afleggen, Zijn koninklijke mantel afleggen en als een man naar onze wereld komen. Hij bekleedde Zijn goddelijkheid met het gewaad van menselijkheid, opdat Hij aan het hoofd van de menselijke familie zou kunnen staan, Zijn menselijkheid vermengd met de menselijkheid van het gevallen geslacht vanwege Adams ongehoorzaamheid.” –The Southern Work, blz. 85.

“Het was de overtreding van de wet, die leidde tot zonde, verdriet en dood. Satan verklaarde, dat hij aan de werelden, die God heeft geschapen, en aan de hemelse wezens zou bewijzen, dat het een onmogelijkheid was om de wet van God te houden. Toen Adam toegaf aan de verleiding van de vijand en van zijn hoge en heilige staat viel, jubelden Satan en zijn engelen. Maar vanaf de troon van God werd een stem gehoord, die woorden van mysterieuze betekenis sprak. (Zie Psalm 40:7-9). Toen de mens viel, kondigde Christus Zijn voornemen aan om de plaatsvervanger en borg van de mens te worden.” –The Review and Herald, 3 september 1901.

“Het juk, dat tot dienen bindt, is de wet van God. De grote wet der liefde, die werd geopenbaard in Eden, op de Sinaï werd afgekondigd en in het nieuwe verbond in het hart geschreven, en is datgene, wat de menselijke arbeider bindt aan de wil van God. Indien we aan ons lot worden overgelaten om onze eigen neigingen te volgen, om slechts heen te gaan waar onze wil ons heenleidt, zouden we in de rijen van Satan geraken en bezitters van zijn eigenschappen worden. Daarom bindt God ons aan Zijn wil, die hoog, edel en verheffend is. Hij wenst, dat wij geduldig en wijs de plichten van het dienen op ons zullen nemen. Het juk der dienstbaarheid heeft Christus Zelf als mens gedragen.” –De Wens der Eeuwen, blz. 279.

“Gerechtigheid is heiligheid, gelijkheid aan God, en ‘God is liefde’. (1 Johannes 4:16). Het is overeenstemming met de wet van God; want ‘al Uw geboden zijn gerechtigheid’ (Psalm 119:172). ‘Liefde is de vervulling der wet’ (Romeinen 13:10). Gerechtigheid is liefde, en liefde is het licht en leven van God. De gerechtigheid van God is belichaamd in Christus. Wij ontvangen gerechtigheid door Hem aan te nemen.” –Gedachten van de Berg der Zaligsprekingen, blz. 23.

“Christus wilde hun meer inzicht geven en hun geloof vestigen op ‘het vaste woord der profetie’. Hij wilde, dat de waarheid goed tot hen doordrong, niet alleen omdat deze waarheid door Zijn persoonlijk getuigenis werd bevestigd, maar ook vanwege de onbetwistbare bewijzen van de symbolen en beelden van de schaduwdienst en van de profetieën van het Oude Testament. De volgelingen van Christus moesten een geloof hebben, waar ze rekenschap van konden afleggen. Dit was niet alleen in hun eigen belang, maar ook in het belang van de wereld, die Christus door hun getuigenis moest leren kennen. Jezus wees Zijn discipelen als eerste stap bij het overdragen van deze kennis op ‘Mozes en al de profetieën’. Deze uitspraak van de opgestane Heiland toont aan, welk belang Hij aan het Oude Testament hechtte.” –De Grote Strijd, blz. 327.

“De Geest van God begeleidde de woorden, die werden gesproken, en harten werden bewogen. Het beroep van de apostel op de Oudtestamentische profetieën, en zijn verklaring, dat deze in de bediening van Jezus van Nazareth waren vervuld, overtuigde menigeen, die verlangend was naar de komst van de beloofde Messias. En de bemoedigende woorden van de spreker, dat de ‘blijde boodschap’ van verlossing zowel voor de Joden als voor de heidenen was bestemd, brachten hoop en blijdschap aan hen, die naar het vlees niet tot de kinderen van Abraham werden gerekend.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 129.

“Paulus wees in zijn leerreden tot de Thessalonicenzen op de Oudtestamentische profetieën aangaande de Messias. Christus had door Zijn onderwijs het geestesoog van de discipelen voor deze profetieën geopend. ‘En hij begon bij Mozes en bij al de profeten en legde hun uit, wat in de Schriften op Hem betrekking had’ (Lukas 24:27). Wanneer Petrus Christus predikte, putte hij zijn bewijs uit het Oude Testament. Stefanus heeft dezelfde richtlijn gevolgd. Ook Paulus beriep zich bij zijn evangeliebediening op de Schriftgedeelten, die de geboorte, het lijden, de dood, de opstanding en hemelvaart van Christus voorzegden. Door het geïnspireerde getuigenis van Mozes en de profeten bewees hij duidelijk, dat Jezus van Nazareth de Messias was, en toonde hij aan, dat het de stem van Christus was, die van de dagen van Adam af door patriarchen en profeten had gesproken.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 164.

“Door het overtreden van Gods geboden viel een vloek op Adam en Eva, en zij werden beroofd van alle recht op de boom des levens. Christus stierf om de mens te redden en zo de eer van Gods wet te bewaren. Hij zegt: ‘Gezegend zijn zij, die Zijn geboden doen, opdat zij recht mogen hebben op de boom des levens, en door de poorten de Stad binnen mogen gaan’. De Zoon van God stelt hier het doen van de geboden van God voor als de voorwaarde van een recht op de boom des levens. De overtreding van Gods geboden beroofde de mens van alle recht op de boom des levens. Christus stierf opdat, op grond van Zijn bloed, gehoorzaamheid aan Gods wet de mens de hemelse zegening waardig zou maken, en hem opnieuw het recht zou geven op de boom des levens.” –Spiritual Gifts, vol. 3, blz. 88.

“Engelen omringden ons, terwijl wij ons over de glazen zee naar de poort van de stad begaven. Jezus hief Zijn machtige, verheerlijkte arm op, legde Zijn hand op de poort van paarlen, deed hem wijd openzwaaien op zijn schitterende scharnieren, en sprak tot ons: ‘Gij hebt uw klederen gewassen in Mijn bloed, hebt u standvastig aan Mijn waarheid gehouden, gaat binnen’. Wij traden allen binnen, en voelden, dat wij volkomen recht hadden om in de stad te zijn.” –Eerste Geschriften, blz. 8.

“Jezus zal grote dingen voor ons doen, als wij getrouw onze plicht zullen vervullen. Wij moeten onze wil overgeven aan de wil van God. We moeten de Heer eren door al Zijn geboden te gehoorzamen, ook in wat wij kleine dingen noemen. De waarheid is, net als haar goddelijke Auteur, onveranderlijk in haar vereisten, gisteren, heden en voor altijd dezelfde. Het is niet in overeenstemming met de tradities van mensen, het is niet in overeenstemming met hun meningen. De waarheid heeft steeds een scheiding gebracht tussen Gods volk en de wereld. Maar als onze positie in vroegere jaren, als een bijzonder volk, door God was goedgekeurd, hoe beschouwt Hij dan onze huidige positie? Hebben wij aan geestelijkheid gewonnen, sinds we onze vroegere argeloosheid verlieten?” –The Signs of the Times, 25 mei 1882.

“God heeft ons Zijn heilige geboden gegeven, omdat Hij het mensdom liefheeft. Om ons te beschermen tegen de gevolgen van de overtreding, openbaart Hij de beginselen van de gerechtigheid. De wet is een uitdrukking van de gedachten van God; wanneer deze wet in Christus wordt aangenomen, wordt het ook onze gedachte. De wet verheft ons boven de macht van natuurlijke begeerten en neigingen, boven de verzoekingen, die tot zonde leiden.” –De Wens der Eeuwen, blz. 258.

“De aarde was donker, doordat men God miskende. Om de donkere schaduwen te verdrijven en de wereld tot God terug te brengen, moest Satans misleidende macht worden verbroken. Dit kon niet door geweld gebeuren. Het uitoefenen van geweld is in strijd met de beginselen van Gods regering. Hij wil alleen in liefde worden gediend; en liefde kan niet worden gedwongen; ze kan niet worden gewonnen door geweld of macht. Liefde wordt alleen door liefde opgewekt. God kennen is Hem liefhebben; Zijn karakter moet geopenbaard worden als tegengesteld aan het karakter van Satan. Dit werk kon slechts door één Wezen in het ganse heelal worden verricht. Alleen Hij, Die de hoogte en diepte van de liefde Gods kent, kon deze bekendmaken.” –De Wens der Eeuwen, blz. 11.