Les 10: Gods schathuis: Zijn gemeente

“De kerk is het door God aangewezen werktuig om mee te werken aan de redding der mensheid. Zij werd ingesteld tot dienen en haar zending is het evangelie aan de wereld uit te dragen. Van meet af aan is het Gods bedoeling geweest, dat Zijn volheid en Zijn algenoegzaamheid door Zijn gemeente naar de wereld zullen worden weerkaatst. De leden van de kerk, die Hij uit de duisternis heeft geroepen tot Zijn wonderbaar licht, moeten Zijn heerlijkheid verkondigen. De gemeente is de schatkamer van de rijkdommen van Christus’ genade; en door de gemeente zal ten slotte de laatste en volle uitstorting van Gods liefde openbaar gemaakt worden, zelfs aan ‘de overheden en machten in de hemelse gewesten’ (Efeze 3:10).” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 9.

“Wij moeten ons verenigen, maar niet op een platform van fouten.” –Manuscript Releases, vol. 15, blz. 259.

“Deze mensen (de twaalf apostelen) werden bijeengebracht, met hun verschillende gebreken, allen met aangeboren en aangekweekte neigingen tot het kwade; maar in en door Christus zouden zij vertoeven in het gezin van God, en leren om één te worden in geloof, in leer en in geest. Ze zouden hun beproevingen hebben, hun smarten, hun meningsverschillen; maar zolang Christus in hun hart woonde, zou er geen tweedracht kunnen zijn. Zijn liefde zou leiden tot liefde voor elkander; de lessen van de Meester zouden leiden tot een harmoniëring van alle verschillen, waardoor de discipelen tot eenheid gebracht zouden worden, tot ze één van gedachten en één in oordeel zouden worden.” –De Wens der Eeuwen, blz. 247.

“De verhouding tussen Christus en Zijn gemeente is zeer innig en heilig; Hij de Bruidegom, en de gemeente de bruid; Hij het hoofd, en de gemeente het lichaam. Gemeenschap met Christus houdt dus ook in: gemeenschap met Zijn gemeente.

De gemeente is georganiseerd om te dienen; en in een dienend leven voor Christus is gemeenschap met de gemeente een van de eerste schreden. Getrouwheid aan Christus eist de trouwe vervulling van kerkelijke plichten.” –Karaktervorming, blz. 270.

“Prediking is een klein deel van het werk, dat gedaan moet worden voor de verlossing van zielen. Gods Geest overtuigt zondaars van de waarheid en Hij plaatst hen in de armen van de gemeente. De predikanten mogen hun deel doen, maar zij kunnen nooit het werk doen, dat de gemeente moet doen. God eist, dat Zijn gemeente hen verzorgt, die jong zijn in geloof en ervaring, dat zij naar hen toegaat, niet met het doel met hen te roddelen, maar om te bidden, om tot hen woorden te spreken, die ‘als gouden appelen zijn in zilveren gebeelde schalen’ (Spreuken 25:11).” –Evangelism, blz. 352.

“In veel van onze georganiseerde gemeenten hangt de banier van de waarheid in het stof, omdat de leden God niet dienen, maar hun eigen plezier dienen. Zij werken door de invloeden, die de ziel omringen. Door voorschrift en voorbeeld, in zelfgenoegzaamheid, in hun wereldse gewoonten van kleding, in hun woorden en daden, getuigen zij tegen de waarheid, tegen zelfverloochening, tegen de zachtmoedigheid van Christus. Zij zijn geestelijk koud en ver van Christus gescheiden. Als zij in de voetsporen van Christus volgden, zouden zij deel hebbers zijn van Zijn zelfverloochening, van Zijn zelfopoffering, opdat zij de zielen, die op het punt staan om verloren te gaan, zouden verheffen en redden.” –Manuscript Releases, vol. 19, blz. 173.

“De kerk van Christus is georganiseerd om te dienen. Het wachtwoord is dienstverlening. Haar leden zijn soldaten, die geoefend worden voor de strijd onder de Kapitein van hun verlossing. Christelijke predikanten, artsen en leraars hebben een breder werkterrein dan velen hebben vermoed. Zij zijn niet alleen zelf dienstbaar aan de mensen, maar zij moeten anderen opleiden tot dienstwerk. Zij zouden niet alleen aanwijzingen moeten geven in juiste beginselen, maar ook hun toehoorders opvoeden om de beginselen aan anderen door te geven. Waarheid, die niet uitgeleefd wordt, die niet doorgegeven wordt, verliest haar levengevende kracht en haar genezende kwaliteiten. De zegen kan slechts behouden worden, als zij met anderen wordt gedeeld.” –De Weg tot Gezondheid, blz. 116-117.

“Nooit kan de gemeente de positie bereiken, die God wenst, dat zij die bereikt, totdat zij in sympathie met haar zendingswerkers verbonden is. Nooit kan de eenheid, waarvoor Christus bad om te bestaan, totdat het geestelijke in zendingsdienst is gebracht en totdat de gemeente een instantie wordt voor de ondersteuning van zendingen. De inspanningen van de zendelingen zullen niet bereiken, wat zij moeten bereiken, totdat de gemeenteleden in het thuisveld laten zien, niet alleen in woord, maar ook in daad, dat zij zich realiseren, welke verplichting op hen rust om deze zendelingen hun hartelijke steun te geven.” –Counsels on Stewardship, blz. 47-48.

“God stelt iedere ziel, die beweert Hem te geloven, op de proef. Aan iedereen worden talenten toevertrouwd. De Heer heeft de mensen Zijn bezittingen gegeven om handel mee te drijven. Hij heeft hen tot Zijn rentmeesters gemaakt en hun geld, huizen en grond in bezit gegeven. Dit alles moet als het eigendom van de Heer beschouwd worden, en voor de groei van Zijn gemeente en de uitbreiding van Zijn koninkrijk in de wereld gebruikt worden. Bij het handeldrijven met de bezittingen van de Heer moeten wij Zijn wijsheid zoeken, om niet Zijn heilig pand, wat ons is toevertrouwd, te gebruiken tot verheerlijken van onszelf, of om onze zelfzuchtige gevoelens te bevredigen. De hoeveelheid toevertrouwde bezittingen verschilt; maar zij, die de kleinste gaven ontvangen, moeten niet denken dat, omdat zij over weinig middelen beschikken, zij er niets mee kunnen beginnen.” –Getuigenissen voor de Gemeente 9, blz. 237-238.

“Ons werk werd niet ondersteund door grote gaven of erfenissen; want wij hebben weinig rijke mensen onder ons. Wat is het geheim van onze welvaart? Wij hebben ons begeven onder de orders van de Kapitein van onze verlossing. God heeft onze gezamenlijke inspanningen gezegend. De waarheid heeft zich verspreid en bloeide. Instellingen hebben zich vermenigvuldigd. Het mosterdzaadje is uitgegroeid tot een grote boom. Het organisatiesysteem is een groot succes gebleken. Systematische liefdadigheid werd aangegaan volgens het Bijbelse plan. Het lichaam is ‘bekwamelijk samengevoegd en samen vastgemaakt zijnde, door alle voegselen der toebrenging’ (Efeze 4:16).” –Testimonies to Ministers, blz. 27.

“O, hoe zou Satan zich verheugen om onder dit volk binnen te komen en het werk te ontregelen in een tijd, waarin een grondige organisatie essentieel is en de grootste kracht zal zijn om valse opstanden buiten te houden en beweringen te weerleggen, die niet door het woord van God worden onderschreven! Wij willen de lijnen rustig houden, zodat het systeem van voorschriften en orde niet zal worden afgebroken. Op deze manier zal geen vergunning worden gegeven aan wanordelijke elementen om het werk op dit moment te beheren. Wij leven in een tijd, waarin orde, systeem en eenheid van handelen het meest essentieel zijn.” –Testimonies to Ministers, blz. 228.

“Naarmate onze aantallen toenamen, was het duidelijk, dat er zonder enige vorm van organisatie grote verwarring zou ontstaan, en het werk zou niet met succes worden voortgezet. Om te voorzien in de ondersteuning van het dienstwerk, voor het dragen van het werk in nieuwe velden, voor het beschermen van zowel de gemeenten als het dienstwerk tegen onwaardige leden, voor het bezit van gemeente eigendom, voor de publicatie van de waarheid via de pers en voor vele andere objecten, was organisatie onmisbaar.” –Testimonies to Ministers, blz. 26.

“Hij (de engel) zei: “De kerk moet vluchten naar Gods Woord en bevestigd worden in evangelie orde, die over het hoofd gezien en verwaarloosd is geworden”. Dit is onontbeerlijk om de kerk tot de eenheid des geloofs te brengen.” –Eerste Geschriften, blz. 113.

“Jezus heeft gebeden, dat Zijn discipelen allemaal één mogen zijn… Het is door deze eenheid, dat wij de wereld moeten overtuigen van de opdracht van Christus en onze goddelijke geloofsbrieven aan de wereld moeten brengen.” –The Review and Herald, 11 maart 1890.

“Als er moeilijkheden zijn geweest, broeders en zusters, als afgunst, kwaadwilligheid, bitterheid, kwade vermoedens hebben bestaan, belijd dan deze zonden, niet in algemene zin, maar ga persoonlijk naar uw broeders en zusters. Wees duidelijk. Als u één fout hebt begaan en zij twintig, beken die ene, alsof u de hoofdovertreder bent. Neem hen bij de hand, laat uw hart verzachten onder de invloed van de Geest van God en zeg: ‘Wilt u mij vergeven? Ik heb niet goed gedaan tegenover u. Ik wil elk onrecht rechtzetten, opdat niets tegen mij geregistreerd mag staan in de boeken van de hemel. Ik moet een schone lei hebben’. Wie, denkt u, zou zo’n beweging als deze weerstaan?” –The Review and Herald, 16 december 1884.