Les 13: Opdracht volbracht!

“Bijbelse liefdadigheid is geen sentimentaliteit, maar liefde in actieve oefening. ‘En zij genezen de breuk van de dochter Mijns volks op het lichtst, zeggende: Vrede, vrede; doch daar is geen vrede’ (Jeremia 6:14; 8:11), wordt liefdadigheid genoemd. Samen verbonden zijn, zonde heiligheid en waarheid noemen, wordt liefdadigheid genoemd; maar het is een vervalsing. Het valse en het onechte zijn in de wereld, en wij moeten ons hart nauwkeurig onderzoeken, zodat wij weten, of wij wel of niet de echte liefde bezitten. Echte liefdadigheid zal geen wantrouwen en slecht werk veroorzaken. Het zal het zwaard van de geest niet stomp maken, zodat het geen uitwerking heeft. Zij, die het kwaad onder valse liefde zouden bedekken, zeggen tot de zondaar: ‘Het zal u wel gaan’. Dank God, dat er een liefdadigheid is, die niet verdorven zal worden; er is een wijsheid, die van boven komt, dat is (let op) eerst zuiver, dan vredelievend en zonder huichelarij, en de vruchten van gerechtigheid worden gezaaid van hen, die vrede maken. Dit is een beschrijving van in de hemel geboren, in de hemel gekweekte liefdadigheid.” –Manuscript Releases, vol. 1, blz. 217.

“Satans werk staat lijnrecht tegenover het werk van God. De vijand van al het goede, hij staat als de generaal van de krachten, die zijn opgesteld om de zielen van de mensen te kwetsen. Hij kijkt met duivelse triomf toe, als hij de belijdende volgelingen van Christus elkaar ziet bijten en verslinden. Hij staat altijd klaar om de levens te bederven van degenen, die God proberen te dienen. Hemelse engelen verwonderen zich erover, dat mensen satanische agenten in hun werk zullen helpen, harten ontmoedigen, Gods volk zwak, krachteloos, ontrouw maken.” –Spalding and Magan Collection, blz. 345-346.

“Als wij overwinnaars willen zijn, moeten we ons hart onderzoeken om er zeker van te zijn, dat wij niets koesteren, dat beledigend is voor God.” –Historical Sketches of the Foreign Missions of the Seventh-day Adventists, blz. 138.

“Als wij over ontmoediging en somberheid praten, luistert Satan met duivelse vreugde; want het behaagt hem te weten, dat hij u in zijn slavernij heeft gebracht. Satan kan onze gedachten niet lezen, maar hij kan onze daden zien, onze woorden horen; en door zijn lange kennis van de menselijke familie kan hij zijn verleidingen zo vormgeven, dat hij voordeel haalt uit onze zwakke punten van karakter. En hoe vaak laten wij hem niet weten, hoe hij de overwinning op ons kan behalen. O, dat wij onze woorden en daden mochten beheersen! Hoe sterk zouden wij worden als onze woorden van zo’n orde waren, dat we ons niet zouden schamen om het verslag ervan te ontmoeten op de dag des oordeels. Hoe anders zullen ze op de dag van God verschijnen dan ze lijken, als we deze uitspreken.” –The Review and Herald, 19 mei 1891.

“Als u met elkaar verbonden bent, wees dan op uw hoede in uw woorden. Laat uw gesprek van dien aard zijn, dat u er geen berouw over zult hebben.” –The Review and Herald, 5 juni 1888.

“Terwijl velen hun eigen ziel verwaarlozen, loeren zij op een kans om anderen te bekritiseren en te veroordelen. Zij hebben allemaal karakterfouten en het is niet moeilijk om iets te vinden, dat jaloezie in hun nadeel kan worden uitgelegd. ‘Nu’, zeggen deze mensen,die zichzelf als rechter hebben opgeworpen, ‘beschikken wij over feiten. Wij zullen hen beschuldigen van dingen, waar zij zich niet meer uit kunnen praten’. Zij wachten op de juiste gelegenheid en spuien al hun roddel en interessante nieuwtjes…

Ware christenen vinden het niet heerlijk om de fouten en gebreken van anderen aan het licht te brengen. Zij zullen zich afwenden van het verachtelijke en misvormde, om het verstand te richten op hetgeen aantrekkelijk en lieflijk is. Iedere vitterij, elk woord van afkeuring en veroordeling doet een christen pijn.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 81-82.

“Laten wij, in plaats van fouten te zoeken bij anderen, kritisch zijn voor onszelf. De vraag bij ieder van ons moet zijn: Is mijn hart recht voor God? Zal deze handelwijze mijn Vader verheerlijken, die in de hemel is? Als u een verkeerde geest hebt gekoesterd, laat die dan uit de ziel verbannen worden. Het is uw plicht om alles, wat verontreinigend is, uit uw hart te bannen; elke wortel van bitterheid moet worden weggeplukt, opdat andere niet worden besmet door zijn noodlottige invloed. Sta niet toe, dat één giftige plant in de grond van uw hart blijft. Trek hem met wortel en al nu uit en plant in plaats daarvan de plant van liefde. Laat Jezus verankerd zijn in de ziel.

Christus is ons voorbeeld. Hij ging rond om goed te doen. Hij leefde om anderen te zegenen. Liefde verfraaide en veredelde al Zijn daden, en ons wordt opgedragen in Zijn voetstappen te volgen. Laten wij bedenken, dat God Zijn eniggeboren Zoon naar deze wereld van verdriet zond, om ‘ons te verlossen van alle ongerechtigheid, en Zichzelf een eigen volk zou reinigen, ijverig in goede werken’ (Titus 2:14). Laten wij proberen te voldoen aan de eis van God en Zijn wet vervullen. ‘Liefde is de vervulling der wet’ (Romeinen 13:10), en Hij, die stierf, opdat wij zouden leven, heeft ons dit gebod gegeven, dat wij elkaar moeten liefhebben, zoals Hij ons heeft liefgehad; en de wereld zal weten, dat wij Zijn discipelen zijn, als wij deze liefde voor elkaar hebben.” –The Review and Herald, 5 juni 1888.

“Wij moeten vaak in gebed zijn. De uitstorting van de Geest van God kwam in antwoord op ernstig gebed… Zij (de discipelen) waren niet bijeengekomen om roddelnieuwtjes te vertellen. Zij probeerden niet elke vlek, die zij konden vinden op het karakter van een broeder bloot te leggen. Zij voelden hun geestelijke nood en riepen tot de Heer om de heilige zalving om hen te helpen hun eigen zwakheden te overwinnen en hen geschikt te maken voor het werk van het redden van anderen. Zij baden met intense ernst, dat de liefde van Christus alom in hun harten mocht worden uitgestort. Dit is onze grote behoefte nu in elke gemeente in ons land. Want ‘indien iemand in Christus is, die is een nieuw schepsel; het oude is voorbijgegaan; ziet, het is alles nieuw geworden’ (2 Korinthe 5:17). Dat wat onaangenaam was in het karakter, wordt door de liefde van Jezus uit de ziel gezuiverd. Alle egoïsme wordt verdreven, alle afgunst, alle kwaadspreken, wordt uitgeroeid, en een radicale verandering wordt in het hart teweeggebracht.” –The Review and Herald, 22 juli 1890.

“Laat de gewone, goedkope, aardse dingen de geest niet in beslag nemen, zodat de tegenwoordigheid van Jezus teruggetrokken zal worden. Het leven van de gemeente wordt door Christus onderhouden, en wij helpen de gemeente, wanneer wij werken in harmonie met de levengevende kracht, onszelf uit het oog verliezen en elkaar proberen op te bouwen in het allerheiligste geloof.” –Manuscript Releases, vol. 11, blz. 265.

“Er is een sympathie voor zonde en zondaars, dat is vandaag de dag gevaarlijk voor de voorspoed van de gemeente. U moet liefdadigheid hebben, is de roep. Maar die gevoeligheid, die het verkeerde zou verontschuldigen en de schuldigen zou beschermen, is niet de liefdadigheid van de Bijbel. De vriendschap van de goddelozen is gevaarlijker dan hun vijandschap; want niemand kan de dienstknechten van de levende God overwinnen, behalve door hen tot ongehoorzaamheid te verleiden.

Het aanstootgevende karakter van de zonde kan alleen worden ingeschat in het licht van het kruis. Als mensen erop aandringen, dat God te barmhartig is om de overtreders van Zijn wet te straffen, laten zij dan naar Golgotha kijken; laat hen beseffen, dat het was, omdat Christus de schuld van de ongehoorzamen op Zich nam en in plaats van dat de zondaars leden, dat het zwaard van gerechtigheid tegen de Zoon van God werd opgewekt.” –The Signs of the Times, 6 januari 1881.

“ ‘U moet liefde hebben’, wordt overal gehoord, vooral van hen, die voorgeven geheiligd te zijn. Maar ware liefde is te zuiver om onbeleden zonde te bedekken. Hoewel we de zielen, waarvoor Christus stierf, moeten liefhebben, mogen we geen compromis sluiten met de zonde. We mogen ons niet achter de opstandelingen scharen en dit liefde noemen.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 404-405.

“In de loop van de eeuwigheid zullen ze God steeds beter leren kennen. Liefde, eerbied en geluk zullen net zoals de kennis steeds groter worden. Hoe beter de mensen God leren kennen, des te meer zullen ze Zijn karakter bewonderen. Naarmate Jezus de verborgenheden van de verlossing en de hoogtepunten in de grote strijd tegen Satan voor hen ontsluiert, zullen de harten van de verlosten met nog meer toewijding worden vervuld; ze zullen de gouden citers met intensere vreugde bespelen. Duizend maal duizenden en tienduizenden maal tienduizenden zullen Gods lof zingen…

De kleinste atomen, de grootste werelden, alle levende wezens en alle levenloze voorwerpen verkondigen in hun oneindige schoonheid en volmaakte vreugde: God is liefde.” –De Grote Strijd, blz. 623-624.