Les 10: Het Evangelie en de Opstanding

“Bij deze woorden komen de herders visioenen van heerlijkheid voor de geest. De Verlosser was naar Israël gekomen! Macht, verheffing, triomf worden verbonden met Zijn komst. Maar de engel moet hen erop voorbereiden, dat ze hun Heiland zullen herkennen in armoede en vernedering.” –De Wens der Eeuwen, blz. 28.

“Om deze heerlijkheid ten toon te spreiden, kwam Hij (Christus) naar onze aarde. Hij kwam naar deze door zonde verduisterde aarde om het licht van Gods liefde te openbaren, om ‘God met ons’ te zijn. Daarom was van Hem geprofeteerd: ‘Men zal Hem de naam Immanuel geven’.” —De Wens der Eeuwen, blz. 9.

“Zijn (Christus’) hele leven was een inleiding op Zijn dood aan het kruis. Zijn karakter was een leven van gehoorzaamheid aan al Gods geboden en moest een voorbeeld zijn voor alle mensen op aarde. Zijn leven was het leven van de wet in de mensheid. Die wet die Adam overtrad. Maar Christus verloste door Zijn volmaakte gehoorzaamheid aan de wet Adams schandelijke mislukking en val.” –Fundamentals of Christian Education, blz. 382.

“Christus kwam als de weerkaatsing van de heerlijkheid van de Vader, om het licht der wereld te zijn. Hij kwam om God aan de mensen te openbaren.” –Lessen uit het Leven van Alledag, blz. 257.

“Het werk van Christus moet ons voorbeeld zijn. Voortdurend ging Hij rond al goeddoende. In de tempel en in de synagogen, in de straten van de steden, op de markt en in de werkplaats, aan het strand en op de bergen verkondigde Hij het evangelie en genas de zieken. Zijn leven was een leven van onzelfzuchtig dienstbetoon, en dit moet ons leerboek zijn. Zijn tedere, medelijdende liefde is een terechtwijzing voor onze zelfzucht en harteloosheid.

Waar Christus ook ging, verspreidde Hij zegeningen op Zijn pad. Hoe velen van hen, die beweren in Hem te geloven, hebben Zijn lessen in vriendelijkheid, in teder medegevoel, in onzelfzuchtige liefde geleerd? … Zijn geduld raakte nooit uitgeput, Zijn liefde hield Hij nooit terug.

Christus roept ons om geduldig, volhardend te werken voor de duizenden, die op het punt staan in hun zonden om te komen, verspreid over alle landen, gelijk schepen, die schipbreuk geleden hebben op een woeste en verlaten kust.” –Getuigenissen voor de Gemeente 9, blz. 35.

“De goddelijke Zoon van God was de enige, die voldoende waarde had om te voldoen aan de eisen van Gods volmaakte wet…

Hij was de enige, die als mens op de aarde wandelde, die tot alle mensen kon zeggen: Wie van u overtuigt Mij van zonde? Hij was verenigd met de Vader in de schepping van de mens, en Hij had macht door Zijn eigen goddelijke volmaaktheid van karakter om de zonden van de mens goed te maken, en hem te verheffen en hem terug te brengen naar zijn eerste staat.” –Spirit of Prophecy 2, blz. 10.

“Hangend aan het kruis was Christus het evangelie… Als wij een interesse in de geest van mensen kunnen opwekken, die ervoor zorgt, dat zij hun ogen op Christus richten, kunnen wij een stap opzij doen en hen alleen vragen om hun ogen op het Lam van God te blijven richten. Zo krijgen zij hun les. Wie achter Mij wil komen, verloochent zichzelf, neemt zijn kruis op en volgt Mij. Hij, wiens ogen op Jezus gericht zijn, zal alles verlaten. Zijn egoïsme zal sterven. Hij zal in heel het Woord van God geloven, dat zo heerlijk en wonderbaarlijk verheven is in Christus.” –Manuscript Releases 21, blz. 37.

“De Zoon van God werd verworpen en veracht omwille van ons. Kunt u, in het volle zicht van het kruis, met het oog des geloofs het lijden van Christus aanschouwend, uw verhaal van wee, uw beproevingen vertellen? Kunt u de wraak van uw vijanden in uw hart koesteren, terwijl het gebed van Christus van Zijn bleke en bevende lippen komt voor Zijn beschimpers, Zijn moordenaars: ‘Vader, vergeef het hun; want zij weten niet, wat zij doen’ (Lukas 23:34)?” –That I May Know Him, blz. 65.

“Schuldeloos, droeg Hij (Christus) de straf van de schuldigen. Onschuldig, maar Hij biedt Zich aan als een plaatsvervanger voor de overtreder. De schuld van elke zonde drukte zijn gewicht op de goddelijke ziel van de Verlosser van de wereld. De kwade gedachten, de kwade woorden, de kwade daden van elke zoon en dochter van Adam, riepen op tot vergelding voor Hemzelf; want Hij was de plaatsvervanger van de mens geworden. Hoewel de schuld van de zonde niet de Zijne was, werd Zijn geest verscheurd en verbrijzeld door de overtredingen van mensen, en Hij, die geen zonde kende, werd zonde voor ons, opdat wij de gerechtigheid van God in Hem konden worden gemaakt.” –Selected Messages 1, blz. 322.

“Christus’ dood bewijst Gods grote liefde voor de mensen. Ze is het onderpand van onze verlossing. De christen het kruis te ontnemen staat gelijk met de zon aan de hemel te bedekken. Het kruis brengt ons nader tot God, daar het ons met Hem verzoent. Met de bewogen ontferming van de liefde eens vaders, ziet Jehova neer op het lijden, dat Zijn Zoon verdroeg om het mensdom van de eeuwige dood te redden, en neemt Hij ons aan in de Geliefde.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 154-155.

“Zij [(de vrouwen) wendden zich af om te vluchten, maar de woorden van de engel weerhielden hen op hun schreden. ‘Weest gij niet bevreesd’, zei hij, ‘want ik weet, dat gij Jezus zoekt, de gekruisigde. Hij is hier niet, want Hij is opgewekt, gelijk Hij gezegd heeft; komt, ziet de plaats, waar Hij gelegen heeft. En gaat terstond op weg en zegt Zijn discipelen, dat Hij is opgewekt uit de doden’ (Matthéüs 28:5-7)…

Hij is opgestaan, Hij is opgestaan! Steeds weer herhalen de vrouwen deze woorden. Nu hebben ze de specerijen voor de zalving niet nodig. De Heiland leeft, en is niet dood. Zij herinneren zich nu, dat, toen Hij over Zijn dood sprak, Hij zei, dat Hij weer zou opstaan. Welk een dag is dit voor de wereld! Snel verlieten de vrouwen het graf, ‘met vrees en grote blijdschap, en liepen haastig voort om het Zijn discipelen te berichten’.” –De Wens der Eeuwen, blz. 692-693.

“Met overtuigende kracht zette de apostel de grote waarheid van de opstanding uiteen. (Zie 1 Korinthe 15:13-20) …

De apostel richtte de geest van de Corinthische broeders op de zegeningen van de opstandingsmorgen, wanneer alle slapende heiligen zullen worden opgewekt, om voortaan voor eeuwig met hun Heere te leven.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 237-238.

“Wij lezen in de Bijbel over de opstanding van Christus uit de doden; maar handelen wij, alsof wij het geloven? Geloven wij, dat Jezus een levende Heiland is, dat Hij niet in het nieuwe graf van Jozef is, met de grote steen ervoor gerold, maar dat Hij is opgestaan uit de dood en is opgestegen naar de hemel om gevangenschap te ketenen en om goede gaven aan de mensen te geven? Hij is daar om onze zaken in de hemelse hoven te bepleiten. Hij is daar, omdat wij een vriend nodig hebben in de hemelse hoven, iemand, die onze voorspraak en middelaar moet zijn. Laten wij ons daar dan in verheugen. Wij hebben alles om God te prijzen. Velen beoordelen hun godsdienstige staat aan de hand van hun emoties; maar dit zijn geen veilige criteria. Ons christelijk leven hangt niet af van onze gevoelens, maar van ons recht hebben van bovenaf.” –The Review and Herald, 8 maart 1892.

“Toen Christus opstond, bracht Hij uit het graf een menigte gevangenen mee. De aardbeving bij Zijn dood had hun graven geopend, en toen Hij verrees, kwamen zij met Hem uit de graven. Het waren mensen, die medewerkers van God waren geweest, en die van de waarheid getuigd hadden ten koste van hun leven. Nu zouden zij getuigen zijn van Hem, Die hen uit de doden had opgewekt…

Deze mensen gingen de stad in en verschenen aan velen, terwijl ze verklaarden: Christus is uit de dood opgestaan en wij zijn met Hem herrezen. Op deze wijze werd de heilige waarheid van de opstanding onsterfelijk gemaakt.” –De Wens der Eeuwen, blz. 689-690.

“Jezus verklaarde: ‘Ik ben de opstanding en het leven’. In Christus is het leven, oorspronkelijk, echt, aan niets anders ontleend. ‘Wie de Zoon heeft, heeft het leven’ (1 Johannes 5:12). De goddelijkheid van Christus is voor de gelovige de zekerheid voor het eeuwige leven. ‘Wie in Mij gelooft’, zei Jezus, ‘zal leven, ook al is hij gestorven, en een ieder, die leeft en in Mij gelooft, zal in eeuwigheid niet sterven; gelooft gij dat?’ Christus ziet hier vooruit op de tijd van Zijn tweede komst. Dan zullen de rechtvaardige doden onvergankelijk worden opgewekt, en de levende rechtvaardigen zullen in de hemel worden opgenomen zonder de dood te zien.” –De Wens der Eeuwen, blz. 459.