Les 13: Het kruis verheffen

“Ofschoon er in deze tijd veel predikers zijn, is er een groot tekort aan bekwame, heilige evangeliedienaren, mannen in wier hart de liefde van Christus woont. Hoogmoed, zelfvoldaanheid, wereldsgezindheid, vitlust, verbitterdheid en afgunst zijn de vruchten bij velen, die de godsdienst van Christus belijden. In scherp contrast met het leven van de Heiland, legt hun leven dikwijls een treurig getuigenis af van het karakter van de geestelijke arbeid, waaronder zij werden bekeerd.

Er kan een mens geen grotere eer te beurt vallen dan door God als een bekwaam dienaar van het evangelie te worden aangenomen. Maar zij, die door de Heere met kracht en succes in Zijn werk worden gezegend, zetten geen hoge borst op. Zij erkennen hun volle afhankelijkheid van Hem, in het besef, dat zij van zichzelf geen macht bezitten.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 243.

“Wanneer zondaars ertoe gebracht kunnen worden om ernstig naar het kruis te zien, en wanneer zij een volle blik op de gekruisigde Heiland kunnen werpen, zullen zij zich de diepte van Gods ontferming en de schandelijkheid van hun zonde bewust worden.

Christus’ dood bewijst Gods grote liefde voor de mensen. Ze is het onderpand van onze verlossing. De christen het kruis te ontnemen staat gelijk met de zon aan de hemel te bedekken. Het kruis brengt ons nader tot God, daar het ons met Hem verzoent. Met de bewogen ontferming van de liefde eens vaders ziet Jehova neer op het lijden, dat Zijn Zoon verdroeg om het mensdom van de eeuwige dood te redden, en neemt Hij ons aan in de Geliefde.

Zonder het kruis zou de mens geen verbinding met de Vader kunnen hebben. Ons aller hoop is daarop gevestigd. Het licht van de liefde van de Heiland straalt daarvandaan uit. En wanneer de zondaar aan de voet van het kruis opziet naar Degene, die stierf om hem te redden, mag hij de volheid der blijdschap smaken, want zijn zonden zijn vergeven. In het geloof neerknielend bij het kruis, heeft hij de hoogste plaats bereikt, die de mens kan bereiken.

Door het kruis weten wij, dat de hemelse Vader ons liefheeft met een oneindige liefde.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 154-155.

“Naar de voorstelling van het mensdom van onze tijd is het kruis van Golgotha door heilige gedenkwaardigheden omgeven. Heilige voorstellingen zijn met de tonelen van de kruisiging verbonden. Maar in Paulus’ dagen bekeek men het kruis met gevoelens van afschuw en ontzetting. Iemand, die de dood aan het kruis had gevonden voor te stellen als de Redder van de mensheid, zou natuurlijk spot en tegenstand uitlokken.

Paulus wist wel hoe zijn boodschap, zowel door de Joden als door de Grieken te Corinthe, zou worden opgenomen. ‘Wij prediken een gekruisigde Christus’, erkende hij, ‘voor de Joden een aanstoot, voor heidenen een dwaasheid’ (1 Korinthe 1:23). Onder de Joodse toehoorders waren er velen, die zich aan de boodschap, die Paulus verkondigde, zouden ergeren. Naar de mening van de Grieken zouden zijn woorden ongerijmde dwaasheid zijn. Men zou hem als een zwakzinnige aanmerken, wanneer hij zou trachten te betogen, dat het kruis in enigerlei verband kon staan met de geestelijke verheffing van het geslacht of de redding van het mensdom.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 181.

“Maar voor Paulus was het kruis het enige voorwerp van het hoogste belang. Sinds hij zijn loopbaan als vervolger van de volgelingen van de gekruisigde Nazarener had beëindigd, had hij nooit opgehouden te roemen in het kruis. In die tijd was hem een openbaring van Gods oneindige liefde gegeven, zoals deze zich openbaarde in de dood van Christus. Een wonderbare omwenteling had in zijn leven plaatsgevonden, die al zijn plannen en doelstellingen in overeenstemming met de hemel bracht. Vanaf dat ogenblik was hij een nieuw mens in Christus. Hij wist uit persoonlijke ervaring dat, wanneer een zondaar eenmaal de liefde des Vaders aanschouwt, zoals deze in het offer van zijn Zoon tot uitdrukking komt, en zich openstelt voor de goddelijke invloed, een verandering des harten plaatsvindt, en Christus voortaan alles in allen is.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 181.

“Het kruis, het kruis; verhef het… en als u het verheft, zult u verbaasd zijn te ontdekken, dat het u verheft, het ondersteunt u. Bij tegenspoed, ontbering en verdriet zal het een kracht en een steun voor u zijn. U zult merken, dat het allemaal samengaat met barmhartigheid, mededogen, sympathie en onuitsprekelijke liefde. Het zal u een belofte van onsterfelijkheid bewijzen.” –Testimonies for the Church 2, blz. 47.

“Wanneer de zondaar Jezus ziet, zoals Hij is, nemen hoop en zekerheid bezit van het hart. De hulpeloze ziel werpt zich zonder terughouding op Jezus. Niemand kan bij het zien op Jezus Christus en Dien gekruisigd nog twijfel koesteren. Het ongeloof is verdwenen…

Het offer werd gebracht met de bedoeling de mens zijn oorspronkelijke volmaaktheid terug te geven. Ja, meer nog, het werd gebracht om in hem een algehele karakterverandering tot stand te brengen, door hem meer dan overwinnaar te maken…

Christus verklaart: “En Ik, wanneer Ik van de aarde verhoogd ben, zal hen tot Mij trekken’. Als het kruis geen invloed ten gunste ervan vindt, schept het invloed. Door opeenvolgende geslachten is de waarheid voor deze tijd geopenbaard als tegenwoordige waarheid. Christus aan het kruis was het middel, waardoor genade en waarheid elkaar hebben ontmoet, gerechtigheid en vrede elkaar hebben omhelsd. Dit is het middel, dat de wereld beroert.” –Bijbelkommentaar, blz. 533-534.

“Wanneer de geest wordt aangetrokken tot het kruis van Golgotha, wordt Christus door een onvolmaakt zicht onderscheiden aan het schandelijke kruis. Waarom stierf Hij? Als gevolg van zonde. Wat is zonde? De overtreding van de wet. Dan zijn de ogen open om het karakter van de zonde te zien. De wet is overtreden, maar kan de overtreder niet vergeven. Het is onze tuchtmeester, die tot straf veroordeelt. Waar is de remedie? De wet drijft ons tot Christus, die aan het kruis werd gehangen, zodat Hij in staat zou zijn om Zijn gerechtigheid aan de gevallen, zondige mens te schenken, en om zo mensen aan Zijn Vader te presenteren in Zijn rechtvaardige karakter.” –Selected Messages 1, blz. 341.

“Jezus ziet de schuld van het verleden en spreekt vergeving uit, en wij moeten Hem niet onteren door aan Zijn liefde te twijfelen. Dit schuldgevoel moet aan de voet van het kruis van Golgotha worden gelegd. Het gevoel van zondigheid heeft de bronnen van leven en waar geluk vergiftigd. Nu zegt Jezus: “Leg het allemaal op Mij. Ik zal uw zonden nemen; Ik zal u vrede geven. Verban niet langer uw zelfrespect, want Ik heb u gekocht met de prijs van Mijn eigen bloed. Gij zijt van Mij. Uw verzwakte wil zal Ik versterken; uw berouw over de zonde zal Ik verwijderen.” Wend dan uw dankbare hart, bevend van onzekerheid, tot Hem en leg beslag op de hoop, die u voor ogen staat. God aanvaardt uw gebroken, berouwvolle hart en schenkt u gratis vergeving. Hij biedt aan om u in Zijn gezin aan te nemen, met Zijn genade uw zwakheid te helpen, en de dierbare Heiland zal u stap voor stap leiden, u legt uw hand in de Zijne en u laat u door Hem leiden.” –That I May Know Him, blz. 241.

“Kijk, o kijk naar het kruis van Golgotha; aanschouw het koninklijke slachtoffer, dat lijdt voor u…

De Zoon van God werd verworpen en veracht omwille van ons. Kunt u, met het volle zicht op het kruis, met het oog van het geloof het lijden van Christus aanschouwend, uw verhaal van wee, uw beproevingen vertellen? Kunt u de wraak van uw vijanden in uw hart koesteren, terwijl het gebed van Christus komt van Zijn bleke en trillende lippen voor Zijn beschimpers, Zijn moordenaars: ‘Vader, vergeef het hun, want zij weten niet, wat zij doen’ (Lukas 23:34) ” –That I May Know Him, blz. 65.

“Toen Paulus het evangelie van Jezus Christus ontving, maakte het hem tot een nieuw schepsel. Hij was veranderd; de waarheid, die in zijn ziel geplant was, gaf hem zo’n geloof en moed als volgeling van Christus, dat geen tegenstand hem kon bewegen, geen lijden hem ontmoedigde.” –Faith and Works, blz. 33.

“De ernstige waarschuwingen van de apostel waren niet tevergeefs. De Geest werkte met grote kracht, en velen wier voet had gewandeld op vreemde wegen, keerden tot hun eerste geloof in het evangelie terug. Voortaan bleven zij standvastig in de vrijheid, waarmee Christus hen had vrijgemaakt. In hun leven openbaarden zich de vruchten van de Geest, ‘liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing’. Gods naam werd verheerlijkt, en velen uit Die gehele streek werden aan het getal der gelovigen toegevoegd.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 284.

“Kan het ons verwonderen, dat Paulus uitroept: ‘Maar ik moge ervoor bewaard blijven te roemen anders dan in het kruis van onze Heer Jezus Christus?’ (Galaten 6:14). Het is ook ons voorrecht te roemen in het kruis, ons voorrecht om onszelf geheel te geven aan Hem, die Zichzelf gaf voor ons. Dan mogen we, beschenen door het licht, dat van Golgotha stroomt, voortgaan om dit licht te openbaren aan hen, die in duisternis zijn.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 155.