Les 10: Wandelen in de Geest

“Een wettische godsdienst is onvoldoende om de ziel in harmonie met God te brengen. De harde, strenge leer van de Farizeeën, beroofd van berouw, tederheid en liefde, vormde slechts een struikelblok voor zondaars. Zij waren als zout, dat zijn smaak verloren heeft, want hun invloed had geen kracht om de wereld te behoeden voor bederf. Het enige ware geloof is het ‘door liefde werkende’, ‘dat de ziel zuivert’ (Galaten 5:6). Het is als zuurdesem, dat het karakter hervormt.” –Gedachten van de Berg der Zaligsprekingen, blz. 52.

“Geloof werkt door liefde en reinigt onze ziel. En geloof gaat gepaard met gehoorzaamheid, het trouwe doen van wat Christus gezegd heeft. Christen zijn is altijd heel praktisch: het richt zich op alle omstandigheden van ons leven. ‘Jullie zijn Mijn getuigen’. Tegenover wie? Tegenover de wereld. Want jullie moeten een heilige invloed om je heen verspreiden. Christus moet in jullie ziel wonen. Jullie moeten over Hem spreken, en het aantrekkelijke van Zijn karakter laten zien.” –Boodschap aan Jonge Mensen, blz. 188-189.

“Het eigen ik zal altijd een hoge dunk hebben van het eigen ik. Wanneer mensen hun eerste liefde verliezen, houden zij de geboden van God niet en beginnen elkaar te bekritiseren. Deze geest zal tot aan het einde van de tijd voortdurend naar de macht streven. Satan tracht die te koesteren, zodat broeders en zusters elkaar in hun onwetendheid trachten te verscheuren. God wordt niet verheerlijkt, maar ernstig onteerd. De Geest van God wordt bedroefd.

Satan juicht, omdat hij weet, dat als hij de ene broeder op kan zetten om de andere broeder in de gemeente en in de bediening in de gaten te houden, bij sommigen zó het hart in de schoenen zinkt en zij zó ontmoedigd raken, dat zij hun post verlaten. Dit is niet het werk van de Heilige Geest. Een kracht van onderen werkt in de kamers van de geest en in de tempel van de ziel, om diens eigenschappen te stellen op de plaats, waar de eigenschappen van Christus zouden moeten zijn.” –Geest, Karakter en Persoonlijkheid, blz. 669.

“Laten allen, die belijden christenen te zijn, de deur van hun hart openen voor Zijn Geest en Zijn genade; dan zal de vrede van Christus zo heersen in hun harten en geopenbaard worden in hun karakters, dat er geen onenigheid, geen strijd, geen wedijver, geen bijten en verslinden van elkaar en geen zoektocht naar de overmacht zullen zijn. De grote en oprechte inspanning zal zijn om het leven van Christus uit te leven. Wij moeten Zijn geest van barmhartigheid naar voren brengen en niemand de gelegenheid geven om ons voorbeeld te volgen in het doen van kwaad.

Jezus was hoffelijk, welwillend. Hij was gehoorzaam aan alle geboden van Zijn Vader, stilzwijgend en zonder twijfel aan gemak of enig egoïstisch belang.” –This Day With God, blz. 207.

“In het licht wandelen betekent vastbesloten zijn, nadenken, wilskracht uitoefenen, in een oprechte poging om Christus naar voren te brengen in liefheid van karakter. Het betekent alle somberheid opruimen. U moet niet tevreden zijn door simpelweg te zeggen: ‘Ik ben een kind van God’. Ziet u op Jezus, en door te aanschouwen, verandert u naar Zijn gelijkenis? In het licht wandelen betekent vooruitgang en vooruitgaan in geestelijke verworvenheden…

Wat is het vreselijk om het pad van anderen te verduisteren door schaduw en duisternis over onszelf te brengen! Laat een ieder op zichzelf acht slaan. Geef anderen niet de schuld van karaktergebreken.” –Sons and Daughters of God, blz. 200.

“Hij (Paulus) had beproevingen, zoals u nooit heeft meegemaakt, en die u nooit geroepen zult worden te doorstaan. En toch keert hij zich daarvan af. Hij blijft niet bij ze stilstaan, maar maakt de genade van God groot.” –Geest, Karakter en Persoonlijkheid, blz. 484.

“Als er problemen ontstaan in de gemeente, moeten wij geen hulp zoeken bij advocaten, die niet van ons geloof zijn. God wil niet, dat wij kerkelijke moeilijkheden openen voor degenen, die Hem niet vrezen. Hij wil niet, dat wij voor hulp afhankelijk zijn van degenen, die Zijn geboden niet gehoorzamen. Zij, die op zulke raadgevers vertrouwen, laten zien, dat zij geen geloof in God hebben. Door hun gebrek aan geloof wordt de Heer enorm onteerd, en hun handelwijze berokkent zichzelf grote schade. Door een beroep te doen op ongelovigen om moeilijkheden in de gemeente op te lossen, bijten en verslinden zij elkaar, om ‘door elkaar verteerd’ te worden (Galaten 5:15).

Deze mannen werpen de raad, die God heeft gegeven, opzij en doen precies de dingen, die Hij hun heeft opgedragen niet te doen. Zij laten zien, dat zij de wereld als hun rechter hebben gekozen, en in de hemel staan hun namen geregistreerd als één met ongelovigen. Christus wordt opnieuw gekruisigd en openlijk beschaamd. Laat deze mannen weten, dat God hun gebeden niet hoort. Zij beledigen Zijn heilige naam en Hij zal hen overlaten aan de slagen van Satan, totdat zij hun dwaasheid zullen zien en de Heer zullen zoeken door hun zonde te belijden.

Zaken, die met de gemeente te maken hebben, moeten binnen haar eigen grenzen worden gehouden. Als een christen wordt beledigd, moet hij dat geduldig opnemen; als hij wordt bedrogen, moet hij geen beroep doen op rechtbanken. Laat hem liever verlies en onrecht lijden.” –Selected Messages 3, blz. 299-300.

“God zal afrekenen met het onwaardige gemeentelid, die zijn broeder of de zaak van God bedriegt; de christen hoeft niet te strijden voor zijn rechten. God zal afrekenen met degene, die deze rechten schendt. (Zie Romeinen 12:19). Van al deze zaken wordt een verslag bijgehouden, en voor alles verklaart de Heer, dat Hij het zal vergelden.” –Selected Messages 3, blz. 300.

“Laat elke wortel van bitterheid worden verwijderd.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 196.

“Een onmatig mens kan geen geduldig mens zijn. Het is niet nodig om alcoholische drank te drinken om onmatig te zijn. De zonde van onmatig eten, te vaak, te veel en te rijk, ongezond voedsel, vernietigt de gezonde werking van de spijsverteringsorganen, tast de hersenen aan en verdraait het oordeel, waardoor verstandig, kalm, gezond denken en handelen in de weg wordt gestaan. En dit is een vruchtbare bron van gemeente beproevingen. Om het volk van God daarom in een aanvaardbare staat met Hem te laten zijn, waar zij Hem kunnen verheerlijken in hun lichaam en geest, die van Hem zijn, moeten zij met belangstelling en ijver de bevrediging van hun eetlust verloochenen en matigheid oefenen in alle dingen.” –Testimonies for the Church 1, blz. 618-619.

“Ons wordt geboden het vlees te kruisigen, met zijn hartstochten en begeerten. Hoe moeten we dat doen? Moeten we ons lichaam pijn doen? Nee; maar maak de verleiding tot zonde dood. Verdorven gedachten moeten worden verdreven. Elk bedenksel moet als krijgsgevangene onder de gehoorzaamheid aan Christus gebracht worden. Alle dierlijke neigingen moeten worden onderworpen aan de hogere vermogens van onze ziel. De liefde van God moet boven alles regeren. Christus moet onverdeeld op de troon zitten. Wij moeten ons lichaam bezien als Zijn eigendom…

In wat Daniël en zijn vrienden hebben ervaren, hebben we een voorbeeld van de triomf van beginselen over de verleiding toe te geven aan de eetlust. Dit laat zien, dat jonge mensen door godsdienstige beginselen kunnen zegevieren over de begeerten van het vlees, en trouw kunnen blijven aan de eisen, die God stelt, zelfs al kost hun dit een groot offer.

Wij moeten de woorden van de apostel overwegen, waarin hij zijn broeders en zusters oproept, met een beroep op de barmhartigheden van God, hun lichamen te stellen tot ‘een levend, heilig en Gode welgevallig offer‘ (Romeinen 12:1). Dat is ware heiligmaking. Het is niet alleen maar theorie, emotie of woordenspel, maar het is een levend, actief beginsel, dat ons dagelijks leven raakt. Het eist van ons, dat onze gewoonten, wat eten, drinken en kleding betreft, zodanig zijn, dat de instandhouding van onze lichamelijke, verstandelijke en zedelijke gezondheid gewaarborgd zijn. Zo kunnen wij ons lichaam aan God aanbieden, niet alleen als een offer, dat verdorven is door verkeerde gewoonten, maar ‘als een levend, heilig en Gode welgevallig offer’.” –Christus Weerspiegelen, blz. 143.

“Valse leraars hadden aan de Galaten leerstellingen gebracht, die strijdig waren met het evangelie van Christus. Paulus wilde deze dwalingen aan het licht brengen en ze rechtzetten. Het was zijn diepste wens, dat deze valse leraars van de kerk gescheiden zouden worden, maar hun invloed had zovelen aangetast, dat het gevaarlijk scheen om actie tegen hen te ondernemen. Het gevaar bestond, dat er strijd en scheuring veroorzaakt zouden worden, die rampzalig zouden zijn voor de geestelijke belangen van de gemeente. Daarom streefde hij ernaar de broeders op het hart te drukken elkaar in liefde te helpen. Hij verklaarde, dat alle eisen van de wet, met betrekking tot onze plicht naar onze naasten, worden vervuld door liefde voor elkaar. Hij waarschuwde hen, dat als zij toegaven aan haat en strijd, door zich in groepen te splitsen en elkaar als beesten te bijten en te verslinden, zij onheil en een toekomstige ondergang over zichzelf zouden oproepen. Er was slechts één manier om dit verschrikkelijk kwaad te voorkomen, en wel, zoals de apostel hun op het hart drukte, door te wandelen door de Geest. Zij moesten door voortdurend gebed de leiding zoeken van de Heilige Geest, die hen naar liefde en eenheid zou leiden.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 198.

“Mijn broeder, mijn zuster, als er problemen ontstaan tussen u en een ander lid van Gods gezin, volgt u dan de Bijbelse aanwijzingen op? Voordat u uw gebed God aanbiedt, gaat u naar uw broeder en praat in de geest van Christus met hem… (Zie Matthéüs 5:23-24). Dan kunt u het met een zuiver geweten aanbieden; want u heeft de wortel van bitterheid uitgeworpen.” –The General Conference Bulletin, 1 april 1903.