Les 10: Getuigen met een rein geweten

“Tertullus hier verlaagde zich tot onbeschaamde leugens. Het karakter van Felix was laag en verachtelijk… Zijn daden van wreedheid en onderdrukking zorgden ervoor, dat hij door iedereen werd gehaat. De verraderlijke wreedheid van zijn karakter blijkt uit zijn brute moord op de hogepriester Jonathan, aan wie hij zijn eigen positie grotendeels verschuldigd was…

Door de bedrieglijke kunsten van Simon Magus, een Cyprische tovenaar, had Felix (Drusilla) ertoe gebracht haar man te verlaten en zijn vrouw te worden. Drusilla was jong en mooi, en bovendien een Jodin. Zij was erg gehecht aan haar man, die een groot offer had gebracht om haar hand te bemachtigen. Er was inderdaad weinig om haar ertoe te brengen haar sterkste vooroordelen op te geven en de afkeer van haar natie op zich te nemen ter wille van het aangaan van een overspelige band met een wrede en bejaarde losbol.” –Sketches From the Life of Paul, blz. 235-236.

“De toehoorders van Tertulles wisten, dat zijn vleiende woorden leugenachtig waren; maar hun verlangen om de veroordeling van Paulus tot zekerheid te maken was sterker dan hun liefde tot de waarheid.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 305.

“Felix bezat voldoende scherpzinnigheid om de gezindheid en het karakter van Paulus’ aanklager te doorzien. Hij wist met welke bedoeling zij hem hadden gevleid, en hij zag ook, dat zij hun beschuldigingen tegen Paulus niet met bewijzen hadden kunnen staven. Zich tot de beklaagde wendend, gaf hij hem door een wenk te kennen, dat hij voor zichzelf kon antwoorden. Paulus besteedde geen woorden aan vleierijen, maar gaf in alle eenvoud te kennen, dat hij zich met goede moed voor Felix kon verantwoorden, daar laatstgenoemde reeds zo lang rechter was en bijgevolg een zeer goed begrip had van de wetten en gebruiken van de Joden. Zinspelende op de tegen hem ingebrachte beschuldigingen, toonde hij duidelijk aan, dat niet een van deze op waarheid berustte. Hij verklaarde, dat hij nergens te Jeruzalem onrust had veroorzaakt, noch het heiligdom had ontwijd.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 306.

“Door de zonde van Adam is de dood op alle mensen overgegaan. Allen dalen af in het graf. Dankzij het verlossingsplan zullen allen echter ook uit het graf verrijzen.” –De Grote Strijd, blz. 499.

“Innerlijke vrede en een geweten zonder ergernis bij God zullen het verstandelijk vermogen sterker maken en kracht geven als dauw, die neer druppelt op de tere planten. De wil wordt dan op de juiste manier gestuurd en gecontroleerd, en wordt meer beslist, en toch vrij van verdorvenheid. De overdenkingen zijn aangenaam, omdat zij geheiligd zijn. De helderheid van geest, die u mag bezitten, zal iedereen zegenen met wie u omgaat. Deze vrede en kalmte zullen na verloop van tijd natuurlijk worden en de kostbare stralen om u heen weerkaatsen om weer op u te worden weerspiegeld. Hoe meer u deze hemelse vrede en gemoedsrust proeft, hoe meer deze zal toenemen. Het is een bezield, levendig genoegen, dat niet alle morele energieën in een verdoving werpt, maar hen wakker schudt tot verhoogde activiteit. Volmaakte vrede is een eigenschap van de hemel, die engelen bezitten. Moge God u helpen een bezitter van deze vrede te worden.” –Testimonies for the Church 2, blz. 327.

“De apostel sprak met ernstige en merkbare oprechtheid, en zijn woorden droegen een stempel van overtuiging. Claudius Lysias had in zijn brief aan Felix een gelijksoortig getuigenis omtrent het gedrag van Paulus gegeven. Bovendien wist Felix meer van de Joodse godsdienst dan velen veronderstelden. Paulus’ heldere uiteenzetting van de feiten stelde Felix in staat nog beter de beweegredenen te verstaan, waardoor de Joden werden beheerst, toen zij de apostel van opruiing en verraderlijk optreden trachtten te beschuldigen. De landvoogd wilde hen niet tevreden stellen door een Romeins burger onrechtvaardig te veroordelen; ook wilde hij Paulus niet aan de Joden uitleveren om hem zonder behoorlijk gerechtelijk onderzoek te laten ombrengen. Toch kende Felix geen hoger motief dan eigenbelang, en hij werd door zucht naar reputatie en verlangen naar promotie beheerst. Angst om de Joden te ergeren weerhield hem ervan om een man, van wie hij wist, dat hij onschuldig was, volledig recht te doen wedervaren. Het was daarom, dat hij bepaalde het verhoor op te schorten, totdat Lysias aanwezig zou zijn.“ –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 306-307.

“Hij (Felix) had het laatste aanbod van genade versmaad. Nooit zou hij nog een andere aanmaning van God ontvangen. –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 310.

“(De gemeenschap van br. K.) dacht, dat als zij niet tegen de waarheid streden, zij het heel goed zouden doen, maar het licht, dat ze negeerden te ontvangen en te koesteren, ging uit in duisternis. Zij probeerden hun geweten tot rust te brengen door tegen de Geest van God te zeggen: ‘Voor dit maal, ga heen; en als ik gelegen tijd zal hebben verkregen, zo zal ik u tot mij roepen’. Die gelegen tijd is nooit gekomen. Zij negeerden de gouden kans, die zij nooit meer hebben gekregen, want de wereld heeft het licht buitengesloten, dat zij weigerden. De belangen van dit leven en de charme van opwindende genoegens nemen hun geest en hart in beslag, terwijl hun beste Vriend, de gezegende Heiland, wordt verworpen en vergeten.” –Testimonies for the Church 4, blz. 108.

“De verontschuldigingen voor de weigering om aan het feestmaal deel te nemen omvatten alle redenen, die worden aangehaald om de uitnodiging van het evangelie te weigeren. Mensen zeggen, dat zij hun wereldse vooruitzichten niet in gevaar kunnen brengen door aandacht te schenken aan de eisen van het evangelie. Zij achten hun tijdelijke belangen van meer waarde dan de dingen der eeuwigheid. Juist die zegeningen, die zij van God hebben ontvangen, worden een hinderpaal, die hen scheidt van hun Schepper en Verlosser. Zij zullen zich niet laten storen in hun aardse zaken, en zeggen tot de bode van genade: ‘Ga voor heden heen; wanneer ik nog eens gelegenheid heb, zal ik u wel weer ontbieden’ (Handelingen 24:25). Anderen noemen de moeilijkheden, die kunnen ontstaan in hun maatschappelijke betrekkingen, als zij aan Gods oproep gehoor zouden geven. Zij zeggen, dat zij zich niet kunnen veroorloven van mening te verschillen met hun verwanten en bekenden. Zo tonen zij, dat zij de personen zijn, die in de gelijkenis worden genoemd. De Heer van het feestmaal beschouwt hun doorzichtige verontschuldigingen als een verachting voor Zijn uitnodiging.

De man, die gezegd had: ‘Ik heb een vrouw getrouwd en daarom kan ik niet komen’, stelt een grote groep mensen voor. Er zijn velen, die toelaten, dat hun vrouwen of hun mannen hen verhinderen aan Gods oproep gehoor te geven. De man zegt: ‘Ik kan niet voldoen aan mijn verplichting, als mijn vrouw er tegen is. Haar invloed zou het voor mij heel erg moeilijk maken’. De vrouw hoort de genadige oproep: ‘Kom, want alle dingen zijn gereed’ , en zij zegt: ‘Ik verzoek u , houd mij voor verontschuldigd. Mijn man weigert aan de uitnodiging van genade gehoor te geven. Hij zegt, dat zijn zaken hem in de weg staan. Ik moet met mijn man leven. Daarom kan ik niet komen’. Op de harten van de kinderen is indruk gemaakt. Zij willen graag komen.. Maar zij houden van vader en moeder, en omdat dezen aan de oproep van het evangelie geen gehoor geven, menen de kinderen, dat zij ook niet kunnen komen. Ook zij zeggen: ‘Houd mij voor verontschuldigd’.

Al deze mensen weigeren te luisterren naar de uitnodiging van de Heiland, omdat zij bang zijn voor verdeeldheid in het gezin. Zij menen, dat zij door te weigeren God te gehoorzamen de vrede en voorspoed in huis zullen verzekeren, maar dit is een misleiding. Door de liefde van Christus te verwerpen, verwerpen zij in feite, datgene wat alleen reinheid en standvastigheid van menselijke liefde kan geven. Zij zullen niet alleen de hemel verliezen, maar ook de ware vreugde missen van alles, waarvoor God een offer heeft gebracht.” –Lessen uit het Leven van Alledag, blz. 133-134.

“Wij zijn verwikkeld in een strijd voor het eeuwige leven; en in deze strijd is genade opgesteld tegen de natuur en is de hele kracht van het ik tegen de overwinning. Weinigen vinden het pad van zelfverloochening, dat is omzoomd met kruisen, en nog minder volgen het nog… Zult u volharden en niet moe worden om goed te doen? Deze christelijke oorlogvoering is er een van strijd en eeuwige waakzaamheid. De volmaakte overwinning kan de uwe zijn, als u opgewekt het kruis van Christus opheft .” –Letters and Manuscripts, Letter 48, 1888.

“De gezichten van Gods boodschappers zullen stralen van heilige toewijding. Ze zullen van de ene plaats naar de andere gaan om de boodschap van de hemel te verkondigen. De waarschuwing zal door duizenden stemmen aan de gehele aarde worden gebracht. Er zullen wonderen gebeuren, zieken zullen worden genezen, en de gelovigen zullen tekenen en wonderen meemaken. Satan zal ook actief zijn met zijn bedrieglijke wonderen, en zal zelfs ‘vuur uit de hemel doen nederdalen op de aarde ten aanschouwen van de mensen’ (Openbaring 13:13). De bewoners van de aarde zullen dan verplicht zijn partij te kiezen.

De boodschap zal niet zozeer door argumenten, maar wel door de grote overtuigingskracht van Gods Geest worden gesteund. De argumenten zijn al aangevoerd. Het zaad is reeds uitgestrooid. Nu moet het ontkiemen en vrucht dragen. De publicaties, die door geschriftenevangelisten zijn verspreid, hebben hun uitwerking niet gemist. Velen waren wel onder de indruk van de boodschap gekomen, maar hadden de waarheid niet ten volle begrepen of gehoorzaamd. Nu dringen de stralen van het licht overal door, en wordt de waarheid volledig begrepen. Gods oprechte kinderen verbreken de banden, die hen vastketenden. Hun familiebanden en het feit, dat ze tot een bepaalde kerk behoren, kunnen hen niet langer tegenhouden. De waarheid is belangrijker dan alle andere bijkomstigheden. Ondanks het feit, dat vele krachten zich gezamenlijk tegen de waarheid keren, zullen velen Christus volgen.” –De Grote Strijd, blz. 565-566.