Les 7: Vrijmoedigheid geschonken

“Huizen en landerijen zullen van geen nut zijn voor de heiligen in de tijd der benauwdheid, want zij zullen dan moeten vluchten voor verwoede volksmenigten, en in die tijd zullen zij hun bezittingen niet met voordeel kunnen verkopen om de zaak van de tegenwoordige waarheid vooruit te helpen. Mij werd getoond, dat het de wil van God is, dat de heiligen zich losmaken van alle lasten, voordat de tijd der benauwdheid aanbreekt, en een verbond met God maken met offerande. Indien zij hun bezittingen op het altaar houden, en God ernstig smeken om aan hen hun plicht te tonen, dan zal Hij hen leren, wanneer zij over deze dingen moeten beschikken. Dan zullen zij vrij zijn in de tijd der benauwdheid, en geen hindernissen hebben, die hen terughouden.

Ik zag, dat indien iemand zich aan zijn eigendom vastklemde, en niet aan de Heer vroeg, wat zijn plicht was, Hij hem zijn plicht niet bekend zou maken, en die persoon zijn bezittingen zou mogen houden; en dat zij in de tijd der benauwdheid als een berg voor hem zouden oprijzen om hem te verpletteren, en hij zou trachten om ze van de hand te zetten, maar het niet meer zou kunnen doen. Ik hoorde sommigen weeklagen op deze manier: ‘De zaak kwijnde, Gods volk kwam om van honger naar de waarheid en wij stelden geen poging in het werk om in de behoefte te voorzien; nu is ons eigendom nutteloos. O, dat wij het hadden laten gaan en schatten opgelegd hadden in de hemel!’” –Eerste Geschriften, blz. 57-58.

“Wat nodig is, is dicht bij de mensen te komen door persoonlijke pogingen. Wanneer minder tijd werd gegeven aan toespraken en meer tijd besteed aan persoonlijk dienstwerk, zouden grotere resultaten geboekt worden. De armen moeten hulp krijgen, voor de zieken moet gezorgd worden, de bedroefden en achtergeblevenen moeten getroost worden, de onwetenden geleerd en de onervarenen raad gegeven worden. Wij moeten wenen met de wenenden en ons verblijden met de blijden. Vergezeld door kracht van overreding, de kracht van het gebed en de kracht van Gods liefde, zál en kán dit werk niet zonder vrucht blijven.

Wij moeten altijd bedenken, dat het doel van medisch zendingswerk is: mannen en vrouwen, die ziek van zonden zijn, te wijzen op de Man van Golgotha, die de zonden der wereld wegnam. Door op Hem te zien worden zij veranderd naar Zijn gelijkenis. Wij moeten de zieken en lijdenden bemoedigen om op Jezus te zien en te leven.” –De Weg tot Gezondheid, blz. 111-112.

“Een veelheid van mensen uit allerlei klassen kwamen luisteren naar de prediking van de apostelen, en werden genezen van hun ziekten in de naam van Jezus, de naam die zo gehaat werd door de Joden. De priesters en oversten waren razend, toen ze zagen, dat de zieken genezen werden en dat Jezus als de Vorst des levens werd verheven. Ze vreesden, dat spoedig heel de wereld in Hem zou geloven en dat zij dan beschuldigd zouden worden de Machtige Heelmeester te hebben gedood.” –Het geheiligde Leven, blz. 46.

“De vijand van alle gerechtigheid werkte en werkt nog steeds door elk middel, dat hij kan bedenken om het werk te verhinderen, dat gedaan behoord te worden in het verlichten en onderwijzen van het volk; zijn krachten nemen toe. Uitstellen hebben Satan voordeel gegeven van de situatie, en deze vertragingen hebben voor het verlies van vele zielen gezorgd. De Heer is niet blij met het vertragen van het werk.” –Evangelism, blz. 227.

“De God des hemels, de machtige Heerser van het universum, nam het werk echter Zelf ter hand, want mensen voerden oorlog tegen Zijn werk. Hij liet hun duidelijk zien, dat er een Heerser is, die boven de mens staat, Wiens gezag gerespecteerd moet worden. ’s Nachts zond de Heer Zijn engel om de deuren van de gevangenis te openen, en hij gaf deze mensen, die God had opgedragen Zijn werk te doen, de vrijheid. De heersers bevalen hun ‘in het geheel niet meer te spreken over of te leren op gezag van de naam van Jezus’, maar de hemelse boodschapper van God zei: ‘Gaat heen, gaat in de tempel staan en spreekt tot het volk al deze woorden des levens’ (Handelingen 4:8; 5:20).

Zij, die mensen willen dwingen tot het gehoorzamen van pauselijke instellingen en Gods gezag te vertrappen, doen een soortgelijk werk als de Joodse leiders in de tijd van de apostelen. Wanneer de wetten van aardse heersers lijnrecht tegenover de wetten van de Opperheer van het universum komen te staan, zullen Gods getrouwe onderdanen Hem blijven gehoorzamen.

Wij hebben als volk het werk niet volbracht, dat God ons heeft opgedragen. Wij zijn niet klaar voor de situatie, waarin de kwestie van een dwingende Zondagswet ons zal brengen. Als wij de tekenen van het naderende gevaar zien, is het onze plicht in actie te komen. Laat niemand het kwaad gelaten afwachten, en zich troosten met de overtuiging, dat dit werk moet voortgaan, omdat de profetie het voorzegd heeft, en dat de Heer Zijn volk zal behoeden. Wij doen niet de wil van God, als wij gezapig afwachten, en niets doen om de vrijheid van geweten te beschermen. Er moet een vurig en hartgrondig smeken opstijgen naar de hemel, dat dit kwaad mag worden afgeremd, tot wij het werk hebben gedaan, dat zo lang verzuimd is. Laat er heel ernstig gebeden worden, en laten wij dan overeenkomstig ons gebed aan de slag gaan.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 150-151.

“Als de priesters en leiders uit hun eigen gevoelens jegens de apostelen hadden durven handelen, zou er een ander verslag zijn geweest; want de engel van God was bij die gelegenheid een wachter, om Zijn naam te verheerlijken als Zijn dienstknechten enig geweld was aangedaan.” –Testimonies to Ministers, blz. 71-72.

“Toen zij (Petrus en Johannes) voor de tweede maal voor de mannen stonden, die het klaarblijkelijk op hun ondergang hadden gemunt, was er geen vrees of aarzeling in hun woorden of houding te bespeuren.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 59.

“Het is in elk opzicht onze plicht om in de wetten van ons land te gehoorzamen, tenzij deze in conflict komen met de hogere wet, die God met luide stem verkondigd heeft van de Sinaï, en daarna met Zijn eigen vinger op steen heeft gegrift. ‘Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven en zal die in hun hart schrijven, en Ik zal hun tot een God zijn, en zij zullen Mij tot een volk zijn’ (Hebreeën 8:10). Die Gods wet in het hart heeft, zal God eerder gehoorzamen dan mensen, en zal eerder ongehoorzaam zijn aan alle mensen dan ook maar iets af te wijken van Gods gebod.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 3, blz. 47.

“De tien voorschriften van Jehova zijn het fundament van alle rechtvaardige en goede wetten. Zij, die Gods geboden liefhebben, zullen elke goede wet van het land naleven. Maar als de geboden van de leiders zo zijn, dat zij in strijd zijn met de wetten van God, is de enige vraag, die moet worden gesteld: Zullen wij God of de mens gehoorzamen?” –Testimonies for the Church 1, blz. 361-362.

“Degenen die ziel, lichaam en geest aan God wijden en hun gedachten zuiveren door gehoorzaamheid aan de wet van God, zullen voortdurend een nieuwe gave ontvangen van fysieke en mentale kracht. Er zal een hartsverlangen naar God zijn, en een ernstig gebed om een duidelijke waarneming om het ambt en werk van de Heilige Geest te onderscheiden. Het is niet aan ons om deze te gebruiken, maar aan de Heilige Geest om ons te gebruiken, te vormen, ieder kracht aan te passen.” –Counsels on Sabbath School Work, blz. 40.

‘Er ligt een groot werk voor ons om naar iedere gemeente uit te dragen. Gelovigen moeten grondig aan God toegewijd zijn, en zich gehoorzaam overgeven aan elke jota en tittel van Zijn heilige wet. Zo zullen zij medewerkers van Hem worden, vervuld met al de volheid van God. De verwaande, zelfzuchtige geest, die mensen leidt om naar meesterschap te streven, moet uit de ziel worden geworpen. Alle onheilige eerzucht moet terzijde worden gezet.”–Manuscript 162, 1905.

“De discipelen waren slechts eenvoudige mensen, zonder rijkdom, en met geen ander wapen dan het woord van God. Toch gingen zij in Christus’ kracht voorwaarts om het wonderbare verhaal van kribbe en kruis te verkondigen, en alle tegenstand te overwinnen. Zonder aardse onderscheiding of erkenning waren zij helden des geloofs. Uit hun mond vloeiden woorden van goddelijke welsprekendheid, die de wereld beroerden.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 56.

“Waarin lag de kracht van degenen, die in het verleden ter wille van de zaak van Christus vervolging hebben ondergaan? Het was in de gemeenschap met God, de gemeenschap met de Heilige Geest, de gemeenschap met Christus. Smaad en vervolging heeft menigeen van aardse vrienden gescheiden, maar nimmer van de liefde van Christus. Nooit wordt de door de stormen geteisterde ziel door de Heiland tederder bemind dan, wanneer ze lijdt voor de zaak der waarheid. Christus zei: ‘Ik zal hem liefhebben, en Mijzelf aan hem openbaren’ (Johannes 14:21). Wanneer de gelovige in de beklaagdenbank van aardse rechtbanken staat om der waarheid wil, staat Christus aan zijn zijde. Als hij ingesloten is door gevangenismuren, openbaart Christus Zich aan hem en bemoedigt Hij hem door Zijn liefde. Als hij ter wille van Christus ter dood wordt gebracht, zegt de Heiland tot hem: Zij kunnen het lichaam doden, maar zij kunnen de ziel geen schade toebrengen. ‘Houdt goede moed; Ik heb de wereld overwonnen’ (Johannes 6:33).” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 61

“We kunnen alleen het licht van de hemel ontvangen, als we gewillig zijn om ons te ontledigen van het eigen-ik. We kunnen alleen het karakter van God onderscheiden en Christus door geloof aannemen, wanneer we ermee instemmen om iedere gedachte tot gehoorzaamheid aan Christus te brengen. Aan allen, die dit doen, wordt de Heilige Geest in onbegrensde mate gegeven.” –Maranatha, blz. 117.