Les 13: Verder reiken dan onze geriefelijkheidszone

“Paulus en zijn metgezel zetten hun reis voort, waarbij zij zich naar Perge in Pamphylië begaven. De weg viel hun zwaar. Zij moesten aan moeiten en ontberingen het hoofd bieden en waren aan alle kanten door gevaren omringd. In de dorpen en steden, waar zij doortrokken en op de eenzame wegen waren zij door zichtbare en onzichtbare gevaren omgeven. Doch Paulus en Barnabas hadden geleerd op de bevrijdende kracht Gods te vertrouwen. Hun harten waren van brandende liefde vervuld voor zielen, die de ondergang tegemoet gingen. Als trouwe herders op zoek naar de verloren schapen, schonken zij geen aandacht aan eigen gemak en behaaglijkheid. Zichzelf vergetend, wankelden zij niet, wanneer vermoeidheid, honger en koude hun deel waren. Zij hadden slechts één doel voor ogen, de redding van hen die ver van de kudde waren afgedwaald.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 127.

“U kunt de mogelijkheid hebben om in andere gemeenten te spreken. Denk bij het verbeteren van deze kansen aan de woorden van de Heiland: ‘Weest dan voorzichtig gelijk de slangen, en oprecht gelijk de duiven’. Wek de haat van de vijand niet op door beschuldigende toespraken te houden. Zo zult u deuren sluiten voor de ingang van de waarheid. Er moeten duidelijke boodschappen worden gebracht. Maar pas op voor het opwekken van vijandschap. Er moeten veel zielen gered worden. Houd elke harde uitdrukking in bedwang. Wees in woord en daad wijs tot redding, en vertegenwoordig Christus voor iedereen met wie u in contact komt. Laat iedereen zien, dat uw voeten geschoeid zijn met de bereidheid van het evangelie van vrede en goede wil voor de mensen. Wonderbaarlijk zijn de gevolgen, die wij zullen zien, als wij in het werk gaan, dat vervuld is met de Geest van Christus. Er zal hulp komen in onze noodzaak, als wij het werk in gerechtigheid, barmhartigheid en liefde voorwaarts brengen. De waarheid zal zegevieren en de overwinning wegdragen.” –Evangelism, blz. 563-564.

“Laat getrouwe, Godvrezende, ernstige werkers, hun leven met Christus geborgen in God, bidden en werken voor eerlijke predikanten, die zijn opgeleid om het Woord des levens verkeerd te interpreteren.” –Evangelism, blz. 562.

“Predikanten en de wijze mannen van de wereld moeten worden getest door het licht van de tegenwoordige waarheid. De boodschap van de derde engel moet verstandig voor hen worden geplaatst, in zijn ware waardigheid.” –Evangelism, blz. 563.

“(Zie Handelingen 13:38-39). De Geest van God begeleidde de woorden, die werden gesproken, en harten werden bewogen. “ –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 129.

“Zij (de heidenen) verheugden zich uitermate, dat Christus hen als kinderen van God erkende, en met een dankbaar hart luisterden zij naar de tot hen gesproken woorden. Zij, die geloofden, deelden ijverig de evangelieboodschap aan anderen mede, en zo ‘verbreidde het woord des Heren zich door het gehele land’…

Ofschoon Paulus en Barnabas zich te Antiochië in Pisidië tot de heidenen wendden, staakten zij anderzijds daar, waar zich maar een gunstige gelegenheid voordeed om gehoor te vinden, het werk voor de Joden niet. Later predikten Paulus en zijn metgezel in Thessalonica, in Corinthe, in Efeze en in andere belangrijke middelpunten het evangelie zowel aan de Joden als aan de heidenen. Toch waren hun voornaamste krachten voortaan gericht op de opbouw van het Koninkrijk Gods in heidense gebieden, onder mensen, die slechts weinig of geen kennis van de ware God en Zijn Zoon hadden.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 130.

“Wanneer iemand de liefde van Christus en de schoonheid der heiligheid naar voren brengt, trekt hij de onderdanen van Satans koninkrijk van hem af, en de vorst van het kwaad wordt geprikkeld om dit tegen te gaan. Vervolging en smaad wachten allen, die zijn aangedaan met de Geest van Christus. De aard van de vervolging wisselt met de tijden; maar het beginsel, de geest die hieraan ten grondslag ligt, is dezelfde, die de uitverkorenen des Heeren heeft gedood sinds de dagen van Abel.” –Gedachten van de Berg der Zaligsprekingen, blz. 32.

“Een ieder moet van de grote Leraar leren en daarna het geleerde aan anderen mededelen. God heeft aan een ieder van Zijn boodschappers een persoonlijk werk te doen gegeven. Er is verscheidenheid van gaven, maar alle arbeiders moeten, geleid door de heiligende invloed van de Heilige Geest, in eensgezindheid zich aaneensluiten. Als zij het evangelie van genade bekendmaken, zullen velen door de kracht Gods overtuigd en bekeerd worden. Het menselijke instrument is met Christus verborgen in God, en Christus verschijnt als de voornaamste onder tienduizenden, als Eén, die in alle opzichten beminnelijk is.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 201.

“Nooit werd iemand onder de mensen wreder belast dan de Zoon des mensen. Hij werd uitgelachen en bespot om Zijn onwankelbare gehoorzaamheid aan de beginselen van Gods heilige wet. Zij haatten Hem zonder oorzaak. Nochtans stond Hij rustig voor Zijn vijanden, en verklaarde, dat smaad een deel is van het christelijk erfdeel, en Hij gaf Zijn volgelingen raad, hoe zij de pijlen der haat moesten opvangen, Hij vermaande hen niet zwak te worden tijdens vervolging.

Hoewel laster iemands goede naam kan bezoedelen, kan het karakter er niet door besmet worden. Dat wordt door God bewaard. Zolang wij niet toestemmen in de zonde, is er geen macht, duivels of menselijk, die een smet op de ziel kan werpen. Een man, wiens hart verankerd is in God, is dezelfde in het uur, waarin hij het meest beproefd en het meest ontmoedigd wordt als in de tijd, waarin hij voorspoedig was, toen het licht en de gunst van God op hem schenen te rusten. Zijn woorden, zijn motieven, zijn daden worden misschien verkeerd verklaard en vervalst, maar het raakt hem niet, omdat er voor hem grotere belangen in het spel zijn…

Christus weet alles, wat verkeerd begrepen en verkeerd verklaard wordt door de mensen. Zijn kinderen kunnen het zich veroorloven met rustig geduld en vertrouwen te wachten, hoe zeer ze ook gehaat en veracht worden.” –Gedachten van de Berg der Zaligsprekingen, blz. 34.

“Door middel van valse en overdreven berichten wisten zij de overheid vrees in te boezemen, dat de gehele stad in gevaar verkeerde en tot oproer werd aangezet. Zij gaven te kennen, dat grote scharen zich bij de apostelen aansloten en deden het voorkomen, dat dit plaatsvond met heimelijke en gevaarlijke bedoelingen.

Als gevolg van deze beschuldigingen werden de discipelen herhaaldelijk voor de overheid gebracht; maar hun verdediging was zo zuiver en vol inzicht, en hun verklaring van hetgeen zij leerden zo rustgevend en begrijpelijk, dat zich een sterke invloed in hun voordeel deed gelden. Ofschoon de stadsbestuurders door de valse geruchten, die ze over de apostelen hadden vernomen, bevooroordeeld waren, waagden zij het toch niet hen te veroordelen. Zij konden slechts tot de erkenning komen, dat het onderwijs van Paulus en Barnabas ten doel had de mensen om te vormen tot deugdzame, ordelievende burgers van de maatschappij, en dat de zedelijke gedragingen en de goede orde in de stad zich verbeterden, wanneer de door de apostelen onderwezen waarheden werden aanvaard.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 132-133.

“Vrienden van de apostelen, ofschoon ongelovigen, waarschuwden hen voor de boosaardige plannen van de Joden en drongen er bij hen op aan zich niet nodeloos aan de woede van de menigte bloot te stellen, maar hun leven in veiligheid te brengen. Paulus en Barnabas verlieten daarop vrijwillig en in het geheim Iconium en lieten het aan de gelovigen over het werk voor een tijd alléén voort te zetten. Doch zij namen in geen geval voorgoed afscheid. Zij waren voornemens terug te keren, zodra de opwinding was geluwd om dan het begonnen werk te voltooien.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 133.