Les 1: Een boodschap voor iedereen

“Toch had God Israël uitverkoren. Hij had hen geroepen om onder de mensen de kennis van Zijn Wet te bewaren, zowel als van de symbolen en profetieën, die heenwezen op de Heiland. Hij wenste, dat ze bronnen van heil voor de wereld zouden zijn. Wat Abraham was in het land van zijn vreemdelingschap, wat Jozef was in Egypte, en wat Daniël was aan het hof te Babel, moest het Hebreeuwse volk zijn onder volkeren. Ze moesten God aan de mensen openbaren.” –De Wens der Eeuwen, blz. 16.

“Wij moeten oppassen, dat wij niet hetzelfde lot ondergaan als het oude Israël. De geschiedenis van hun ongehoorzaamheid en ondergang is opgetekend om ons te onderrichten, zodat wij kunnen vermijden te doen, wat zij deden.” –The Review and Herald, 10 juli 1900.

“Wanneer afgodendienaars werden opgehitst om de waarheid te vernietigen, stelde de Here Zijn dienaars voor het aangezicht van koningen en heersers, opdat zij en hun volk het licht zouden mogen ontvangen. Keer op keer werden de grootste vorsten ertoe gebracht het oppergezag uit te roepen van de God, die door hun Hebreeuwse gevangenen gediend werd.

Door de Babylonische ballingschap werden de Israëlieten afdoende genezen van het aanbidden van gehouwen beelden. Gedurende de eeuwen, die daarop volgden, leden zij onder de druk van de heidense vijanden, tot zij de vaste overtuiging kregen, dat hun voorspoed afhing van hun gehoorzaamheid aan de wet van God. Bij zeer velen werd echter de gehoorzaamheid niet gedreven door liefde. Het motief was zelfzuchtig. Zij dienden God uiterlijk als middel tot het verkrijgen van nationale grootheid. Zij werden niet het licht der wereld, maar sloten zich van de wereld af om te ontkomen aan de verleiding weer afgoden te gaan dienen. In de aanwijzingen, die God hun door Mozes had gegeven, had Hij aan hen beperkingen opgelegd betreffende de omgang met afgodendienaars, maar deze leer werd verkeerd uitgelegd. De aanwijzingen waren gegeven om te voorkomen, dat ze zich zouden overgeven aan heidense gebruiken. Nu werden ze echter gebruikt om een scheidsmuur op te trekken tussen Israël en andere volken. De Joden beschouwden Jeruzalem als hun hemel, en ze waren afgunstig, uit vrees dat de Here aan de heidenen genade zou bewijzen.” –De Wens der Eeuwen, blz. 17-18.

“De Joodse leiders vonden zich te geleerd om nog onderwijs te ontvangen, te rechtvaardig om verlossing van node te hebben, te hoog vereerd dan dat zij de eer, die van Christus komt, behoefden. De Heiland wendde Zich van hen af, om aan anderen de voorrechten, die zij hadden misbruikt en het werk, dat zij hadden geringschat, toe te vertrouwen. Gods heerlijkheid moet worden geopenbaard en Zijn Woord bevestigd. Christus’ koninkrijk moet in de wereld worden opgericht. Gods verlossingswerk moet in de steden der wildernis worden verkondigd; en de discipelen werden geroepen om het werk te doen, dat de Joodse leiders hadden nagelaten.” –Van Jeruzalem tot Rome, blz. 13.

“Zo moet iedere medewerker van Christus beginnen op de plaats, waar hij zich bevindt. In onze eigen families zijn zielen, die hongeren naar medegevoel, naar het brood des levens. Het kan zijn, dat er kinderen zijn, die voor Christus moeten worden opgeleid. Er zijn heidenen aan onze eigen deur. Laat ons getrouw het werk doen, dat het meest voor de hand ligt. Laten onze pogingen daarna worden uitgebreid, zover als Gods hand ons zal leiden. Het werk van velen kan beperkt schijnen door de omstandigheden, maar, waar het ook wordt verricht, indien het wordt verricht met geloof en getrouwheid, zal het gestuwd worden naar de verste uithoeken der aarde.” –De Wens der Eeuwen, blz. 720-721.

“Maar we mogen het gebod: ’Gaat heen in de gehele wereld’, niet uit het oog verliezen. Wij worden opgeroepen om onze ogen op te heffen naar de ’nog verder’ gelegen gebieden. Christus rukt de scheidsmuur neer, het verdeeldheid zaaiende vooroordeel van nationaliteit, en leert liefde voor heel het menselijk gezin. Hij heft de mensen uit boven de nauwe kring, die hun zelfzucht voorschrijft; Hij doet alle grensscheidingen en kunstmatige onderscheidingen in de samenleving ophouden. Hij maakt geen onderscheid tussen buren en vreemdelingen, vrienden en vijanden. Hij leert ons iedere ziel in nood te beschouwen als een broeder, en de wereld als ons arbeidsterrein.” –De Wens der Eeuwen, blz. 721.

“In plaats van extra gebouwen uit te breiden en op te richten … waar onze instellingen al zijn gevestigd, zou er een beperking moeten zijn aan de wensen. Laat de middelen en de werkers verspreid worden om de waarheid en de waarschuwende boodschap te verkondigen in ‘andere gebieden’.” –Testimonies for the Church 8, blz. 50.

“Terwijl u uw neiging om geld te verkrijgen hebt bevredigd, Gods geld, waarvoor u rekening moet afleggen, is het zendingswerk belemmerd en door gebrek aan middelen en werkers om de banier van de waarheid te planten op plaatsen, waar de mensen nooit de waarschuwingsboodschap hebben gehoord.” –Testimonies for the Church 8, blz. 51.

“Wie zullen aangename huizen en dierbare familiebanden verlaten, en het kostbare licht van de waarheid naar verre landen brengen?” –Testimonies for the Church 8, blz. 54.

“Een groot werk moet gedaan worden door de mensen bekend te maken met de reddende waarheden van het Evangelie. Dit is het door God verordineerde middel om tegen de vloed van zedelijk verderf een dam op te werpen. Het is Zijn middel om Zijn zedelijk beeld in de mens te herstellen. Het is Zijn geneesmiddel tegen de algemene ontreddering…

Al het licht van het verleden, al het licht, dat schijnt in de tegenwoordige tijd en straalt in de toekomst, zoals geopenbaard in Gods Woord, is voor iedere ziel, die dat wil aannemen. De heerlijkheid van dit licht, dat juist de heerlijkheid is van Christus’ karakter, moet geopenbaard worden in de individuele christen, in het gezin, in de gemeente, in de bediening des Woords en in elke instelling, die opgericht is door Gods volk. Die allen zullen volgens ’s Heren bedoeling symbolen zijn, van wat voor de wereld gedaan kan worden. Zij moeten zinnebeelden zijn der reddende kracht van de waarheden van het Evangelie. Het zijn middelen in de vervulling van Gods grote plan ten aanzien van de mensheid.

De leden van Gods volk moeten kanalen zijn, waardoor de hoogste invloed kan uitwerken op het heelal. In het visioen van Zacharia worden de twee olijfbomen, die staan voor God, voorgesteld als stortende uit henzelf de gouden olie door gouden pijpen in het oliekruikje van het heiligdom. Van hieruit worden de lampen van het heiligdom gevoed, opdat ze aanhoudend een helder, schijnend licht zullen geven. Zo worden via de gezalfden, die staan in Gods tegenwoordigheid, de volheid van Goddelijk licht en liefde en kracht toebedeeld aan Zijn volk, opdat zij weer aan anderen licht en blijdschap en verkwikking zullen toebedelen. Zij moeten kanalen worden, waardoor Goddelijke werktuigen aan de wereld de stroom van Gods liefde doen toekomen.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 2, blz. 385-387.

“Er wordt veel meer gedaan door het hemelse universum, dan wij beseffen, in het voorbereiden van de weg, zodat zielen kunnen worden bekeerd. Wij moeten in harmonie werken met de boodschappers van de hemel. Wij willen meer van God; wij moeten niet het gevoel hebben, dat praten en preken het werk kunnen doen. Tenzij de mensen bereikt worden door God, zullen zij nooit bereikt worden.” –Testimonies for the Church 6, blz. 50.

“Medearbeiders, wij moeten Jezus, de dierbare Jezus, veel vollediger in ons eigen hart hebben, als wij willen slagen om Hem aan de mensen voor te stellen. Wij hebben grote behoefte aan de hemelse invloed, Gods Heilige Geest, om ons werk kracht en doeltreffendheid te geven. Wij moeten het hart openen voor Christus. Wij hebben veel standvastiger geloof en meer vurige toewijding nodig. Ons ik moet sterven, en in gedachten en hart een aanbiddende liefde voor onze Heiland koesteren. Als wij de Heer met ons hele hart zoeken, zullen wij Hem vinden, en ons hart zal helemaal gloeien van Zijn liefde. Het eigen ik zal wegzinken in onbeduidendheid, en Jezus zal alles en in allen voor de ziel zijn.” –Testimonies for the Church 6, blz. 51.

“De waarachtig bekeerde ziel wordt verlicht vanuit de hoge, en Christus is in die ziel ‘een fontein van water, die ontspringt ten eeuwigen leven’. Zijn woorden, zijn motieven, zijn daden kunnen verkeerd worden uitgelegd en verdraaid, maar dat vindt hij niet erg, omdat er grotere belangen op het spel staan. Hij vraagt zich niet af, wat hem op het moment het beste uitkomt, hij heeft geen belangstelling voor uiterlijk vertoon; hij is niet uit op de lof van mensen. Zijn hoop is in de hemel, en hij houdt het rechte spoor, met zijn oog op Jezus gericht. Hij doet het goede, omdat het goed is, en omdat uitsluitend zij, die het goede doen, toegang zullen hebben tot het koninkrijk van God. Hij is vriendelijk en nederig, en heeft oog voor het geluk van anderen. Hij zegt nooit: ‘Ben ik mijns broeders hoeder’, maar hij heeft zijn naaste lief als zichzelf. Hij is niet ruw en gebiedend van aard, zoals de goddelozen; maar hij weerspiegelt het licht uit de hemel op de mensen. Hij is een ware moedige strijder van het kruis van Christus, terwijl hij het woord des levens uitdraagt.” –Getuigenissen voor de Gemeente 5, blz. 463-464.