Les 9: Wie accepteert Jezus?

“Nooit had iemand gesproken met zo’n kracht om tot denken aan te zetten, om naar het hogere te streven, om elk vermogen van lichaam, geest en ziel tot leven te wekken.” –Karaktervorming, blz. 81.

“Op een onopvallende wijze diende Hij (Jezus), vanaf Zijn kinderjaren, anderen, en hierdoor luisterden velen graag naar Hem, toen Hij Zijn openbaar dienstwerk begon.” –De Weg tot Gezondheid, blz. 292.

“Jezus’ manier van onderwijzen was mooi en aantrekkelijk, en werd altijd gekenmerkt door eenvoud. Hij ontvouwde de geheimen van het koninkrijk der hemelen door het gebruik van figuren en symbolen, waarmee Zijn toehoorders bekend waren, en het gewone volk hoorde Hem graag; want zij konden Zijn woorden begrijpen.” –Christian Education, blz. 126.

“Het zaad is het woord van God en de ziel, die het ontvangt, moet wedergeboren worden, niet uit vergankelijk zaad, maar uit onvergankelijk, dat leeft en voor eeuwig blijft…

Het goede zaad van het woord valt in het hart en meteen wordt de eerste ontwikkeling van de christelijke ervaring openbaar gemaakt. Deze ervaring wordt vergeleken met het tere blaadje en met het jonge kind. Het blad is mooi en het kind is aantrekkelijk, maar als er geen verdere ontwikkeling is, zouden wij de plant als onvolgroeid beschouwen en het kind als een dwerg. De jonge bekeerling moet vooruitgang maken in kennis, groeien in genade. Christus kijkt naar Zijn kinderen en Hij is niet onwetend over hoe het zaad zich ontwikkelt.” –The Signs of the Times, 27 maart 1893.

“De hoorder van de goede grond ontvangt het Woord niet als het woord van mensen, maar als Gods Woord, wat het in waarheid is (1 Thessalonicensen 2:13). Alleen, wie de Schrift aanvaardt als Gods stem, die tot hem spreekt, leert werkelijk. Hij beeft voor het Woord. Voor hem is het een levende werkelijkheid. Hij opent zijn verstand en hart om het aan te nemen.” –Lessen uit het Leven van Alledag, blz. 31.

“Gods Woord komt vaak in botsing met de overgeërfde en aangekweekte karaktertrekken van de mens en zijn gewoonten. Maar de hoorder van de goede grond, die het Woord ontvangt, aanvaardt al zijn voorwaarden en eisen. Zijn gewoonten, gebruiken en daden worden ondergeschikt gemaakt aan Gods Woord.” –Lessen uit het Leven van Alledag, blz. 32.

“In ons godzalig leven zullen wij gevangen worden geleid door Jezus Christus. Niet langer zullen wij het gewone leven van zelfzucht leiden, maar Christus zal in ons leven. Zijn karakter zal in onze natuur tot uitdrukking komen. Op deze wijze zullen wij de vruchten des Geestes dragen, ‘sommige dertig-, sommige zestig- en sommige honderdvoudig’.” –Lessen uit het Leven van Alledag, blz. 33.

“Een stilzwijgen kwam over de discipelen. Zelfs Petrus trachtte niet het ontzag, dat zijn hart vervulde, onder woorden te brengen.” – De Wens der Eeuwen, blz. 285.

“Drie jaar geleden waren de oversten van de tempel over hun vlucht voor het bevel van Jezus beschaamd geweest. Sinds die tijd hadden zij zich verwonderd over hun vrees, en over hun onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan één enkele man van nederige afkomst. Zij hadden gemeend, dat het onmogelijk was, dat zij zich nog eens op een zo onwaardige wijze zouden overgeven. Toch waren zij nu meer bevreesd dan tevoren, en ze haastten zich nog meer om Zijn bevel te gehoorzamen. Er was niemand, die Zijn gezag in twijfel durfde trekken. Priesters en handelaars vluchtten uit Zijn tegenwoordigheid, terwijl ze hun vee voor zich uitdreven…

Na verloop van tijd waagden de priesters en oversten het om naar de tempel terug te keren. Toen de paniek geluwd was, werden zij ongerust en wilden weten, wat de volgende daad van Jezus zou zijn.” –De Wens der Eeuwen, blz. 512.

“De Farizeeën waren uitermate in de war en ontsteld. Iemand, Wie zij geen vrees konden inboezemen, beheerste hier het terrein. Jezus had zijn plaats ingenomen als wachter van de tempel. Nooit tevoren had Hij zulk een koninklijk gezag gebruikt. Nooit tevoren hadden Zijn woorden en werken zo’n grote macht bezeten. Hij had heerlijke dingen gedaan in geheel Jeruzalem, maar nooit op zulk een plechtige en indrukwekkende wijze. In aanwezigheid van de mensen, die getuigen waren geweest van Zijn wonderwerken, durfden de priesters en oversten Hem niet openlijk hun vijandigheid te tonen. Hoewel zij vertoornd en verbijsterd waren door Zijn antwoord, konden zij die dag verder niets bereiken.” –De Wens der Eeuwen, blz. 513.

“In ons spreken, ons zingen en in al onze geestelijke oefeningen moeten wij laten zien die kalmte, waardigheid en goddelijke vrees, die elk oprecht kind van God aandrijft.” –Selected Messages 3, blz. 373.

“Christus keek de jonge man in het gelaat, alsof Hij zijn leven peilde en zijn karakter doorzocht. Hij had hem lief en Hij verlangde zeer naar hem die vrede en genade en vreugde te schenken, die zijn karakter wezenlijk zouden veranderen…

Hij (Christus) verlangde in hem een nederig en berouwvol hart te zien, dat zich bewust was van de verhevenste liefde, die wij God moeten geven, en dat zijn gebreken verborg in de volmaaktheid van Christus.” –De Wens der Eeuwen, blz. 448-449.

“Hij (Jezus) had alles achtergelaten voor de redding van de mens, en Hij smeekte de jongeman te komen en Zijn voorbeeld na te volgen en verzekerde hem, dat hij een schat in de hemel zal hebben. Sprong het hart van de jongeman op van vreugde door deze verzekering, dat hij inderdaad een schat in de hemel zal hebben? O neen! Zijn aardse schatten waren zijn afgod; zij overschaduwden de waarde van de eeuwige erfenis.” –Testimonies 2, blz. 679.

“Zij kunnen ter wille van Christus geen smaad verduren. Als Gods Woord hen wijst op een of andere geliefkoosde zonde, of zelfverloochening of offers eist, komen zij ten val. Het zou hun te veel moeite kosten om in hun leven een radicale verandering aan te brengen. Zij zien op de huidige ongemakken en beproevingen en vergeten de eeuwige werkelijkheden. Net als de discipelen, die Jezus verlieten, staan zij klaar om te zeggen: ‘Deze rede is hard; wie kan haar aanhoren?’ (Johannes 6:60).” –Lessen uit het Leven van Alledag, blz. 24.

“Een vereniging met Christus … kost ons iets… Er zal een pijnlijk werk moeten worden volbracht; een werk van ‘zich losmaken’, en ook een werk van ‘zich vastmaken’. Trots, zelfzucht, ijdelheid, wereldsgezindheid, zonde in al haar vormen, moeten worden overwonnen, wanneer wij met Christus verenigd willen worden. De oorzaak, waardoor zovelen het christelijke leven zo ellendig hard vinden, en waarom zij zo wispelturig en veranderlijk zijn, ligt hierin, dat zij zich proberen te verbinden met Christus zónder zich los te maken van deze geliefde afgoden.” –Het Geloof Waardoor Ik Leef, blz. 221.

“Christus heeft ons eerst uitgekozen. Hij heeft een oneindige prijs voor onze verlossing betaald. En een ware gelovige kiest Christus in alles als eerste, laatste en beste. Maar die band kost ons wel iets. Het is een band van volkomen afhankelijkheid, die door een trots wezen wordt aangegaan. Ieder, die hieraan begint, moet beseffen, dat hij het verzoenend bloed van Christus nodig heeft. Je hart moet veranderen. Je moet je wil onderwerpen aan de wil van God.” –Boodschap aan Jonge Mensen, blz. 111.

“ “God vraagt u om Hem uw hart te geven. Uw krachten, uw talenten, uw genegenheden moeten allemaal aan Hem worden overgegeven, opdat Hij in u kan werken om te willen en te doen naar Zijn welbehagen en u geschikt maken voor het eeuwige leven.

Als Christus in het hart woont, zal de ziel zo vervuld zijn met Zijn liefde, met de vreugde van gemeenschap met Hem, dat deze zich aan Hem zal hechten; en in de overdenking van Hem zal het ik vergeten zijn. Liefde voor Christus zal de bron van daden zijn. Degenen, die de dwingende liefde van God voelen, vragen niet, hoe weinig gegeven kan worden om aan de eisen van God te voldoen; zij vragen niet om de laagste standaard, maar streven naar volmaakte overeenstemming met de wil van hun Verlosser.” –My Life Today, blz. 7.