Les 8: Toen Jezus beval stil te zijn

“De aandacht van de mensen werd van Christus afgeleid, en men luisterde niet meer naar Zijn woorden. Dat was Satans opzet door zijn slachtoffer in de synagoge te brengen. Maar Jezus bestrafte de boze geest en zei: ‘Zwijg stil en vaar uit van hem. En de boze geest wierp hem in het midden neer en voer van hem uit zonder hem enig kwaad te doen’ …

Hij, Die Satan had overwonnen bij de verzoeking in de woestijn, werd wederom tegenover Zijn vijand gesteld. De boze geest gebruikte al zijn kracht om de macht over zijn slachtoffer te behouden. Wanneer hij hier grond zou verliezen, zou dat betekenen, dat hij een overwinning aan Jezus liet. Het scheen, dat de gekwelde man zijn leven zou moeten geven in de strijd met de vijand, die de ondergang van zijn menszijn was geweest. Maar de Heiland sprak met gezag en bevrijdde de gevangene.” –De Wens der Eeuwen, blz. 208-209.

“Zouden de priesters de feiten omtrent de genezing van de melaatse vernemen, hun haat tegen Christus zou hen ertoe kunnen brengen een oneerlijke verklaring te geven. Jezus wenste, dat er een onpartijdige beslissing werd gewaarborgd. Daarom gebiedt Hij de man niemand iets van de genezing te vertellen, maar zonder uitstel zichzelf in de tempel te vertonen met een offer, voordat geruchten omtrent het wonder verspreid zouden worden. Voor de priesters zo’n offer konden aanvaarden, werd van hen geëist de offeraar te onderzoeken en zijn volledige herstel vast te leggen.

Dit onderzoek had plaats. De priesters, die de melaatse tot uitbanning hadden veroordeeld, bevestigden zijn genezing. De man werd herenigd met zijn gezin en de gemeenschap… Niettegenstaande de waarschuwing van Jezus, kon hij het feit van zijn genezing niet langer verbergen, en vol blijdschap ging hij rond en vertelde van de macht van die Ene, Die hem gezond had gemaakt.” –De Weg tot Gezondheid, blz. 49-50.

“Hij (Christus) verlangde Zijn helende macht uit te oefenen en iedere lijder gezond te maken. Maar het was Sabbat. Een grote menigte was op weg naar de tempel om te aanbidden en Hij wist, dat zo’n daad van genezing het vooroordeel van de Joden zou oproepen, zodat Zijn werk erdoor vertraagd zou worden.” –De Weg tot Gezondheid, blz. 59-60.

“Terwijl Hij (Jezus) opzag naar de hemel, zuchtte Hij bij de gedachte aan de oren, die niet geopend zouden worden voor de waarheid, aan de tongen die weigerden de Verlosser te erkennen. Op het woord ‘Word geopend’, werd het spraakvermogen van de man hersteld en zonder acht te slaan op het gebod om het aan niemand te vertellen, verbreidde hij het verhaal van zijn genezing wijd en zijd.” –De Wens der Eeuwen, blz. 350.

“De discipelen en hun metgezellen vluchten in angst; maar dan bemerken ze opeens, dat Jezus niet bij hen is, en zij gaan terug om Hem te zoeken. Hij stond nog, waar zij Hem hadden verlaten. Hij, Die de storm stilde, die de Satan eerder ontmoette en overwon, vlucht niet voor deze demonen. Als deze mannen, knarsetandend en met schuim op de mond, Hem benaderen, steekt Jezus de hand op, die de golven tot rust gebracht had, en de mannen kunnen niet nader komen. Zij staan voor Hem, razend, maar hulpeloos.” –De Weg tot Gezondheid, blz. 70.

“De boze geesten zijn gedwongen hun slachtoffers los te laten en een wonderbaarlijke verandering komt over de twee bezetenen. Licht komt in hun geest. Hun ogen stralen verstand uit. Hun gezichten, zo lang misvormd door het beeld van Satan, worden plotseling mild, de met bloed bevlekte handen worden rustig, en de mannen verheffen hun stem in lof tot God.” –De Weg tot Gezondheid, blz. 71.

“Zij (de genezen bezetenen) konden de mensen niet onderwijzen, zoals de discipelen, die dagelijks met Jezus geweest waren, dit konden… Zij konden vertellen, wat ze wisten, wat zij zelf gezien, gehoord en gevoeld hadden van de kracht van Christus. Dit kan iedereen doen, wiens hart geraakt is door de genade van God… Dit is het getuigenis, waarom de Heere vraagt, en bij gebrek waarvan de wereld ten onder gaat.” –De Wens der Eeuwen, blz. 289.

“Hij, die de kracht van de genade van Christus heeft gevoeld, heeft een verhaal te vertellen… De mensheid, die haar doeltreffendheid put uit de grote bron van wijsheid, is tot het instrument gemaakt, de werkende agent, waardoor het evangelie haar veranderende kracht uitoefent op de geest en het hart.” –Lift Him Up, blz. 230.

“Maar het feit, dat hij (de genezen melaatse) de zaak overal rondbazuinde, had tot resultaat, dat het werk van de Heiland gehinderd werd. Het maakte, dat de mensen in zulke menigten naar Hem toestroomden, dat Hij gedwongen was voor een tijd Zijn werk neer te leggen.” –De Wens der Eeuwen, blz. 218.

“De gehele dag diende Hij (Jezus) de scharen, die tot Hem kwamen, en ‘s avond of vroeg in de morgen ging Hij weg naar het heiligdom van de bergen voor gemeenschap met Zijn Vader.

Dikwijls geraakte Hij door Zijn onophoudelijke arbeid en de conflicten met de vijandschap en de valse leer van de rabbi’s zichtbaar zo uitgeput, dat Zijn moeder en Zijn broers, en zelfs de discipelen vreesden, dat Zijn leven eraan zou worden opgeofferd. Maar als Hij terugkwam van Zijn uren van gebed, die de arbeidzame dag besloten, bemerkten zij de uitdrukking van vrede op Zijn gelaat, de frisheid, de kracht en de levendigheid, die Zijn gehele wezen scheen te vervullen. Na de uren, die Hij alleen met God had doorgebracht, kwam Hij tevoorschijn, morgen na morgen, om het licht van de hemel tot de mensen te brengen.” –De Weg tot Gezondheid, blz. 38.

“In een leven, geheel aan het welzijn van anderen gewijd, vond de Zaligmaker het noodzakelijk om Zich tijdelijk terug te trekken van eindeloze activiteit en het contact met de menselijke noden, om de eenzaamheid te zoeken en onafgebroken gemeenschap met Zijn Vader te hebben. Als de menigte, die Hem gevolgd was, vertrekt, gaat Hij de bergen in, en alleen met God, stort Hij Zijn ziel uit in gebed voor deze lijdende, zondige, behoeftige personen.” –De Weg tot Gezondheid, blz. 40.

“Ten tijde van het Loofhuttenfeest was Zijn reis (van Christus) naar Jeruzalem snel en in het geheim verlopen. Toen Zijn broeders bij Hem erop aandrongen, dat Hij zich openlijk als de Messias zou aankondigen, luidde Zijn antwoord: ‘Mijn tijd is nog niet gekomen’ (Johannes 7:6). Hij ging de weg naar Jeruzalem onopgemerkt, en kwam onaangekondigd de stad binnen, zonder door de menigte geëerd te worden.” –De Wens der Eeuwen, blz. 421

“Christus vergiste zich nooit in Zijn oordeel over mensen en over waarheid. Hij werd nooit misleid door uiterlijkheden. Hij wierp nooit een vraag op, maar was duidelijk passend. Hij gaf nooit een half antwoord, maar was passend en ter zake…

Christus ging nooit tot het uiterste, verloor nooit de zelfbeheersing of de balans van de geest onder elke opwinding. Hij heeft nooit de wet van goede smaak en onderscheidingsvermogen geschonden, wanneer Hij moest spreken en wanneer Hij moest zwijgen.” –That I May Know Him, blz. 178.

“Als iemand vragen stelt, die alleen bedoeld zijn om de geest te verwarren en de kiem van twijfel te zaaien, moet zij geadviseerd worden om van dergelijke vragen af te zien. We moeten leren, wanneer we moeten spreken en wanneer we moeten zwijgen, leren de zaden van geloof te zaaien, om licht te geven, niet duisternis.” –Testimonies 6, blz. 69.

“Zelfverloochening betekent… wanneer u uzelf zou kunnen prijzen, om te zwijgen en andere lippen u te laten prijzen. Zelfverloochening is goed te doen aan anderen, waar de neiging ertoe zou leiden om uzelf te dienen en uzelf te behagen.” –Testimonies 4, blz. 521.