Les 6: Christus, de Dienstknecht van mensen

“Onder de scharen, die zich rond de Heiland verdrongen, waren vele mensen, die hun leven hadden doorgebracht rond het meer van Galiléa.” –Gedachten van de Berg der Zaligsprekingen, blz. 130.

“Zij hoorden, dat Hij (Christus) hele nachten wijdde aan gebed, dat Hij gedurende de gehele dag omringd werd door grote scharen van mensen, en Zich zelfs de tijd niet gunde om te eten.” –De Wens der Eeuwen, blz. 271.

“Zijn (Jezus’) leven was een voorbeeld van voortdurende zelfopoffering. Hij had geen thuis in deze wereld, tenzij de vriendelijkheid van vrienden Hem als reiziger opnam. Voor ons leefde Hij het leven van de armsten, Hij trok rond en werkte voor de behoeftigen en lijdenden. Niet erkend en ongeëerd wandelde Hij onder het volk, waarvoor Hij zoveel gedaan had.” –De Weg tot Gezondheid, blz. 14.

“Hoewel de tijd kort is en er een groot werk moet worden verricht, is de Heer er niet blij mee, dat we onze tijden van activiteit zo verlengen, dat er geen tijd zal zijn voor rustperiodes, voor de studie van de Bijbel en voor gemeenschap met God. Dit alles is essentieel om de ziel te versterken, om ons in een positie te plaatsen, waarin we wijsheid van God zullen ontvangen om onze talenten ten dienste van de Meester te gebruiken.

Toen Jezus zei, dat de oogst groot was en er weinig arbeiders waren, drong Hij er bij Zijn discipelen niet op aan de noodzaak van onophoudelijk werk te verzetten… Hij vertelt Zijn discipelen, dat hun kracht zwaar is beproefd, dat ze niet geschikt zullen zijn voor toekomstige arbeid, tenzij ze een tijd rusten… Spaar in de naam van Jezus uw krachten, zodat u, nadat u weer door rust bent opgefrist, meer en beter werk kunt doen.” –My Life Today, blz. 133.

“Het is niet verstandig om voortdurend onder de spanning van het werk te leven. Want op zo’n wijze verwaarloost men de persoonlijke oefening van het geloof, en dan worden de kracht van verstand en ziel overbelast.

Wij moeten er voor zorgen, dat wij niet de regelmaat van slaap en werk veronachtzamen. Wij moeten van tijd tot tijd rust nemen voor ogenblikken van ontspanning en overdenking.” –Het Geloof Waardoor Ik Leef, blz. 233.

“Jezus, de dierbare Heiland, leek nooit moe te worden van de opdringerigheid van de zonde-zieke zielen en de zieken met allerlei ziekten. ‘En Jezus, uitgaande, zag een grote schare, en werd innerlijk met ontferming bewogen over hen’ (Markus 6:34). Dit betekent veel voor de lijdenden. Hij identificeerde Zijn interesse met die van hen. Hij deelde hun lasten. Hij voelde hun angsten. Hij verlangde naar medelijden, dat pijn was in het hart van Christus.” –That I May Know Him, blz. 47.

“Christus, de geliefde Leraar, zegt: ‘Wie achter Mij wil komen, verloochene zichzelf, neemt zijn kruis op en volge Mij’. Ja, volg Hem zowel door een kwaad als door een goed verslag. Volg Hem in vriendschap met de meest behoeftigen en zonder vrienden. Volg Hem door uzelf te vergeten, overvloedig in daden van zelfverloochening en zelfopoffering om anderen goed te doen; wanneer beschimpt, beschimpt niet terug; toon liefde en mededogen voor het gevallen ras. Hij telde Zijn leven niet dierbaar, maar gaf het voor ons allemaal op. Volg Hem van de nederige kribbe naar het kruis. Hij was ons voorbeeld. Hij vertelt u, dat als u Zijn discipel wilt zijn, u het kruis, het verachte kruis, moet opnemen en Hem volgen. Kunt u uit de beker drinken? Kunt u gedoopt worden met de doop?” –Testimonies 2, blz. 178.

“Wat kan vergeleken worden met het verlies van een menselijke ziel? Het is een vraag, die elke ziel voor zichzelf moet bepalen, of de schatten van het eeuwige leven verwerven of dat alles verliezen vanwege zijn nalatigheid om van God en Zijn gerechtigheid zijn eerste en enige bedrijf te maken. Jezus, de Verlosser van de wereld, … kijkt met verdriet naar het grote aantal van degenen, die beweren christenen te zijn, die Hem niet dienen maar zichzelf. Ze denken nauwelijks aan eeuwige realiteiten, ondanks dat Hij hun aandacht vestigt op de rijke beloning in afwachting van de gelovigen, die Hem zullen dienen met hun onverdeelde genegenheid…

Hij zou elk individu zijn verantwoordelijkheid willen laten voelen om zijn kostbare tijd hier in deze wereld zo te gebruiken, dat het dagelijks vrucht zal dragen in goede werken. Dit is het enige waardige doel van elke levende sterveling, om zijn door God gegeven faciliteiten te gebruiken met eindeloze resultaten voor ogen.” –That I May Know Him, blz. 321.

“In het koninkrijk Gods verkrijgen wij onze plaats niet door bevoordeling. Deze wordt niet verdiend en wordt ons ook niet toebedeeld door een willekeurige schenking. Ze is het resultaat van ons karakter. De kroon en de troon zijn de tekenen van een toestand, die wij verkregen hebben; zij zijn de tekenen van zelfoverwinning door onze Here Jezus Christus.” –De Wens der Eeuwen, blz. 475.

“Alleen in een dienstbaar leven wordt echt geluk gevonden. Hij, die een nutteloos, egoïstisch leven leidt, is ellendig. Hij is ontevreden over zichzelf en over iedereen. De Heer bestraft Zijn arbeiders, dat zij bereid moeten zijn om de aan hen aangewezen plaatsen te vervullen. Daarom verlangt Hij, dat zij geschikt zijn om een meer aanvaardbare dienst te doen…

Velen zijn niet tevreden om God vrolijk te dienen op de plaats, die Hij voor hen heeft uitgekozen of om het werk, dat Hij in hun handen heeft gelegd, zonder klagen te doen. Het is goed voor ons, dat we ontevreden zijn over de manier, waarop we onze plicht doen, maar we moeten niet ontevreden zijn over de plicht zelf, omdat we liever iets anders zouden willen doen. In Zijn voorzienigheid plaatst God voor de mensen een dienst, die als medicijn zal dienen voor hun zieke geest. Zo tracht Hij hen ertoe te brengen de zelfzuchtige voorkeur opzij te zetten, die hen, indien gekoesterd, zou diskwalificeren voor het werk, dat Hij voor hen heeft.” –In Heavenly Places, blz. 229.

“Christus had Zich vanwege onze schuld ver van ons kunnen terugtrekken. Maar in plaats Zich verder van ons te verwijderen, kwam Hij onder ons wonen, vervuld met alle volheid Gods, om één met ons te zijn, opdat wij door Zijn genade de volmaaktheid zouden bereiken. Door een schandelijke dood vol lijden betaalde Hij onze losprijs. Vanuit de hoogste waardigheid kwam Hij, Zijn goddelijkheid bekleed met menselijkheid. Hij daalde stap voor stap af tot de diepste diepten van de vernedering. Op geen enkele manier is de diepte van Zijn liefde te peilen.” –Christus Weerspiegelen, blz. 16.

“De discipelen hadden net ruzie gehad over wie de grootste in het Koninkrijk van de hemelen zou zijn. Zij konden het niet eens worden. De één eiste de eer voor zichzelf op, de ander ook. Geen van de discipelen had de juiste geestestoestand om te begrijpen, wat de komende gebeurtenissen betekenden, of om het plechtige van het moment in te zien. Zij waren niet klaar om deel te nemen aan de Pesach-maaltijd.

Christus keek hen bedroefd aan. Hij wist, dat hun beproevingen stonden te wachten, en Zijn grote liefdevolle hart ging in tedere ontferming en medelijden naar hen uit. Om Zijn liefde voor hen te tonen nam Hij ‘een linnen doek en omgordde Zich daarmee. Daarna deed Hij water in het bekken en begon de voeten van de discipelen te wassen, en af te drogen met de doek, waarmee Hij omgord was’. Dit was een ernstig verwijt richting hen allemaal.” –Christus Weerspiegelen, blz. 260.

“In het bevel nederig te zijn krijgen wij een indrukwekkende les. Christus heeft ons de noodzaak laten zien om nederig voor God te wandelen en om te beseffen, wat Hij voor ons heeft gedaan door Zijn Zoon te geven. Christus wist, dat Zijn discipelen de les over nederigheid, die hun bij het Laatste Avondmaal gegeven was, nooit zouden vergeten. Door de nederigste vorm van dienstbaarheid op Zich te nemen gaf Hij aan de twaalf het strengste verwijt, dat hen ooit gemaakt kon worden.” –Christus Weerspiegelen, blz. 260.