Les 10: Jezus spreekt over Zijn Koninkrijk

“Daarna zochten ze (de Farizeeën) de discipelen van Johannes de Doper op, en probeerden hen tegen de Heiland op te zetten. Deze Farizeeën hadden de boodschap van de Doper niet aangenomen. Ze hadden honend gewezen op zijn matig leven, zijn eenvoudige gewoonten, zijn ruwe kleding, en ze hadden verklaard, dat hij een fanaticus was…

Toen Jezus Zich onder de mensen begaf en at en dronk aan hun tafels, beschuldigden ze Hem ervan, dat Hij een vraatzuchtig mens en een wijndrinker was. Juist de mensen, die deze beschuldigingen tegen Hem inbrachten, waren zelf schuldig. Zoals God verkeerd wordt voorgesteld en door Satan bekleed wordt met diens eigen karaktertrekken, zo werden de boodschappers des Heren door deze verdorven mensen verkeerd voorgesteld.” –De Wens der Eeuwen, blz. 228.

“Het was een helder beeld, dat de woorden van Jezus in herinnering hadden gebracht, maar daarover lag een zware schaduw, die alleen Zijn oog opmerkte.” –De Wens der Eeuwen, blz. 229.

“Maar heden zijn er in de godsdienstige wereld velen, die, naar zij geloven, werken voor de oprichting van het koninkrijk van Christus als een aardse, tijdelijke heerschappij. Zij verlangen onze Here tot heerser te maken over de koninkrijken van deze wereld, de heerser aan de hoven en in de legerkampen van deze wereld, in de gerechtsgebouwen, de paleizen en op de marktplaatsen. Zij verwachten, dat Hij zal regeren door wettelijke verordeningen, die door menselijk gezag worden opgelegd. Aangezien Christus hier nu niet persoonlijk aanwezig is, willen zij zich wel verbinden in Zijn plaats te handelen, de wetten van Zijn koninkrijk ten uitvoer te brengen. In de dagen van Christus wensten de Joden de oprichting van een dergelijk koninkrijk. Zij zouden Jezus hebben aangenomen, indien Hij gewillig was geweest een tijdelijke heerschappij te vestigen, met geweld datgene door te voeren, wat zij beschouwden als de wetten van God, en hen de uitvoerders van Zijn wil en de dragers van Zijn gezag te maken. Maar Hij zei: ‘Mijn koninkrijk is niet van deze wereld’ (Johannes 18:36). Hij wilde de aardse troon niet aanvaarden.”–De Wens der Eeuwen, blz. 441.

“Heden ligt, evenals in de dagen van Christus, het werk van Gods Koninkrijk niet in handen van hen, die roepen om erkenning en steun bij aardse heersers en menselijke wetten, maar in handen van hen, die in Zijn naam aan de mensen de geestelijke waarheden verklaren, welke in degenen, die ze aannemen, de ervaring van Paulus zal teweegbrengen: ‘Met Christus ben ik gekruisigd, en toch leef ik, dat is, niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij’ (Galaten 2:20).” –De Wens der Eeuwen, blz. 442.

“Velen van ons zijn ruwe stenen uit de groeve. Maar als wij beslag leggen op de waarheid van God, beïnvloedt deze ons. Deze verheft ons en verwijdert van ons elke onvolmaaktheid en zonde van welke aard ook. Zo zijn wij bereid om de Koning in Zijn schoonheid te zien en om eindelijk verenigd te worden met de zuivere en hemelse engelen in het koninkrijk der heerlijkheid.” –Counsels on Health, blz. 44.

“De Heiland heeft de bedruktheid van de discipelen gezien, en Hij heeft ernaar verlangd hun smart te verlichten door een verzekering, dat hun geloof niet tevergeefs is geweest. Zelfs van de twaalven kunnen niet allen de openbaring ontvangen, die Hij wil geven. Slechts drie, die getuigen zullen zijn van Zijn zielenstrijd in Gethsémané, zijn uitgekozen om met Hem op de berg te vertoeven. Nu is het onderwerp van Zijn gebed, dat aan hen een openbaring zal mogen worden gegeven van de heerlijkheid, die Hij had bij de Vader vóór de wereld was, dat Zijn koninkrijk geopenbaard zal mogen worden aan mensenogen, en dat Zijn discipelen kracht zullen mogen ontvangen om het te aanschouwen. Hij smeekt, dat zij getuigen zullen mogen zijn van Zijn goddelijkheid, die hen in het uur van Zijn grootste strijd zal vertroosten met de wetenschap, dat Hij zekerlijk de Zoon van God is, en dat Zijn schandelijke dood deel uitmaakt van het verlossingsplan…

Jezus was bekleed met licht des hemels, zoals Hij zal verschijnen, wanneer Hij zal komen ‘ten tweeden male zonder zonde… tot hun heil’. Want Hij zal komen ‘in de heerlijkheid Zijns Vaders, met de heilige engelen’ (Hebreeën 9:28; Markus 8:38). De belofte van de Heiland aan de discipelen ging nu in vervulling. Op de berg werd het toekomstig koninkrijk der heerlijkheid in miniatuur voorgesteld, Christus de Koning, Mozes een vertegenwoordiger van de verrezen heiligen, en Elia van de verheerlijkten.

De discipelen begrepen de betekenis van dit schouwspel niet; maar zij verblijdden zich over het feit, dat de geduldige Leraar, de Zachtmoedige en Nederige, Die heeft rondgezworven als een hulpeloze vreemdeling, geëerd wordt door hen, die door de hemel begenadigd zijn. Zij geloven, dat Elia gekomen is om de regering van de Messias aan te kondigen, en dat het Koninkrijk van Christus nu ieder ogenblik op aarde kan worden opgericht. Zij zouden voor altijd de herinnering aan hun vrees en teleurstelling uit hun gedachten willen bannen. Hier, waar de heerlijkheid van God wordt geopenbaard, willen zij vertoeven… De discipelen zijn ervan overtuigd, dat Mozes en Elia gezonden zijn om hun Meester te beschermen, en om Zijn gezag als koning te bevestigen.

Maar vóór de kroon moet het kruis komen.” –De Wens der Eeuwen, blz. 366, 367, 368.

“Hij (Christus) gebruikte andere voorbeelden, terwijl Hij bleef proberen hun gedachten af te wenden van de hoop op een werelds koninkrijk naar het werk van Gods genade in het hart.” –Lessen uit het Leven van Alledag, blz. 34.

“Het ontkiemen van het zaad stelt het begin van het geestelijke leven voor, en de ontwikkeling van de plant is een beeld van de ontwikkeling van het karakter. Er kan geen leven zonder groei zijn. De plant moet óf groeien óf sterven. Zoals haar groei in alle stilte, onmerkbaar, maar aanhoudend zich voltrekt, zo is ook de groei van het karakter…

De plant groeit, doordat zij ontvangt, wat God heeft verschaft om haar leven in stand te houden. Zo wordt de geestelijke groei verkregen door samenwerking met goddelijke hulpmiddelen. Zoals de plant wortel schiet in de grond, zo moeten wij wortel schieten in Christus. Zoals de plant de zonneschijn, de dauw en de regen ontvangt, zo moeten wij de Heilige Geest ontvangen.” –Karaktervorming, blz. 105-106.

“Zo scheen het koninkrijk van Christus in het begin heel nederig en onbetekenend. Vergeleken met de aardse rijken scheen het minder dan die alle. Door de oversten van deze wereld werd Christus’ aanspraak, dat Hij een koning was, belachelijk gemaakt. Toch bezat het koninkrijk van het evangelie in de machtige waarheden, die toevertrouwd waren aan Zijn volgelingen, een goddelijk leven. En hoe snel was zijn groei, hoe wijdverbreid zijn invloed!...

Zo is het werk van genade in het hart eerst klein. Er wordt een woord gesproken, een lichtstraal schijnt in het hart, en een bepaalde invloed wordt uitgeoefend, die het begin is van een nieuw leven. Wie kan de gevolgen daarvan meten?” –Lessen uit het Leven van Alledag, blz. 43.

“God verlangt door u de heiligheid, de vrijgevigheid en het erbarmen van Zijn eigen karakter te openbaren. Toch gebiedt de Heiland de discipelen niet, te werken om vrucht te dragen. Hij zegt hun in Hem te blijven.” –De Wens der Eeuwen, blz. 594.

“Het ‘koninkrijk der genade’ werd onmiddellijk na de zondeval ingesteld. Toen werd een plan uitgewerkt voor de verlossing van de gevallen mens. Dit koninkrijk bestond toen op grond van de intentie en belofte van God. De mens kon door het geloof burger van dit koninkrijk worden. Toch werd het pas bij de dood van Christus opgericht. Jezus had immers zelfs ná het begin van Zijn openbaar optreden kunnen afzien van het offer op Golgotha, als Hij ontmoedigd was door de hardnekkigheid en ondankbaarheid van de mensen. De lijdensbeker trilde in Zijn hand in de hof van Gethsémané. Hij had op dat ogenblik het bloed, dat op Zijn voorhoofd parelde, kunnen afvegen en de schuldige mensheid in haar eigen ongerechtigheid kunnen laten omkomen. Als Hij dat gedaan had, was er geen verlossing mogelijk voor de gevallen mens. Toen Hij echter Zijn leven gaf en de doodskreet ‘Het is volbracht’ slaakte, was de uitvoering van het verlossingsplan verzekerd. De belofte van verlossing, die aan het gevallen mensenpaar in het paradijs werd gedaan, werd bekrachtigd. Het koninkrijk der genade, dat vroeger beloofd was, werd toen opgericht.” –De Grote Strijd, blz. 324-326.