Les 5: Blijvende liefde

“Met een nieuw en versterkt geloof in Gods beloften, overtuigd van de tegenwoordigheid en bescherming van hemelse engelen, vervolgde Jakob zijn reis naar, ‘het land der stammen van het Oosten’ (Genesis 29:1). Maar hoezeer verschilde zijn aankomst met die van de boodschapper van Abraham, ongeveer honderd jaar eerder! De dienstknecht kwam met een stoet metgezellen, die op kamelen reden, en was voorzien van rijke gaven in goud en zilver; de zoon was een eenzame, vermoeide reiziger, met als enig bezit een staf.” –Patriarchen en Profeten, blz. 158.

“Evenals de knecht van Abraham vertoefde Jakob bij de put, en hier ontmoette hij Rachel, de jongste dochter van Laban. Nu was het Jakob, die een dienst bewees door de steen weg te schuiven van de opening van de put, waarna hij de dieren drenkte. Toen hij vertelde wie hij was, werd hij in het gezin van Laban welkom geheten. Hoewel hij niets bezat en alleen kwam, bewezen de komende weken zijn ijver en kennis. Laban drong er bij hem op aan dat hij zou blijven.“ –Patriarchen en Profeten, blz. 158.

“Het was in de oudheid de gewoonte, dat de bruidegom een geldbedrag betaalde in overeenstemming met zijn omstandigheden aan de vader van zijn vrouw. Als hij geen geld of iets van waarde had, werd zijn arbeid aangenomen gedurende een bepaalde tijd, voordat hij de dochter als zijn vrouw kon krijgen. Deze gewoonte werd beschouwd als een waarborg voor het huwelijkscontract. Vaders vonden het niet veilig om het geluk van hun dochters toe te vertrouwen aan mannen, die niet voldoende voorzieningen hadden getroffen om voor een gezin te zorgen. Als zij niet in staat waren zaken te doen, vee of land te verwerven, waren zij bang, dat hun leven waardeloos zou zijn. Maar de werkelijke waarde moet niet ontmoedigd worden, een voorziening was getroffen om de waarde te testen van hen, die niets waardevols hadden om voor een vrouw te betalen. Zij mochten werken voor de vader, wiens dochter zij lief hadden. Hun werk was voor een bepaalde tijd aangegaan, geregeld naar de waarde van de bruidsschat voor hun dochter. Hierdoor waren huwelijken niet overhaast en was er gelegenheid om de diepte van de genegenheid van de huwelijkskandidaat te testen. Als hij trouw was in zijn dienen en anderszins als waardig werd beschouwd, werd de dochter hem als zijn vrouw gegeven. En over het algemeen werd de hele bruidsschat, die de vader had ontvangen, aan zijn dochter gegeven bij haar huwelijk.” –Spiritual Gifts 3, blz. 119-120.

“Er werd een overeenkomst gesloten, dat hij Laban zeven jaar zou dienen om Rachel.” –Patriarchen en Profeten, blz. 158.

“Wat een contrast met de weg, die nu door ouders en kinderen wordt gevolgd! Er zijn veel ongelukkige huwelijken vanwege zoveel haast. Twee verenigen hun belangen, bij het huwelijksaltaar, door de meest plechtige geloften voor God, zonder eerst de zaak af te wegen en tijd te besteden aan verstandige overweging en ernstig gebed. Velen handelen uit een opwelling. Zij hebben geen grondige kennis van het karakter van elkaar. Zij beseffen niet, dat het geluk van hun hele leven op het spel staat. Als zij in deze zaak verkeerd handelen en hun huwelijksleven ongelukkig blijkt te zijn, kan het niet meer worden teruggedraaid. Als zij merken, dat zij niet berekend zijn om elkaar gelukkig te maken, moeten zij het zo goed mogelijk verdragen. In sommige gevallen blijkt de man te traag te zijn om een gezin te onderhouden, en lijden zijn vrouw en kinderen. Als de bekwaamheid hiervan werd bewezen, zoals vroeger de gewoonte was, voor het huwelijk, zou veel ellende bespaard zijn.” –Spiritual Gifts 3, blz. 120.

“Jakob vormde het huwelijkscontract met Laban voor zijn dochter Rachel, die hij lief had. Nadat hij zeven jaar voor Rachel had gediend, bedroog Laban hem en gaf hem Lea. Toen Jakob het bedrog besefte, dat op hem was toegepast, en dat Lea haar rol had gespeeld door hem te misleiden, kon hij Lea niet liefhebben. Laban wilde de trouwe diensten van Jakob langer vasthouden, en daarom bedroog hij hem door hem Lea te geven in plaats van Rachel. Jakob berispte Laban voor het spelen met zijn genegenheid, en hem Lea had gegeven, die hij niet liefhad. Laban smeekte Jakob Lea niet weg te doen, want dit werd als een grote schande beschouwd, niet alleen voor de vrouw, maar ook voor het hele gezin.” –Spiritual Gifts 3, blz. 117-118.

“Jakob werd in een zeer moeilijke positie geplaatst, maar hij besloot Lea toch te houden en ook haar zuster te trouwen. Lea was in veel mindere mate geliefd dan Rachel. Laban was egoïstisch in zijn omgang met Jakob. Hij dacht alleen zichzelf te bevoordelen door het getrouwe werken van Jakob. Hij zou de listige Laban allang verlaten hebben, maar hij was bang Ezau te ontmoeten.” –Spiritual Gifts 3, blz. 118.

“Van Rachel hield hij het meest; maar deze voorkeur was oorzaak van afgunst en nijd, en zijn leven werd verbitterd door de rivaliteit tussen de beide zusters en vrouwen.” –Patriarchen en Profeten, blz. 160.

“De huwelijksverbinding is heilig, maar in deze ontaarde tijd bedekt deze de gemeenheid van elke beschrijving. Zij wordt misbruikt en is een misdaad geworden, die nu een van de tekenen van de laatste dagen vormt, ook als huwelijken, gehanteerd zoals zij waren vóór de zondvloed, waren toen een misdaad.” –Testimonies 2, blz. 252.

“De vijanden van de samenleving hadden geen beter plan kunnen bedenken om alles wat eerbaar, mooi en duurzaam is in het gezinsleven grondig te verwoesten. Ze hadden bovendien de zekerheid, dat het kwaad, dat zij wilden stichten, van geslacht tot geslacht zou doorgaan… Zij hadden geen effectiever plan kunnen bedenken dan de degradatie van het huwelijk.” –De Grote Strijd, blz. 256.

“Jaloersheid, nijd en kwaad denken zijn een helse schaduw, waardoor Satan uw blik op Christus’ karakter tracht te onderscheppen, zodat u door het aanschouwen van het kwaad naar de gelijkenis ervan wordt veranderd.” –Bijbelkommentaar, blz. 212.

“Er moet zelfvernedering zijn en alle jaloezie, kwade veronderstellingen, afgunst, haat, boosaardigheid en ongeloof moeten worden weggedaan. Er is een volkomen verandering nodig. Sommigen hebben ons voorbeeld, de lijdende Man van Golgotha, uit het oog verloren. In Zijn dienst hoeven wij in dit leven geen gemak, eer en grootheid te verwachten; want Hij, de Majesteit van de hemel, heeft het niet ontvangen. ‘Hij was veracht en de onwaardigste onder de mensen; een Man van smarten, en verzocht in krankheid.’ ‘Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden is Hij verbrijzeld; de straf, die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is ons genezing geworden’ (Jesaja 53:3, 5). Zullen wij, met dit voorbeeld voor ons, ervoor kiezen om het kruis te mijden en om door omstandigheden beheerst te worden? …

Kunnen wij niet in God staan, laat onze omgeving ooit zo onaangenaam en ontmoedigend zijn? –Testimonies 2, blz. 516-517.