Les 11: Vruchten in het gezin

“De zonde van Jakob en de loop der gebeurtenissen, waartoe deze leidde, lieten niet na hun kwade invloed uit te oefenen, een invloed die zijn bittere vruchten openbaarde in het karakter en het leven van zijn zonen. Toen deze jongens mannen werden, openbaarden ze ernstige gebreken. De gevolgen van veelwijverij werden zichtbaar in het gezin. Dit vreselijke kwaad leidt ertoe, dat de bronnen van liefde opdrogen, en de invloed ervan verzwakt de meest geheiligde banden. De afgunst van de verschillende moeders had de verhoudingen in het gezin verbitterd; de kinderen waren ontevreden en onbeheerst opgegroeid, en het leven van de vader was versomberd door zorg en verdriet.” –Patriarchen en Profeten, blz. 177.

“Doe de zonde weg en klamp u dan vast aan de Machtige, die elke smet der zonde kan wegwassen. Nu is dit een werk van nederigheid in deze tijd, en wij moeten onze zonden belijden en dichter bij God komen, zodat Hij ‘Vergeving’ bij onze namen kan schrijven.” –Manuscript Releases 9, blz. 252.

“Op de weg naar Efrata werd het gezin van Jakob door een andere misdadige smet getroffen, waardoor aan Ruben, de eerstgeboren zoon, de voorrechten en eer van het eerstgeboorterecht werden ontzegd.” –Patriarchen en Profeten, blz. 175.

“Ik heb geen echte reden van hoop voor degenen, die als herders voor de kudde hebben gestaan en die jarenlang door de barmhartige God worden gedragen, hen volgend met vermaning, met waarschuwingen en met smeekbeden, maar die hun slechte wegen verborgen hebben gehouden en in hen doorgingen, en tartten aldus de wetten van de God des hemels door hoererij te beoefenen. Wij kunnen hen hun eigen verlossing laten bewerken, met vreze en beven, nadat alles is gedaan om hen te hervormen; maar vertrouw hun in geen geval de bescherming van zielen toe. Valse herders!” –Testimonies to Ministers, blz. 428.

“Jakob en Esau ontmoeten elkaar aan het sterfbed van hun vader. Vroeger had de oudste broer uitgezien naar dit moment als een gelegenheid om wraak te nemen, maar sindsdien waren zijn gevoelens sterk veranderd. En Jakob, die volkomen tevreden was met de geestelijke zegeningen van het eerstgeboorterecht, liet aan zijn oudere broeder de erfenis van de rijkdom van zijn vader, de enige erfenis die Esau zocht en op prijs stelde. Niet langer waren ze van elkaar vervreemd door afgunst en haat, maar toch scheidden ze van elkaar, en Esau vertrok naar het gebergte Seïr. God, die rijk is in zegeningen, had Jakob werelds bezit geschonken, naast het hogere goed waarnaar hij gezocht had… Deze scheiding was overeenkomstig Gods plannen met Jakob. Daar de broers zoveel van elkaar verschilden in hun godsdienstige overtuiging, was het beter voor hen om gescheiden te leven.” –Patriarchen en Profeten, blz. 176.

“Esau en Jakob hadden hetzelfde onderricht aangaande de kennis van God gehad. Beiden stond vrij om in Zijn geboden te wandelen en zijn gunst te ontvangen; maar ze hadden niet allebei deze keus gedaan…

Het was geen willekeur van Gods kant, waardoor Esau werd buitengesloten van de zegen der zaligheid. De gaven van Zijn genade door Christus zijn bestemd voor allen. Alleen door eigen keus kan men verloren gaan. God heeft in Zijn woord de voorwaarden bekendgemaakt aan de hand, waarvan iedere ziel uitverkoren wordt tot eeuwig leven, gehoorzaamheid aan Zijn geboden, door geloof in Christus. God heeft gesteld, dat het karakter in harmonie dient te zijn met Zijn wet, en iedereen, die aan deze maatstaf beantwoordt, zal ingaan in het rijk der heerlijkheid… (Zie Johannes 3:36; Matthéüs 7:21). En in De Openbaring zegt Hij: ’Zalig zijn zij, die Zijn geboden doen, opdat zij recht mogen hebben op het geboomte des levens, en door de poorten ingaan in de stad’ (Openbaring 22:14). Betreffende de uiteindelijke zaligheid van de mens is dit de enige vorm van uitverkiezing, die in het Woord van God naar voren komt.

Iedereen, die zijn eigen zaligheid wil bewerken zonder vrees en beven, is uitverkoren. Hij, die uitverkoren is, zal de wapenrusting aandoen en de goede strijd des geloofs strijden. Wie uitverkoren is, zal waken in de gebeden, zal de Schrift onderzoeken en de verzoeking vlieden. Wie uitverkoren is, zal voortdurend geloven en gehoorzaam zijn aan alle woord, dat uit de mond Gods uitgaat. De voorzieningen van verlossing zijn bedoeld voor iedereen; de gevolgen van de verlossing zijn voor hen, die aan de voorwaarden voldaan hebben.” –Patriarchen en Profeten, blz. 176-177.

“Esau had de zegeningen van het verbond veracht. Hij had de tijdelijke goederen meer waard geacht dan de geestelijke en had verkregen, wat hij wenste. Het was zijn eigen bewuste keus, waardoor hij gescheiden was van het Gods volk. Jakob had de erfenis des geloofs gekozen.” –Patriarchen en Profeten, blz. 177.

“Er was echter één (van de zonen van Jakob), die een heel andere aard had, de oudste zoon van Rachel, Jozef, wiens opmerkelijke uiterlijke schoonheid een weerkaatsing scheen te zijn van zijn innerlijke schoonheid van geest en hart. Zuiver, werkzaam en opgeruimd gaf de knaap tevens blijk van morele ernst en vastbeslotenheid. Hij luisterde naar de raad van zijn vader en gehoorzaamde God van harte… Het hart van Jakob was verknocht aan dit kind van zijn ouderdom. Hij beminde Jozef meer dan zijn andere kinderen.

Maar ook deze genegenheid zou aanleiding worden tot moeilijkheden en verdriet. Op een niet verstandige wijze toonde Jakob zijn voorkeur voor Jozef. Dit wekte de afgunst van de andere zonen op.” –Patriarchen en Profeten, blz. 177-178.

“Er is geen voorkeur bij God, en geen partijdigheid, geen huichelarij mag worden ingevoerd of gehandhaafd in onze gezinnen, gemeenten of instellingen.” –The Ellen G. White 1888 Materials, blz. 1821.

“In uw blinde en dwaze voorliefde heeft u zich allebei aan uw kind overgegeven. U heeft haar toegestaan de teugels in haar kleine vuisten te houden, en zij regeerde u allebei, voordat zij kon lopen. Wat kan er van de toekomst verwacht worden met het oog op het verleden? … Uw kind zal het koninkrijk van God nooit zien met haar huidige gewoonten en karakter. En u, haar ouders, zult degenen zijn, die de poorten van de hemel voor haar hebben gesloten. Hoe zal het dan staan met betrekking tot uw eigen verlossing?” –Testimonies 4, blz. 383.

“Zijn (Jozefs) broers zagen hem aankomen; maar geen gedachte aan de lange reis, die hij had afgelegd om hen op te zoeken, aan zijn vermoeidheid en honger, aan zijn recht op hun gastvrijheid en broederliefde verzachtte de bitterheid van hun haat. Het zien van de mantel, het bewijs van de liefde van hun vader, vervulde hen met wrevel. ‘Zie, daar komt die aartsdromer aan’, riepen ze spottend uit. Nijd en wraakgevoelens, zolang in stilte gekoesterd, beheersten hen nu ten volle.” –Patriarchen en Profeten, blz. 179.

“Het hele leven en de leringen van Christus waren voortdurende lessen van nederigheid, liefdadigheid, deugdzaamheid en zelfverloochening. Dit was een voortdurende terechtwijzing van de zelfingenomen, veeleisende geest, die door de Joden werd geopenbaard. Satan leidde hen voort, totdat zij door een razernij bezeten leken te zijn bij het noemen van de wonderbaarlijke werken van Christus, die de aandacht van de mensen van hen trok… Zijn grote goedheid maakte Hem tot onderwerp van hun jaloezie en haat, en in hun blinde woede riepen zij uit: Kruis Hem! Kruis Hem!” –Spiritual Gifts 4A, blz. 117.