Les 1: Het vroegere leven

“Isaak was opgevoed in de vreze van God voor een leven van gehoorzaamheid. En toen hij veertig jaar was, onderwierp hij zich eraan, dat de Godvrezende, ervaren dienstknecht van zijn vader voor hem zou kiezen. Hij geloofde, dat God zou leiden, wat betreft het verkrijgen van een vrouw.

Kinderen nu, van vijftien tot twintig, beschouwen zichzelf over het algemeen als bekwaam om hun eigen keuze te maken, zonder goedkeuring van hun ouders. En zij zouden met verbazing kijken, als hen zou worden voorgesteld om te gaan in de vreze van God en van de zaak een onderwerp van gebed te maken! Isaaks geval is vastgelegd, als voorbeeld voor kinderen om na te volgen in generaties, vooral zij, die belijden God te vrezen.” –Spiritual Gifts 3, blz. 112.

“God kent het einde vanaf het begin. Hij wist, voor de geboorte van Jakob en Ezau, precies welke karakters zij beiden zouden ontwikkelen. Hij wist, dat Ezau geen hart zou hebben om Hem te gehoorzamen. Hij beantwoordde het onrustige gebed van Rebekka en informeerde haar, dat zij twee kinderen zou hebben en dat de oudste de jongere zou dienen. Hij toonde haar de toekomstige geschiedenis van haar twee zonen, dat zij twee volken zouden zijn, de een groter dan de andere, en dat de oudste de jongere zou dienen.” –The Spirit of Prophecy 1, blz. 105-106.

“Ezau groeide op in eigenliefde en richtte zijn belangstelling op het heden.” –Patriarchen en Profeten, blz. 149.

“Geluk wordt niet gevonden in zelfzuchtige voldoening; het volgt alleen op plichtsvervulling.” –Hoe Leid Ik Mijn Kind, blz. 242.

“Jakob, bedachtzaam, ijverig en zorgzaam, meer bedacht op de toekomst dan op het heden, was tevreden met zijn werk bij huis, bezig met de zorg voor de kudden en het bewerken van de grond.” –Patriarchen en Profeten, blz. 149.

“Ongeduldig van aard genoot hij (Ezau)van de onbeteugelde vrijheid van het jagen, en al vroeg werd hij een jager. Toch was hij de lieveling van zijn vader. De rustige, vreedzame herder werd aangetrokken door de durf en levenslust van zijn oudste zoon, die onbevreesd woestijn en gebergte doorkruiste, en naar huis terugkeerde met wild voor zijn vader en met opwindende verhalen van zijn avontuurlijk leven…

Zijn (Jakobs)volharding, ijver en doorzicht werden door de moeder op prijs gesteld. Zijn gevoelens waren diep en sterk, en zijn zachtaardige, spontane attenties droegen veel meer bij tot haar geluk dan de luidruchtige en zeldzame bewijzen van vriendelijkheid van Esau. Jakob was de lievelingszoon van Rebekka.

De beloften, die aan Abraham gedaan werden en die aan zijn zoon bevestigd werden, hielden Isaak en Rebekka voor ogen als het grote doel van hun verlangens en hoop. Esau en Jakob kenden deze beloften ook.” –Patriarchen en Profeten, blz. 149.

“Met het geestelijk eerstgeboorterecht was het tijdelijke verbonden, waardoor hij hoofd van het gezin en bezitter van een dubbel deel van de rijkdommen van zijn vader zou worden.” –Patriarchen en Profeten, blz. 152-153.

“Laat uw hart smachten naar de levende God… Maak voor uzelf het volhardend geloof van Jakob, met de onwankelbare doorzetting van Elia aanspraak op alles, wat God heeft beloofd.” –Lessen uit het Leven van Alledag, blz. 86.

“Men had hen geleerd het eerstgeboorterecht te beschouwen als een zaak van grote betekenis, want hierin lag niet alleen een erfenis van werelds bezit maar ook van geestelijke voorrechten opgesloten. Wie het eerstgeboorterecht ontving, zou de priester van zijn familie zijn, en uit zijn nageslacht zou de Verlosser der wereld voortkomen. Anderzijds rustten bepaalde verplichtingen op de bezitter van het eerstgeboorterecht. Wie deze zegeningen beërfde, moest zijn leven wijden aan het dienen van God. Evenals Abraham moest hij gehoorzaam zijn aan Gods geboden. Hij moest met God rekening houden in zijn huwelijk, zijn familiebetrekkingen, en zijn dagelijks leven…

Esau, als de oudste, had recht op het eerstgeboorterecht. Maar Esau voelde niets voor toewijding; hij neigde niet naar een godsdienstig leven.

De verplichtingen, die opgesloten lagen in het geestelijk geboorterecht, waren een onwelkome en zelfs hatelijke beperking in zijn oog. Gods wet, die de grondslag vormde van het verbond tussen God en Abraham, werd door Esau gezien als een juk van dienstbaarheid. Omdat hij geneigd was zijn eigen zin door te drijven, verlangde hij boven alles om vrij te zijn in zijn doen en laten. Voor hem betekenden macht en rijkdom, feestvieren en zwelgen pas geluk. Hij genoot van de onbeperkte vrijheid van zijn wilde, zwervende leven.” –Patriarchen en Profeten, blz. 149-150.

“Van zijn moeder had Jakob vernomen, dat het Gods bedoeling was hem het eerstgeboorterecht te geven, en hij was bezield met een onuitsprekelijk verlangen naar de voorrechten, die hiermee verbonden waren. Hij verlangde niet zo zeer naar de rijkdommen van zijn vader; bovenal stelde hij prijs op het geestelijk geboorterecht. De omgang met God zoals de godvruchtige Abraham die kende, het brengen van het zoenoffer aan God voor zijn gezin, de voorvader te zijn van het uitverkoren volk en van de beloofde Messias, en de onverderfelijke bezittingen te beërven, die in de zegen van het verbond waren begrepen, dit waren de voorrechten en eerbewijzen, die zijn vurigste verlangens wekten. Zijn gedachten waren altijd bezig met de toekomst en trachtten de ongeziene zegeningen te begrijpen.

Zwijgend luisterde hij naar alles, wat zijn vader vertelde over het geestelijk eerstgeboorterecht; zorgvuldig bewaarde hij in zijn hart, wat hij van zijn moeder hoorde. Dag en nacht hield dit alles zijn gedachten bezig, tot hij aan vrijwel niets anders meer kon denken.” –Patriarchen en Profeten, blz. 150.

“Een intensiteit, zoals nooit tevoren werd gezien, is bezig de wereld in bezit te nemen. In vermaak, in geld verdienen, in de strijd om de macht, ja in de worsteling om het bestaan, ontketent zich een vreselijke kracht, die lichaam ziel en geest in beslag neemt. Te midden van deze krankzinnige wedloop laat God zich horen. Hij nodigt ons uit in alle eenzaamheid met Hem gemeenschap te zoeken.” –Karaktervorming, blz. 262.