Les 8: Zwerven door de woestijn

“God gaf duidelijke bewijzen, dat Hij in de hemel overheerst, en opstand werd met de dood gestraft. Slechts twee van hen, die als volwassenen Egypte verlieten, hebben het beloofde land gezien. De zwerftochten van het volk werden verlengd, tot de overigen in de woestijn waren begraven.” –Bijbelkommentaar, blz. 56.

“Als Israël had geluisterd naar de aanwijzingen, die Mozes hun gaf, zou geen van hen, die uit Egypte op reis waren gegaan, in de woestijn aan ziekte of dood ten prooi zijn gevallen. Ze hadden een veilige Gids. Christus Zelf had beloofd hen veilig naar het beloofde land te brengen, als ze Zijn leiding wilden volgen. Deze talrijke menigte van meer dan een miljoen mensen stond onder Zijn rechtstreeks gezag. Ze vormden Zijn familie. Hij stelde belang in ieder van hen.” –Bijbelkommentaar, blz. 63.

“God stond deze eenzame reizen door de woestijn toe, zodat Zijn volk een ervaring zou kunnen opdoen in het verdragen van ontberingen, en dat zij, wanneer zij in gevaar waren, zouden weten, dat er alleen verlichting en bevrijding in God was. Zo kunnen zij leren God te kennen en te vertrouwen, en Hem te dienen met een levend geloof.” –Counsels to Parents, Teachers and Students, blz. 409.

“Terwijl de Israëlieten door de woestijn trokken, werden hun vele kostelijke lessen gegeven door middel van het lied… De geboden, gegeven op de Sinaï, vol van beloften van Gods gunst en verhalen van Zijn wonderlijke werken ten aanzien van hun verlossing, werden op goddelijk bevel op muziek gezet, terwijl de Israëlieten op de maat marcheerden, wanneer zij eensgezind de lofzangen zongen.

Zo werden hun gedachten afgeleid van de beproevingen en moeilijkheden van de reis, de rusteloze, woelige geest werd gekalmeerd, de beginselen der waarheid werden in het geheugen vastgelegd en het geloof versterkt.” –Karaktervorming, blz. 38-39.

“Het was niet Gods bedoeling, dat de Israëlieten veertig jaar in de woestijn zouden rondzwerven… Het was ook niet Gods bedoeling, dat de wederkomst van Christus zo lang zou worden vertraagd en dat Zijn volk nog zoveel jaren in deze wereld van zonde en leed zou blijven. Maar hun ongeloof maakte scheiding tussen hen en God. Toen zij weigerden het werk te doen, dat Hij hun had opgedragen, werden anderen geroepen om de boodschap te verkondigen. In Zijn barmhartigheid voor de wereld vertraagt Jezus Zijn komst, want Hij wil zondaren een kans geven de waarschuwing te horen om in Hem een schuilplaats te vinden, voordat Gods toorn wordt uitgestort.” –De Grote Strijd, blz. 425.

“De gemengde menigte, die met de Israëlieten uit Egypte was getrokken, vormde een bron van gedurige verleiding en moeilijkheden. Ze gaven voor, dat ze hun afgoderij de rug hadden toegekeerd om de ware God te dienen; maar het onderwijs, dat ze in hun jeugd hadden genoten, had hun gewoonten en hun karakter gevormd, en ze waren door hun afgoderij min of meer bedorven, zodat ze geen ontzag hadden voor God. Vaak waren zij het, die moeilijkheden veroorzaakten, en hun afgodische gebruiken en hun morren tegen God werkten verderfelijk op de vergadering.” –Patriarchen en Profeten, blz. 371.

“Ze (de Israëlieten) kregen de waarschuwing geen omgang te hebben met afgodendienaars, geen huwelijken met hen af te sluiten of op andere wijzen zich in gevaar te begeven om door hun gruwelen te worden aangetast en verdorven. Ze kregen de raad zelfs de schijn van het kwaad te vermijden, om niet met de zonde te spelen, want dat was de zekerste weg om onder te gaan in zonde en vernietiging.” –Bijbelkommentaar, blz. 81.

“God verbood ten strengste aan Zijn oude volk zich te vermengen met andere volken… Maar de heidenen verkeerden in een gunstiger positie dan de verstokten van deze tijd, die, het licht der waarheid hebbende, nochtans volhardend weigeren, dat aan te nemen.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 1, blz. 600.

“Het is verkeerd voor christenen om te gaan met hen, van wie de moraal lichtzinnig is. Een innige, dagelijkse omgang, die tijd in beslag neemt zonder in enige mate bij te dragen aan de kracht van het intellect of de moraal, is gevaarlijk. Als de morele atmosfeer rondom personen niet zuiver en geheiligd is, maar besmet is met verdorvenheid, zullen zij, die deze atmosfeer inademen, ontdekken, dat het bijna onbewust werkt op het verstand en het hart om te vergiftigen en te vernietigen. –Testimonies 3, blz. 125.

“Bij een zekere gelegenheid verliet de zoon van een Israëlitische vrouw en een Egyptenaar, iemand van de gemengde menigte, die met Israël was opgetrokken uit Egypte, het deel van de legerplaats, die hem was aangewezen, en ging naar het deel van de Israëlieten, terwijl hij aanspraak maakte op het recht daar zijn tent te plaatsen. Gods wet had dit verboden, omdat de nakomelingen van de Egyptenaren tot in het derde geslacht buiten de vergadering moesten worden gehouden. Er ontstond twist tussen hem en een Israëliet, en de rechters beslisten in het nadeel van de overtreder.

Woedend over deze beslissing vervloekte hij de rechter, en opgewonden lasterde hij de naam van God… God zelf sprak het vonnis uit; op Zijn bevel moest de lasteraar buiten de legerplaats worden gebracht om daar gestenigd te worden. Zij, die getuigen van deze zonde waren geweest, moesten hun handen op zijn hoofd leggen, en op deze wijze plechtig de waarheid betuigen van de aanklacht, die tegen hem was ingebracht. Toen wierpen zij de eerste stenen, en het volk, dat daarbij aanwezig was, hielp daarna bij de voltrekking van het vonnis.” –Patriarchen en Profeten, blz. 370-371.

“Er zijn mensen, die Gods liefde en gerechtigheid in twijfel trekken, omdat Hij zulk een zware straf toepast op woorden, die in drift gesproken worden. Maar zowel liefde als gerechtigheid eisen, dat alle lasteringen tegen God als een zware zonde gezien zullen worden. De straf voor de eerste overtreder moest dienen als een waarschuwing voor anderen, dat men eerbied moet hebben voor Gods naam. Als de zonde van deze man niet was bestraft, zouden anderen erdoor ontaard zijn geworden; en als gevolg zouden vele mensenlevens eenmaal daardoor opgeofferd zijn geworden.” –Patriarchen en Profeten, blz. 371.

“De zonde dezer eeuw is de minachting voor Gods uitdrukkelijke geboden.” –Uit de Schatkamer der Getuigenissen 1, blz. 425.

“Alle ware gehoorzaamheid komt voort uit het hart. Christus werkte met Zijn hart. En indien wij daarin toestemmen, zal Hij Zich zó vereenzelvigen met onze gedachten en bedoelingen, zó onze harten en gedachten vormen overeenkomstig Zijn wil, dat wij, wanneer wij Hem gehoorzamen, slechts datgene zullen doen, waartoe wij worden gedrongen. De gezuiverde en geheiligde wil zal zijn hoogste vreugde vinden in het dienen van God. Wanneer we God kennen, zoals we het voorrecht hebben Hem te kennen, zal ons leven een leven van voortdurende gehoorzaamheid zijn. Door het naar waarde schatten van het karakter van Christus, door gemeenschap met God, zal de zonde door ons worden gehaat.” –De Wens der Eeuwen, blz. 585.

“Vanaf hun vroegste leven moeten kinderen geleerd worden om hun ouders te gehoorzamen, om hun woord te respecteren en hun gezag te eerbiedigen…

In het eerbiedigen en gehoorzamen van hun ouders leren zij hun hemelse Vader te eerbiedigen en te gehoorzamen.” –Hoe Leid Ik Mijn Kind, blz. 93, 95.

“Zorgt, dat de jeugd en de kleine kinderen geleerd worden voor zichzelf dat koninklijke kleed te kiezen, dat geweven is op de hemelse weefgetouwen, het ‘fijne linnen, rein en wit’ (Openbaring 19:8), dat alle heiligen van de aarde zullen dragen. Dit kleed, Christus’ eigen vlekkeloze karakter, wordt vrij aangeboden aan elk menselijk wezen. Maar allen, die het ontvangen, zullen het hier ontvangen en dragen.

Zorgt, dat de kinderen wordt geleerd, dat wanneer zij hun geest openen voor reine, liefhebbende gedachten en liefdevolle hulpvaardige daden verrichten, zij zichzelf kleden met Zijn mooi karakterkleed.” –Hoe Leid Ik Mijn Kind, blz. 220-221.